เธอผู้ครองใจฉัน 2
บทที่ 2 — ความรู้สึกที่เริ่มเปลี่ยนไป
เช้าวันต่อมา
บ้านตระกูลหลี่กลับมาคึกคักอีกครั้ง เมื่อทั้งสี่คนมีนัดกันไปเดินเล่นที่ตลาดเก่าในตัวเมือง
หมวยลี่เดินออกมาจากบ้านพร้อมชุดเดรสสีอ่อน ผมสีฟ้าอ่อนปลายสีเงินปล่อยยาวสยาย ดอกไม้เล็ก ๆ ถูกประดับไว้ข้างผมอย่างสวยงาม
“ทุกคนรอนานไหม?”
“ไม่เลย”
หลี่ปิงปิงตอบพร้อมรอยยิ้ม เธอเดินเข้าไปคล้องแขนหมวยลี่ทันที
“วันนี้หมวยลี่สวยมาก”
“จริงเหรอ?”
“จริงสิ”
หลี่ผิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองหมวยลี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนยิ้มมุมปาก
“สวยกว่าทุกวันเลย”
หมวยลี่หัวเราะ
“ชมแบบนี้ต้องการอะไรหรือเปล่า?”
“ถ้าฉันบอกว่าอยากให้เธอเดินกับฉันทั้งวันล่ะ?”
“ไม่ได้”
เสียงเรียบ ๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง
ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน
อาเฉินเดินเข้ามาช้า ๆ
ผมสีทองแซมเงินสะท้อนแสงแดด ดวงตาสีทองมองตรงมาที่หลี่ผิงอย่างเย็นชา
หลี่ผิงเลิกคิ้ว
“ฉันยังไม่ได้บอกว่าจะพาหมวยลี่ไปไหนเลยนะ”
“แต่ฉันได้ยินแล้ว”
“แล้ว?”
“หมวยลี่จะเดินกับฉัน”
หมวยลี่กะพริบตาปริบ ๆ
“ทำไมต้องกับอาเฉิน?”
อาเฉินหันมามองเธอ
“เพราะฉันอยากเดินกับเธอ”
คำตอบสั้น ๆ ทำให้หมวยลี่นิ่งไปทันที
หลี่ผิงเองก็เงียบลง
ส่วนหลี่ปิงปิงที่ยืนอยู่ข้างหมวยลี่กำมือแน่นเล็กน้อย
เธอพยายามซ่อนความรู้สึกเอาไว้ แต่สายตากลับเผลอมองอาเฉินอยู่ตลอด
“งั้นไปกันเถอะ”
หลี่ปิงปิงพูดขึ้นเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
ทั้งสี่คนจึงเริ่มออกเดินทาง
---
ตลาดเก่าเต็มไปด้วยร้านค้าหลากหลาย ทั้งของกิน ขนมหวาน เครื่องประดับ และของตกแต่งมากมาย
หมวยลี่เดินดูของอย่างสนใจ ขณะที่หลี่ปิงปิงเดินอยู่ข้าง ๆ ไม่ห่าง
“หมวยลี่ ดูนี่สิ”
หลี่ปิงปิงหยิบปิ่นปักผมขึ้นมา
“สวยไหม?”
“สวยมาก”
“ถ้าอย่างนั้นฉันซื้อให้”
“ไม่ต้องหรอก”
“ทำไมล่ะ?”
“หมวยซื้อเองได้”
หลี่ปิงปิงยิ้มบาง ๆ
“ฉันอยากให้”
หมวยลี่กำลังจะตอบ แต่จู่ ๆ ก็มีมือหนึ่งหยิบปิ่นอีกอันขึ้นมา
อาเฉินยืนอยู่ข้าง ๆ
“อันนี้เหมาะกับเธอมากกว่า”
หมวยลี่รับปิ่นจากมือเขา
“สวยจัง”
“เอาไป”
“อาเฉินซื้อให้เหรอ?”
“อืม”
หมวยลี่มองปิ่นในมือแล้วส่งยิ้มหวานให้
“ขอบคุณนะ”
เพียงรอยยิ้มเดียวของเธอ ก็ทำให้อาเฉินที่ปกติไม่เคยแสดงสีหน้าอ่อนโยน เผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย
หลี่ผิงเห็นภาพนั้นแล้วถอนหายใจ
“แพ้ทางจริง ๆ สินะ”
อาเฉินหันมามอง
“พูดอะไร?”
“เปล่า”
หลี่ผิงยิ้ม แต่ในใจกลับรู้สึกหนักอึ้ง
เขารู้ดีว่า ต่อให้พยายามมากแค่ไหน...
