เซี่ยงไฮ้ที่คิดถึง - ตอนที่ 1

หลังจากที่ไม่เคยเดินทางออกไปต่างประเทศไกลๆ เลยสักครั้ง ก็ได้มีโอกาสทองมาเยือนประเทศจีน คือ วันหยุดลงตัว การเดินทางลงตัว และเพื่อนๆ ลงตัว เพื่อนในกลุ่มอยากไปประเทศจีน เราเองก็อยากไป บทสรุปก็คือ เราจะไปเซี่ยงไฮ้ เมืองใหญ่ของประเทศจีน ที่มีเสียงลือ เสียงเล่าอ้างว่า เจริญ สะอาด และแน่นอน อาหารอร่อย ดังนั้นก็ลุย เราเดินทางกันช่วงต้นเดือนเมษายน (ก่อนที่จะเดินทางไปฉงชิ่ง) ซึ่งเครื่องนี่จะออกตอนเช้าตรู่ ดังนั้นเพื่อความสะดวก ก็เลยเดินทางกันตอนเย็น แล้วไปนอนโรงแรมใกล้ๆ สนามบิน เช้าก็นั่งแท็กซี่ไป ก็สะดวกสบายดี เราใช้เวลาเดินทางประมาณ 4 ชั่วโมง อาหารบนเครื่องอร่อยมาก แต่ต้องดื่มน้ำน้อยหน่อย ไม่อยากเข้าห้องน้ำบนเครื่องบิน ทริปนี้เราก็ได้นั่งริมหน้าต่าง ตอนที่ใกล้จะถึงเซี่ยงไฮ้ มองลงไปเห็นเทือกเขาสวยงาม ใหญ่โตมาก ชอบจริงๆ 

อ่ะทีนี้ยังไงล่ะ ถึงสนามบินแล้ว ก็ไปสแกนนิ้ว เพื่อผ่านพิธีการ เราเจอช่อง ตม. ที่ดูดุมาก และเธอถามคำถามกับทุกคนที่ผ่านช่องของเธอ แต่เราก็ผ่านมาได้ด้วยดี ขั้นตอนเยอะมากเซี่ยงไฮ้

ออกจาก ตม. มาแล้วก็โล่งใจ ทีนี้ก็เดินทางโดยรถบัส ขนาดกลางที่ทางทัวร์จัดไว้ให้ รองรับผู้โดยสารประมาณ 20 คน ได้ไกด์เป็นผู้ชาย (ไกด์จากเมืองไทยก็เป็นผู้ชาย) ไกด์นี่พูดน้ำไหลไฟดับ ระหว่างทางก่อนเวลาอาหารกลางวัน ก็ได้ผ่านสถานที่แห่งหนึ่งเขาบอกว่าเป็นสถานที่จัดการแสดง ภายนอกก็สวยดีค่ะ โดยเฉพาะต้นเสา ที่งดงามสะดุดตา เมื่อถึงที่กินข้าวก็ลงเลยหิวมาก แต่ก็ตามเคย ต้องเดิน เดิน และเดิน จุดนี้เป็นจุดพักของนักท่องเที่ยวค่ะ อาหารอร่อย โดยรอบปลูกต้นไม้เยอะ และมีอาคารใหญ่ล้อมรอบ 

หม่ำแล้วก็มีแรง ไปเที่ยวเลย เขาพาเราไปทะเลสาปซีหู ก็สวยงามระดับหนึ่ง แตน่าเสียดายที่ไปตรงกับวันหยุดของประเทศเขา คนเลยเยอะมาก เอ่อ เอาเป็นว่านับหมื่น สถานที่กว้างขวางสุดหู สุดตา กลายเป็นแคบลงอย่างถนัดใจ การเดินทางมาที่นี่ รถของนักท่องเที่ยวต้องจอดรอข้างนอก และนั่งรถของทางการเข้าไปค่ะ คนเยอะ แย่งกัน อารมณ์เหมือนแย่งขึ้นรถเมล์ที่บ้านเราเลย ระหว่างทางที่รถแล่นผ่าน ก็ไปได้ไม่เร็วค่ะ เพราะบนท้องถนน และ 2 ข้างทาง เต็มไปด้วยคนเดิน และคนขี่จักรยาน หลังจากที่รถทางการมาส่งแล้ว เราต้องเดินต่อเข้าไปที่บริเวณทะเลสาปนะคะ เดินไกลพอสมควร อันที่จริงแล้ว ถ้าจะเดินเที่ยวที่นี่ คงต้องไปฝึกเดินมาราธอนมาก่อนค่ะ เพราะกว้างใหญ่มาก ตัวทะเลสาปเองก็ใหญ่นะคะ เสียดายที่ไม่ได้ไปโดยรอบ ได้ล่องเรืออย่างเดียวแล้วก็กลับค่ะ

คิวรอลงเรือ มองดูก็รู้ว่าคนนับร้อย คิวยาวมาก ส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวที่มากับบริษัททัวร์ เรือที่เราได้นั่งก็เป็นเรือไม้ธรรมดา ไม่สวย หรือเด่นสะดุดตาอะไร ส่วนเรืออื่นๆ บางลำ จะสวยงามมาก บางลำทำเป็นหัวมังกรด้วย อากาศวันนั้นหนาวมาก ลมแรงมาก ขณะที่เรือแล่นไป ระดับน้ำแตะลำเรือ ลมปะทะใบหน้า มีความสุขจริงๆ...

น้ำในทะเลสาป อาจจะไม่ใสปิ๊ง แต่ก็ถือว่าสะอาดระดับหนึ่ง เรือแล่นผ่านสถานที่สวยๆ หลายแห่ง ที่เด่นๆ คือ เจดีย์ งูขาว ที่มีตำนานรักสะท้านภพ เพื่อนๆ สามารถไปหาข้อมูลอ่านได้ทั่วไป และเมื่อมองไปโดยรอบ ของทะเลสาป จะเห็นฝูงชนที่เขาเดินเที่ยวกัน เอ่อ ไม่ใช่หลักพันแน่นอน มันคือหลักหมื่น อีกอย่างที่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือ เสียงบนเรือดังมาก 555 เขาคุยกันดังมาก วันนั้นเพื่อนร่วมเดินทางไม่ใช่คนพื้นเพค่ะ แต่พวกเขาเดินทางมาจากสิบสองปันนา ซึ่งมีบางคนพูดภาษาไทยได้ค่ะ

หลังจากที่ชมวิวทิวทัศน์มาได้สักพักใหญ่ เรือก็มาจอดเทียบท่าเพื่อส่งกลับ เราก็ต้องเดินกลับกันก่อนที่จะไปขึ้นรถของทางการ ทีนี้เพื่อนๆ บางคนก็อยากจะเข้าห้องน้ำ แต่เมื่อเห็นฝูงชนแล้ว เราไม่ไหวจริงๆ ค่ะ ขอยืนรอข้างนอก พอรถทางการมาก็แย่งกันอีก ตอนขากลับไม่ได้นั่ง เลยเหนื่อยมาก มีคนไอค๊อกๆ แค๊กๆ เฮ้อ พอออกจากซีหูแล้วโล่ง...อกจริงๆ เอาไว้พบกัน ตอนที่ 2 นะคะ แล้วจะพาไปเที่ยวต่อค่ะ