ภรรยาในนามของมาเฟียเย็นชา 1

คาลิกซ์ × นุ่น

บทที่ 1 — เจ้าสาวของมาเฟีย

เสียงเปียโนแผ่วเบาดังคลอไปทั่วห้องโถงขนาดใหญ่

แชนเดอเลียร์คริสตัลนับสิบส่องประกายระยิบระยับเหนือศีรษะ แขกเหรื่อในชุดหรูหราต่างกำลังพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความยินดีราวกับนี่คืองานแต่งงานที่เกิดจากความรักของคนสองคน

แต่สำหรับเจ้าสาวที่ยืนอยู่กลางงาน มันกลับไม่ใช่แบบนั้นเลย

นุ่นก้มมองแหวนแต่งงานบนนิ้วของตัวเอง แหวนเพชรเม็ดงามสะท้อนแสงไฟจนแสบตา มันสวยมาก สวยจนเธออยากร้องไห้

เพราะเธอรู้ดีว่าแหวนวงนี้ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่มันเกิดจาก ข้อตกลงระหว่างสองครอบครัว หญิงสาวตัวเล็กในชุดเจ้าสาวสีขาวประดับลูกไม้ละเอียด ยืนอยู่ข้างชายหนุ่มร่างสูงที่แทบไม่มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า

คาลิกซ์

ชายผู้ที่ตอนนี้กลายเป็นสามีของเธออย่างถูกต้องตามกฎหมาย

เขามีรูปร่างสูงใหญ่สมกับคนที่ดูแลตัวเองอย่างดี ช่วงไหล่กว้าง อกผาย และมีกล้ามเนื้อของคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ผมสีดำแซมขาวจัดแต่งอย่างเป็นธรรมชาติ ยิ่งทำให้ใบหน้าคมเข้มของเขาดูเย็นชาและน่าเกรงขามมากขึ้น

ตั้งแต่พิธีเริ่มจนกระทั่งถึงตอนนี้…

คาลิกซ์แทบไม่พูดกับเธอเลย

แม้แต่ตอนสวมแหวนให้กัน เขายังมีเพียงสีหน้าเรียบนิ่ง

ราวกับผู้หญิงตรงหน้าเป็นเพียงส่วนหนึ่งของสัญญา

ไม่ใช่ภรรยา

ไม่ใช่คนที่เขารัก

และไม่ใช่คนสำคัญ

นุ่นพยายามกลั้นความรู้สึกเอาไว้

เธอรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง

แต่การต้องยืนอยู่ข้างผู้ชายที่เหมือนจะไม่ต้องการเธอเลย…

ก็เจ็บอยู่ดี

“คุณนุ่นคะ”

เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านข้าง

นุ่นเงยหน้าขึ้นก่อนจะพบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังยิ้มให้

“โชคดีมากเลยนะคะที่ได้แต่งงานกับคุณคาลิกซ์”

นุ่นฝืนยิ้ม

“ค่ะ”

โชคดีอย่างนั้นเหรอ? เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

เพราะเพียงไม่กี่สัปดาห์ก่อน ครอบครัวของเธอกำลังเผชิญกับปัญหาครั้งใหญ่

และทางออกเดียวที่พ่อของเธอยื่นให้ก็คือ การแต่งงานกับคาลิกซ์ ตอนนั้นเธอไม่มีทางเลือก และวันนี้เธอก็กลายเป็นภรรยาของเขาแล้ว

“มองอะไร”

เสียงทุ้มดังขึ้นกะทันหัน

นุ่นสะดุ้งแล้วหันกลับไป

คาลิกซ์กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอ

เขามองเธอนิ่ง ๆ จนหญิงสาวเผลอก้มหน้าหนี

“ปะ…เปล่าค่ะ”

“ถ้าไม่มีอะไร ก็กลับ”

“กลับ?”

“บ้าน”

คำตอบสั้น ๆ ทำให้นุ่นกะพริบตา

“เราต้องกลับพร้อมกันเหรอคะ?”

คาลิกซ์เลิกคิ้วเล็กน้อย

“เธอเป็นภรรยาของฉันแล้ว”

หัวใจของนุ่นกระตุก

ภรรยา

คำคำนี้ฟังดูแปลกอย่างบอกไม่ถูก

คาลิกซ์เดินนำออกไปโดยไม่รอ

นุ่นจึงรีบเดินตาม

ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร

จนกระทั่งทั้งสองมาถึงรถ

คาลิกซ์ขึ้นไปนั่งก่อน

นุ่นลังเลเล็กน้อยก่อนจะตามเข้าไป

ทันทีที่ประตูปิด ความเงียบก็เข้าปกคลุมห้องโดยสาร

เธอนั่งตัวตรง มือเล็กวางอยู่บนตักอย่างประหม่า

สุดท้ายจึงตัดสินใจรวบรวมความกล้า

“คุณคาลิกซ์คะ”

“ว่า”

“หลังจากแต่งงานแล้ว”

เธอหยุดไปครู่หนึ่ง

“เราต้องอยู่ด้วยกันแบบไหนเหรอคะ?”