คนที่หมวยลี่มองด้วยสายตาแบบนั้น
อาจมีเพียงอาเฉินคนเดียว
ส่วนหลี่ปิงปิงเองก็ยืนมองภาพตรงหน้าเงียบ ๆ
เธอรู้สึกเจ็บอย่างบอกไม่ถูก
เพราะคนที่เธอชอบกำลังมองผู้หญิงอีกคนด้วยสายตาที่อ่อนโยนที่สุด
---
ช่วงบ่าย ทั้งสี่คนแวะนั่งพักที่ร้านน้ำชา
หมวยลี่นั่งตรงกลางระหว่างหลี่ผิงกับอาเฉิน ส่วนหลี่ปิงปิงนั่งฝั่งตรงข้าม
“วันนี้สนุกไหม?”
หลี่ผิงถาม
“สนุกสิ”
หมวยลี่ตอบทันที
“ถ้าอย่างนั้นครั้งหน้ามาอีกนะ”
“ได้เลย”
อาเฉินยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนพูดขึ้นเบา ๆ
“ครั้งหน้าอย่าเดินหายไปไหนคนเดียว”
หมวยลี่หันมอง
“ทำไม?”
“ฉันหาเธอไม่เจอ”
“อาเฉินเป็นห่วงหมวยเหรอ?”
ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนตอบอย่างตรงไปตรงมา
“ใช่”
หัวใจของหมวยลี่กระตุกเบา ๆ
เธอไม่รู้ว่าทำไมคำพูดธรรมดาเพียงประโยคเดียวถึงทำให้ใบหน้าร้อนขึ้นมาได้
แต่เธอก็ยังยิ้ม
“งั้นครั้งหน้าหมวยจะไม่หายไปไหน”
อาเฉินพยักหน้า
“ดี”
หลี่ผิงมองทั้งสองคนแล้วหลุบตาลง
หลี่ปิงปิงเองก็เช่นกัน
ในวันที่พวกเขายังเป็นเด็ก ทั้งสี่คนเคยสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
แต่ไม่มีใครเคยคิดว่า...
เมื่อโตขึ้น สัญญานั้นจะไม่ได้หมายถึงแค่คำว่า “เพื่อน” อีกต่อไป
และความรู้สึกของทั้งสี่คน...
กำลังจะนำพาพวกเขาเข้าสู่เรื่องราวที่ไม่มีใครสามารถย้อนกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก
Richard McNair หลบออกจากเรือนจำด้วยพาเลทถุงไปรษณีย์ได้อย่างไร
อำเภอที่มีชื่ออำเภอสั้นที่สุด 3 อำเภอเท่านั้นในประเทศไทย
มัดรวมจับเลขชน สัตว์นำโชค 1 ตุลาคม 2569
คดีปล้น Banco Central ที่ใช้อุโมงค์ยาวเกือบ 80 เมตร
หมู่บ้านของไทยมีคนไม่ถึง 100 คน เปิดข้อมูลจริง บางแห่งเหลือไม่ถึง 10 คน
โรงเรียนที่มีนักเรียนมากที่สุดในไทย
เปิดตำนานกรุสมบัติของชาติ โบราณวัตถุล้ำค่ามีประวัติศาสตร์มายาวนาน
ตาราง “เด่นเหนือเด่นใต้” งวด 1 ต.ค. 69 เปิดข้อมูลตามโพย เลขไหนอยู่ตรงไหน
เผยสถิติเลขออกบ่อย ย้อนหลัง 20 ปี งวดวันที่ 1 ตุลาคม 2569
ทำไมบ้านเลขที่ 23–24 Leinster Gardens จึงไม่มีห้องอยู่ด้านหลัง
แมววิเชียรมาศเคยเป็นแมวหลวงจริงแค่ไหน
หลวงพ่อปากแดง งวด 1 ต.ค. 69 เลขเด่น 6 - 8Richard McNair หลบออกจากเรือนจำด้วยพาเลทถุงไปรษณีย์ได้อย่างไรมัดรวมจับเลขชน สัตว์นำโชค 1 ตุลาคม 2569คดีปล้น Banco Central ที่ใช้อุโมงค์ยาวเกือบ 80 เมตรแมววิเชียรมาศเคยเป็นแมวหลวงจริงแค่ไหน
เปิด 5 โรงเรียนหญิงล้วนเก่าแก่ของไทย ที่มีประวัติยาวนานกว่าศตวรรษ
วัดปริวาสใช้ปูนปั้นเล่าเรื่องร่วมสมัยอย่างไร
นิยายเรื่องเล่า