ทำไมเทพไทร์จึงยอมเสียมือให้หมาป่าเฟนรีร์?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

เส้นรัดที่ดูบางเหมือนเส้นไหมจะกักหมาป่าตัวใหญ่ไว้ได้อย่างไร? ในตำนานของไทร์กับเฟนรีร์ เหล่าเทพพยายามผูกหมาป่าไว้ แต่เฟนรีร์ไม่ไว้ใจคำรับปากของพวกเขา

ในบท Gylfaginning ซึ่งเป็นส่วนแรกของ Prose Edda หนังสือรวบรวมตำนานนอร์สยุคกลาง เฟนรีร์ขอให้เทพองค์หนึ่งวางมือไว้ในปาก เพื่อให้แน่ใจว่าเหล่าเทพจะปล่อยมัน หากมันดิ้นหนีจากไกลป์นีร์ไม่สำเร็จ เมื่อไม่มีใครกล้า ไทร์จึงยื่นมือขวาให้มัน

เหล่าเทพยิ่งกลัวเมื่อเฟนรีร์โตเร็ว และคำทำนายบอกว่ามันจะเป็นภัยแก่พวกเขา จึงหาทางผูกมันไว้ ก่อนถึงตอนนั้นพวกเขาลองใช้โซ่สองชุด แต่มันดิ้นจนโซ่ขาดทั้งคู่ เหล่าเทพจึงส่งคนไปหาคนแคระให้สร้างสายรัดเส้นใหม่ชื่อไกลป์นีร์ มันดูนุ่มและบางคล้ายริบบิ้น แต่เรื่องเล่าบอกว่าทำจากส่วนผสมที่ไม่มีอยู่จริง เช่น เสียงฝีเท้าแมวและรากภูเขา

เฟนรีร์มองว่าไกลป์นีร์ที่ดูเป็นเส้นบาง ๆ อาจซ่อนกลอุบาย มันบอกว่าคงไม่น่าภูมิใจถ้าหักสายรัดที่ดูบางแค่นี้ได้ แต่ถ้าถูกมัดจนหนีไม่ได้ ก็อาจต้องรอความช่วยเหลือไปอีกนาน เหล่าเทพรับปากว่าจะคลายให้ ทว่าเฟนรีร์ยังไม่เชื่อจนกว่าจะมีผู้วางมือไว้ในปากเป็นหลักประกัน

เมื่อเฟนรีร์ดิ้น ไกลป์นีร์ยิ่งรัดแน่น เหล่าเทพหัวเราะ ยกเว้นไทร์ จากนั้นเฟนรีร์ก็กัดมือขวาของไทร์ขาด เหล่าเทพไม่ปล่อยมันตามคำรับปาก แต่ใช้ดาบค้ำปากหมาป่าแทน

บทก่อนหน้าใน Gylfaginning เรียกไทร์ว่าเทพผู้กล้าหาญ ผู้เขียนจึงยกเหตุการณ์นี้เป็นตัวอย่างความกล้าของไทร์ ไม่ได้หมายความว่าเทพนอร์สทุกองค์ต้องทำเช่นเดียวกัน

เรื่องนี้ทำให้เห็นว่าไทร์ยอมเสี่ยงเสียมือเพื่อค้ำประกันคำรับปากของเหล่าเทพ ผลในเรื่องเล่าคือเฟนรีร์ถูกผูกไว้ ส่วนไทร์เสียมือขวา และทั้งหมดนี้เป็นตำนานใน Gylfaginning ไม่ใช่หลักฐานทางประวัติศาสตร์

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th