ชายหนุ่มยังคงมองออกไปนอกหน้าต่าง

“ต่างคนต่างอยู่”

นุ่นนิ่ง

“หมายความว่า”

“เธอมีห้องของตัวเอง ฉันมีห้องของฉัน”

หัวใจของหญิงสาวค่อย ๆ หนักอึ้ง

“แล้วเรื่อง”

เธอพูดไม่ออก

คาลิกซ์หันมามอง

“เรื่องอะไร?”

“ไม่มีอะไรค่ะ”

“ถ้าจะถามก็ถาม”

นุ่นกำชายกระโปรงตัวเองแน่น

“เรื่องชีวิตคู่ค่ะ”

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง

คาลิกซ์มองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ไม่จำเป็นต้องมี”

คำพูดเพียงไม่กี่คำทำให้นุ่นรู้สึกเหมือนถูกผลักตกจากที่สูง

“เข้าใจแล้วค่ะ”

เธอหันหน้าไปทางหน้าต่างทันที

ไม่อยากให้เขาเห็นดวงตาที่เริ่มร้อนผ่าว

คาลิกซ์มองเธอจากด้านข้าง

มือใหญ่กำแน่น

เขาอยากพูดอะไรบางอย่าง

อยากบอกว่าไม่ใช่อย่างที่เธอคิด

อยากบอกว่าที่เขาต้องทำแบบนี้เพราะมีเหตุผล

แต่สุดท้ายเขากลับพูดเพียงว่า

“คืนนี้พักผ่อนซะ”

นุ่นไม่ตอบ

คาลิกซ์จึงหันกลับไปมองนอกหน้าต่าง

ไม่มีใครรู้ว่า ภายใต้ใบหน้าเย็นชานั้น เขากำลังพยายามห้ามตัวเองไม่ให้เอื้อมมือไปดึงเธอเข้ามากอด

เพราะเขารู้ดีว่า ถ้าเขาปล่อยให้ความรู้สึกของตัวเองหลุดออกมา

ทุกอย่างที่พยายามปกปิดมาตลอดหลายปีจะพังลงทันที

เกือบสี่ทุ่ม รถคันหรูจึงแล่นเข้าสู่คฤหาสน์หลังใหญ่

นุ่นมองผ่านกระจกรถด้วยความประหลาดใจ

ที่นี่ใหญ่กว่าที่เธอคิดไว้มาก

กำแพงสูงล้อมรอบพื้นที่ทั้งหมด กล้องวงจรปิดติดอยู่ตามจุดต่าง ๆ และมีชายในชุดสูทยืนรักษาความปลอดภัยอยู่แทบทุกมุม

มันไม่เหมือนบ้านธรรมดา

แต่มันเหมือนป้อมปราการ

คาลิกซ์ลงจากรถก่อน

“ลงมา”

นุ่นรีบลงตาม

เมื่อเดินเข้าไปในตัวบ้าน แม่บ้านหลายคนต่างก้มศีรษะให้

“ยินดีต้อนรับค่ะ คุณผู้หญิง”

นุ่นชะงัก

คุณผู้หญิง เธอยังไม่คุ้นกับคำนี้เลย

“ห้องของเธออยู่ชั้นสอง ห้องฝั่งซ้ายสุด”

คาลิกซ์พูด

“ถ้าต้องการอะไร บอกแม่บ้าน”

“ค่ะ”

“ส่วนฉันอยู่ชั้นสาม”

นุ่นพยักหน้า

“เข้าใจแล้วค่ะ”

คาลิกซ์กำลังจะเดินจากไป

แต่ก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นบันได—

ปัง!

เสียงระเบิดดังสนั่นจากด้านนอก

นุ่นสะดุ้งสุดตัว

ตามมาด้วยเสียงปืนหลายครั้ง

ปัง! ปัง! ปัง!

ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเกินกว่าจะตั้งตัว ร่างสูงของคาลิกซ์พุ่งกลับมาหาเธอทันที แขนแข็งแรงโอบรอบเอวแล้วดึงเธอเข้าหาตัว

“ก้ม!”

น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ไม่เหลือความเย็นชาแบบเดิม

แต่เต็มไปด้วยอำนาจและคำสั่ง

“คะ…คาลิกซ์!”

“อย่าเงยหน้า”

ลูกน้องหลายคนรีบเข้ามาล้อมทั้งสองเอาไว้

คาลิกซ์ใช้ร่างของตัวเองบังนุ่นจากทิศทางด้านนอกโดยไม่ลังเล

“นายครับ!”

ลูกน้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามา

“มีคนพยายามบุกเข้าทางด้านหลังครับ!”

ดวงตาของคาลิกซ์เย็นลงทันที

“จัดการ”

“ครับ!”

