ริชาร์ด บาร์โรว์ บล๊อกเกอร์ดังของโลก สงสัยว่านี่ตนอยู่ในพม่าหรือไทยแลนด์กันแน่

Richard Barrow เป็น Blogger ติดระดับ 100 Travel Blogger ของโลก

ริชาร์ดอยู่เมืองไทยมานาน ทวีตเกิดดังช่วงเกิดปัญหาทางเมืองเพราะฝรั่งต่างชาติเขาต้องการข่าวสารเป็นอังกฤษ ส่วนใหญ่ พวก Expat ในเมืองไทยก็ต้อง Follow ท่านละครับ เขาฟังช่อง 3 5 7 9 ไม่ออก

และบางครั้งเขาก็เขียนข่าวให้หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษชื่อดังของบ้านเราอยู่แล้ว

เขาอยู่เมืองไทยมานานมากน่าจะกว่า 17-20 ปี ภาษาไทยคงไม่ต้องพูดถึง

ล่าสุด วัน 7 ธ.ค. 2558 เวลา 10.30 น. เขาได้ทวิตแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่อง น.ศ.ไทย เรียกร้องสอบสวนทุจริตโปรเจคอุทยานราชภักดิ์ แต่ถูกทหารจับกุมตัวที่สถานีรถไฟหัวหิน

Initially military govt said student activists could go to Rajabkakti Park, but now block them (Pic @Jakkrawan_nna)

10.35 น. จนท.ตัดตู้โบกี้รถไฟทีมจ่านิวออก และเข้าควบคุมตัวทั้งหมดประมาณ 25 คน ที่จะเดินทางไปตรวจสอบโครงการอุทยานราชภักดิ์ลงจากโบกี้ ไปยังห้องประชุมในสถานีรถไฟบ้านโป่ง

Today the park is closed because they suddenly felt an urge to "renovate" the road leading to the statues อุทยานราชภักดิ์ หัวหินประกาศปิดปรับปรุง 1 วัน เหตุซ่อมแซ่มถนนทางเข้า

The army has stopped & detained pro-democracy students who were on their way by train to Hua Hin (Pic @TLHR2014)

11.25 น. ทหารได้คุมตัวผู้ร่วมกิจกรรมบางส่วนและออกรถไปแล้ว ท่ามกลางเสียงโห่ของชาวบ้าน / ส่วนแกนนำยังคงอยู่ในห้องประชุมสถานี

ประชาชนเริ่มไม่พอใจและเริ่มแสดงออกต่อต้านกลุ่มนักศึกษาที่บ้านโป่ง ณ.เวลานี้

ผมอ่านข่าวนี้แล้วสงสัยว่า ผมอาศัยอยู่ในพม่าหรือไทยกันแน่ เกิดอะไรขึ้นกับไทยแลนด์ที่ผมรักเมื่อ 20 ปีก่อน ผมอยากให้มีแสงไฟ ณ ปลายทางอุโมงคื แต่มันก็ไม่มี เหมือนกับจะมืดมิดมากกว่าเดิม วันแห่งความทุกข์รออยู่ข้างหน้า

อย่างไรก็ตาม ผมเชื่อว่าไทยแลนด์จะกลับมาสู่ความปกติและรุ่งโรจน์ได้อีกครั้ง แต่ไม่แน่ใจว่า ผมจะได้อยู่เห็นหรือไม่

Reading the news, I sometimes wonder if I'm in Burma or #Thailand. What happened to the country that I fell in love with twenty years ago?

I would like to say there’s light at the end of the tunnel. But there isn’t. It will get worse before it gets better. Dark days ahead.

However, I’m optimistic that #Thailand will return to its former glory one day. I just don’t know if I will be here to see that happen.