กิจวัตรของพระ ๑๐ อย่างเป็นไฉน

พระวินัยนั้นเปรียบได้เหมือนดอกไม้ที่กระจัดกระจายไปทั่วและหลากสีแต่เมื่อนำมาร้อยเป็นพวงมาลัยก็จะดูสวยงามยิ่งนักน่ามองมาก พระธรรมวินัยก็ฉันนั้นเมื่อชนทั้งหลายที่มาจากทิศทั้งสี่มาต่างวรรณะต่างศักดิ์ศรีย่อมมีทิฐิที่ต่างกันไปแต่เมื่อเข้ามาในพระธรรมวินัยนี้แล้วต้องประพฤติปฎิบัติเหมือนกันไม่มีคำว่าชั้นสูงด้วยเกียรติด้วยยศ..ด้วยอายุการเกิดที่ใดก็ตามถึงอายุมากแต่บวชใหม่ต้องมีความเคารพผู้บวชก่อน..ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นบิดาก็ตามย่อมยอมกราบแม้กระทั่งบุตรผู้บวชก่อน..ฉะนั้นพระธรรมวินัยนี้จึงเป็นสิ่งที่ควรเคารพมากยิ่งนักหากใครมิทำตามพระวินัยที่พระพุทธองค์ทรงสั่งไว้ก็ถือว่าเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งสอนของพระพุทธองค์..กว่าพระพุทธองค์จะตรัสรู้ท่านต้องทุกข์ในการทรมานตนถึงหกปี..เคารพท่านศรัทธาท่านท่านทั้งหลายผู้รักษาพระธรรมวินัยควรปฎิบัติตามท่านที่พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนเอาไว้ด้วยใจจริง..จึงชื่อว่าศิษย์พระตถาคต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ! พรหมจรรย์นี้เราประพฤติมิใช่เพื่อหลอกลวงคน

มิใช่เพื่อให้คนทั้งหลายมานับถือ มิใช่เพื่ออานิสงส์ ลาภสักการะและความสรรเสริญ ไม่เพื่อจุดมุ่งหมายเป็นเจ้าลัทธ และแก้ลัทธิ

มิใช่เพื่อให้คนรู้จักตัวว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ที่แท้พรหมจรรย์เราประพฤติเพื่อสังวระ คือความสำรวม

เพื่อปหานะคือความละเพื่อวิราคะ คือความกำหนัดยินดี และเพื่อนิโรธะ คือความดับทุกข์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย! ธรรมที่เราได้บรรลุแล้วนี้ลึกซึ้งเห็นได้ยากรู้ตามได้ยากสงบประณีต มิใช่วิสัยแห่งตรรก คือคิดเอาไม่ได้ หรือไม่ควรลงความเห็นด้วยการเดา แต่เป็นธรรมที่บัณฑิตพอจะรู้ได้