เหตุเกิด ณ​ ลานประหาร ที่ประเทศอิหร่าน

7 ปีผ่านไป เขาถูกพิพากษาโทษแขวนคอ โดยให้ญาติของเหยื่อเป็นฝ่ายกระทำคืน โดยให้เตะเก้าอี้ใต้เท้าที่เขายืนออก

แม่ของผู้ตายตบหน้าฆาตกรอย่างแรงก่อนการแขวนคอ เพราะการที่ลูกของเธอโดนไอ้ชั่วนี่ฆ่า ทำให้เธอโกรธแค้นและเสียใจมาก

ส่วนแม่ของคนที่จะถูกแขวนคอ เมื่อเห็นลูกตัวเองกำลังจะตายไปต่อหน้า ก็หมดเรี่ยวแรงทรงกาย​ ทรุดลงไปกับพื้น

แม่ของฆาตกรเข้าไปก้มลงจูบเท้าแม่ของผู้ตาย

ทั้งสองแม่ต่างหลั่งน้ำตา แม่ที่ลูกของเธอถูกปลิดชีพบอกว่า

"เพราะว่าฉันทนทุกข์ทรมานจากการสูญเสียลูกรัก ฉันไม่ต้องการให้แม่อีกคนทนทุกข์ทนมานเหมือนกับฉัน"

นี่แหละความยิ่งใหญ่ของพลังแห่งการให้อภัย ความเมตตา ความกล้าหาญของมนุษชาติ !

ความกล้าหาญที่เธอยกโทษให้ฆาตกรยิ่งใหญ่กว่าความกล้าหาญที่จะฆ่าเขาอีก

เรื่องการให้อภัยผู้อื่นนับเป็นสิ่งที่ใกล้ตัวคนเรามากที่สุด เพราะในทุกๆความสัมพันธ์ไม่ว่าจะในครอบครัว ในหมู่เพื่อน หรือแม้แต่กับคนที่เราไม่รู้จักก็อาจเกิดปัญหาขึ้นจนต้องมีการให้อภัยกัน

นักจิตวิทยาท่านหนึ่งกล่าวไว้อย่างน่าสนใจว่า สาเหตุที่ทำให้คนมีความสุขคือ ความเป็นเพื่อนและการให้อภัย ไม่ใช่ความร่ำรวย คนที่มีความสุขที่สุดจะห้อมล้อมตนเองด้วยครอบครัวและเพื่อนฝูง ไม่สนใจที่จะแข่งรวยกับคนข้างบ้าน แต่จะสนุกกับกิจกรรมประจำวันอย่างเต็มที่ และที่สำคัญที่สุดคือ เขาเป็นคนที่ให้อภัยคนอื่นได้ง่าย

เราอาจยังถูกผูกติดอยู่กับความโกรธและความขมขื่น และรู้สึกว่าคนที่ทำผิดต่อเรานั้น สมควรได้รับกรรมที่ก่อไว้ แต่เมื่อเราตระหนักว่าพระเจ้าได้ทรงโปรดอภัยโทษเรามากมายเพียงใด เราควรที่จะเมตตาผู้อื่นด้วย พระคัมภีร์หนุนใจให้เรา “สวมใจเมตตา ใจปรานี ใจถ่อม ใจอ่อนสุภาพ ใจอดทนไว้นาน...องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงโปรดยกโทษให้ท่านฉันใด ท่านจงกระทำอย่างนั้นเหมือนกัน”เราได้รับการอภัยมาเปล่าๆ เราจึงควรอภัยให้ผู้อื่นเปล่าๆด้วยเช่นกัน