นักโบราณคดีขุดพบ หวีงาช้างอายุ 3,700 ปี จารึกคำอธิษฐาน ของชาวคานาอันในการกำจัดเหา

🧔👉🏿นักโบราณคดีขุดพบ หวีงาช้างอายุ 3,700 ปี จารึกคำอธิษฐาน ของชาวคานาอันในการกำจัดเหา

ค้นพบหวีงาช้างสลักขนาดเล็กถูกพบที่เทลลาคีช....นครรัฐในสมัยโบราณที่สำคัญของชาวคานาอันในช่วง 2 สหัสวรรษก่อนคริสตศักราช เมืองที่สำคัญที่สุดอันดับสองในอาณาจักร...จูเดียน รองจากกรุงเยรูซาเล็มในยุคเหล็ก และเป็นเมืองใหญ่ในยุคเปอร์เซียและยุคสมัย...ตอนต้น .

คำจารึกในอักษรคานาอันยุคแรกแสดงความปรารถนาว่าหวีจะกำจัดเหาออกจากเส้นผมและเคราของเจ้าของหวี...นี่คือคำแปลจากจารึกที่อยู่บนหวีนะครับที่นักโบราณคดีถอดใจความได้

หวีงาช้างอายุ 3,700 ปีจากเทลลาคีช ประเทศอิสราเอล 

หวีงาช้างที่จารึกไว้จาก Tel Lachish มีขนาดค่อนข้างเล็ก วัดได้ประมาณ 3.5 คูณ 2.5 ซม. (1.4 คูณ 1 นิ้ว)

หวีมีฟันทั้งสองด้าน แม้ว่าฐานของพวกเขาจะยังมองเห็นได้ แต่ฟันซี่ของหวี..ของพวกเขา ก็หักในสมัยโบราณ

🧔ศาสตราจารย์ Yosef Garfinkel แห่งมหาวิทยาลัยฮิบรูแห่งเยรูซาเล็มและเพื่อนร่วมงานกล่าวว่า “ส่วนกลางของหวีค่อนข้างสึกกร่อนมากๆ อาจเกิดจากแรงกดของนิ้วที่จับหวีระหว่างการหวีและสางดูแลเส้นผมหรือกำจัดเหาออกจากศีรษะหรือเครา” สันนิษฐานได้ว่าคนในสมัยก่อนคงจะมีเหาเห็บบนเส้นผมหรือหนวดเครา

🧔“ด้านหนึ่งของหวีที่มีฟันหวีหนา 6 ซี่ถูกใช้เพื่อแก้ปมของเส้นผม ในขณะที่อีกด้านหนึ่งซึ่งมีฟันละเอียด 14 ซี่ ใช้สำหรับกำจัดเหาและไข่ของเหา เช่นเดียวกับหวีเหาแบบสองด้านที่ขายกันอยู่ในปัจจุบัน ในร้านค้า”

👉🏿คำจารึกบนหวีมีตัวอักษรเล็กๆ 17 ตัวที่มีความกว้างต่างกันตั้งแต่ 1 ถึง 3 มม. สลักไว้บนพื้นผิวที่ไม่เรียบสนิทของสิ่งประดิษฐ์

ข้อความสลักไว้ส่วนใหญ่ยังอยู่รอดได้ในระดับหนึ่ง ยกเว้นจดหมาย 13 ซึ่งเสียหายทั้งหมด และจดหมาย 14 ซึ่งเหลืออยู่เพียงไม่กี่ส่วน

👉🏿ตัวอักษรเหล่านี้ประกอบด้วยคำเจ็ดคำซึ่งเป็นครั้งแรกที่ทำให้เราได้ประโยคที่เชื่อถือได้อย่างสมบูรณ์ในภาษาถิ่นของคานาอัน ซึ่งเขียนด้วยอักษรคานาอัน

คำจารึกอ่านว่า: ' ขอให้งา(หวี)นี้ถอนเหาจากเส้นผมและเครา '

👉🏿“นี่เป็นประโยคแรกที่พบในภาษาคานาอันในอิสราเอล” ศาสตราจารย์การ์ฟินเกลกล่าว

“มีชาวคานาอันในเมืองอูการิทในซีเรีย แต่พวกเขาเขียนด้วยอักษรที่แตกต่างกัน ไม่ใช่ตัวอักษรที่ใช้มาจนถึงทุกวันนี้”

“มีการกล่าวถึงเมืองของชาวคานาอันในเอกสารของอียิปต์ จดหมายของอามาร์นาที่เขียนเป็นภาษาอัคคาเดียน และในพระคัมภีร์ฮีบรู”

👉🏿“จารึกหวีเป็นหลักฐานโดยตรงสำหรับการใช้ตัวอักษรในกิจกรรมประจำวันเมื่อ 3,700 ปีก่อน นี่เป็นจุดสังเกตในประวัติศาสตร์ของความสามารถของมนุษย์ในการเขียน”

นักวิจัยยังได้วิเคราะห์หวีเพื่อหาซากของเหาโบราณภายใต้กล้องจุลทรรศน์

“ซากเหาขนาด 0.5-0.6 มม. ถูกพบบนฟันซี่ที่สอง” พวกเขากล่าว

“อย่างไรก็ตาม สภาพภูมิอากาศของ Tel Lachish ไม่สามารถให้รักษาซากเหาทั้งตัว แต่เฉพาะเยื่อหุ้มไคตินชั้นนอกของเหาระยะที่ 1 หรือ 2 เท่านั้น”

การค้นพบนี้อธิบายไว้ในบทความในวารสารโบราณคดีแห่งเยรูซาเลม