นี่คือมือของมนุษย์ที่ทำงานด้านรังสีในสมัยก่อน ในยุคสมัยที่คนยังขาดความรู้ เรื่องรังสี

        ภาพที่เพื่อนๆได้เห็นอยู่นี้คือภาพมือของช่างเอกซเรย์จากโรงพยาบาลรอยัลลอนดอน ถ่ายไว้ราวปี ค.ศ. 1900 ซึ่งเผยให้เห็นความเสียหายจากการได้รับรังสีซ้ำ ๆ เป็นเวลานาน ในยุคนั้น ช่างเอกซเรย์มักจะตรวจสอบและปรับเทียบเครื่องของตนเองทุกเช้า ด้วยการถ่ายภาพเอกซเรย์มือของตัวเอง

        ที่นี้เพื่อนๆอาจจะสงสัยว่า ทำไมไม่ใช้วัตถุอื่นแทน เช่น เนื้อสัตว์หรือขาไก่? คำตอบก็คือ ในปี 1900 มนุษย์ยังไม่เข้าใจถึงอันตรายของรังสีเลยด้วยซ้ำ หลายคนเชื่อว่ารังสีเอกซเรย์ไม่มีอันตรายแต่อย่างใด แถมเครื่องเอกซเรย์ในเวลานั้นก็ถือเป็นเทคโนโลยีใหม่ที่น่าตื่นเต้น จนถึงขั้นมีบางคนสร้างเครื่องใช้เองที่บ้านเพื่อความสนุก แต่ไม่นานนัก พวกเขาหลายคนก็ต้องเผชิญกับผลกระทบรุนแรงด้านสุขภาพ เช่น โรคมะเร็ง หรือแม้กระทั่งต้องตัดอวัยวะ จนมีการศึกษามากขึ้นนั่นเอง ถึงได้รู้ว่า สิ่งนี้มีอันตราย

        รังสีเอกซเรย์เพิ่งถูกค้นพบเพียงไม่กี่ปีก่อนหน้านั้น โดยวิลเฮล์ม คอนราด เรินต์เกน วิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันในปี ค.ศ. 1895 เขาตั้งชื่อมันว่า “X-ray” เพราะยังไม่รู้แน่ชัดว่ามันคืออะไร ตัว “X” จึงแทนสิ่งที่ไม่รู้จัก ในบางประเทศในยุโรป ปัจจุบันยังเรียกรังสีชนิดนี้ว่า “รังสีเรินต์เกน” เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

        โดยที่ทางเรินต์เกนไม่เคยจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ของตน เพราะเชื่อว่ามันควรเป็นสิ่งที่มนุษยชาติสามารถใช้ได้โดยเสรี และด้วยคุณูปการอันยิ่งใหญ่นี้ เขาจึงได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์เป็นคนแรกของโลกในปี ค.ศ. 1901