ชายคนนั้นรีบออกไป

นุ่นยังคงอยู่ในอ้อมแขนของเขา เธอได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นแรง แต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจที่สุดคือ มือของเขากำลังสั่นเล็กน้อย

“กลัวไหม?”

คำถามนั้นทำให้นุ่นเงยหน้าขึ้น

“กลัวค่ะ…”

คาลิกซ์นิ่งไป มือใหญ่ที่โอบรอบเอวเธอกระชับแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขามองใบหน้าหวานของหญิงสาวตรงหน้า

ดวงตากลมสีชมพูอ่อนกำลังสั่นด้วยความกลัว ผมสีชมพูอ่อนของเธอยุ่งเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อครู่

หัวใจของเขาเจ็บแปลบ

แต่เขากลับต้องทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร

“ต่อจากนี้ ห้ามออกจากบ้านคนเดียว”

“ทำไมคะ?”

คาลิกซ์เงียบ

เขาจะบอกเธอได้อย่างไรว่า

คนที่ยิงปืนเข้ามาเมื่อครู่นี้ไม่ได้ต้องการฆ่าเขา พวกมันกำลังตามหาเธอ โทรศัพท์ในกระเป๋าของเขาสั่นขึ้น คาลิกซ์หยิบออกมาเปิดอ่านข้อความ มีเพียงประโยคเดียว

‘พวกมันรู้แล้วว่าเธอแต่งงานกับนาย’

แววตาของคาลิกซ์เย็นเยียบ เขากำโทรศัพท์แน่นจนเส้นเลือดบริเวณมือปูดขึ้น นุ่นมองเขาอย่างไม่เข้าใจ

“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

คาลิกซ์ล็อกหน้าจอ

“ไม่มีอะไร”

“แต่เมื่อกี้มีคนยิงปืน”

“ฉันจัดการเอง”

“แล้วทำไมฉันถึงต้องห้ามออกไปไหนคนเดียว?”

ชายหนุ่มเงียบ นุ่นจึงถามอีกครั้ง

“คุณกำลังปกป้องฉันอยู่เหรอคะ?”

คำถามนั้นทำให้คาลิกซ์สบตาเธอ เป็นครั้งแรกตั้งแต่แต่งงานกันที่สายตาของเขาไม่ได้ดูเย็นชา มันมีบางอย่างซ่อนอยู่ บางอย่างที่นุ่นอ่านไม่ออก ก่อนที่เขาจะตอบเสียงเรียบ

“ฉันแค่ไม่ต้องการให้เกิดปัญหากับข้อตกลงของเรา”

หัวใจของนุ่นเจ็บขึ้นมาอีกครั้ง

“ค่ะ”

เธอก้มหน้า

“เข้าใจแล้ว”

คาลิกซ์มองเธอเดินจากไป ร่างเล็กค่อย ๆ หายขึ้นบันไดไปทีละขั้น เขายังคงยืนอยู่ที่เดิม มือกำแน่น

“นายครับ”

ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามา

“คนที่บุกเข้ามาเป็นคนของตระกูลศัตรูครับ”

“แล้ว?”

“พวกมันฝากข้อความมา”

ชายหนุ่มยื่นโทรศัพท์ให้ คาลิกซ์เปิดอ่านข้อความ

‘ส่งภรรยาของแกมา แล้วเราจะหยุด’

ดวงตาของคาลิกซ์เปลี่ยนเป็นเย็นจัด เขากำโทรศัพท์แน่น

“ไม่มีทาง”

“นายครับ”

“ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตฉัน”

คาลิกซ์เงยหน้ามองขึ้นไปยังชั้นสอง

ประตูห้องของนุ่นปิดสนิทแล้ว

น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือก

“ก็ไม่มีใครแตะต้องเธอได้”

ลูกน้องนิ่งไป เพราะเขารู้ดีว่าเจ้านายของตัวเองไม่เคยพูดแบบนี้กับใคร

และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ คาลิกซ์กำลังปกป้องผู้หญิงคนหนึ่งด้วยทุกอย่างที่เขามี

ทั้งที่ต่อหน้าเธอ เขายังต้องทำเหมือนว่าไม่เคยรักเธอเลย

บนชั้นสอง นุ่นนั่งอยู่ริมเตียง

เธอมองแหวนแต่งงานบนมืออีกครั้ง

ก่อนพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

“คาลิกซ์”

ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงได้ดูเหมือนเกลียดเธอ แต่ในวินาทีที่มีอันตราย เขากลับเป็นคนแรกที่เข้ามาปกป้องเธอ?

และทำไมทุกครั้งที่เธอสบตาเขาเธอถึงรู้สึกเหมือนว่าเบื้องหลังความเย็นชานั้น

กำลังมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่?

นุ่นยังไม่รู้ว่า คำตอบทั้งหมดกำลังจะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล

เพราะการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงข้อตกลงระหว่างสองครอบครัว

แต่มันคือจุดเริ่มต้นของความรักที่อันตรายที่สุดในชีวิตของเธอ

— จบบทที่ 1 —