"ตั๊กแตนตำข้าว" สัตว์ผู้พ่อที่เสียสละให้ลูกมากที่สุด

พฤติกรรมที่ตัวเมียกินตัวผู้ของตั๊กแตนตำข้าว  เป็นเรื่องที่น่าสนใจและเป็นหนึ่งในกลไกทางธรรมชาติที่ซับซ้อนครับ โดยมีเหตุผลหลักๆ ดังนี้
 1. แหล่งโปรตีนสำคัญสำหรับการสร้างไข่
เหตุผลสำคัญที่สุดคือเรื่อง "การเพิ่มโอกาสรอดชีวิตของลูก"ตัวเมียต้องใช้พลังงานและโปรตีนมหาศาลในการผลิตไข่จำนวนมาก การกินตัวผู้หลังหรือระหว่างการผสมพันธุ์จะช่วยเติมเต็มสารอาหารที่จำเป็น เพื่อให้ตัวเมียสามารถวางไข่ที่แข็งแรงและมีจำนวนมากขึ้นได้

2. เพื่อให้การผสมพันธุ์ดำเนินไปอย่างสมบูรณ์
ดูเหมือนจะฟังดูโหดร้าย แต่ในตั๊กแตนตำข้าวบางสายพันธุ์ การที่หัวของตัวผู้ถูกกัดกินกลับส่งผลดีต่อการผสมพันธุ์
การยับยั้งระบบประสาท:ตามปกติแล้วระบบประสาทที่ส่วนหัวของตัวผู้จะทำหน้าที่ยับยั้งการเคลื่อนไหวของอวัยวะสืบพันธุ์ แต่เมื่อหัวถูกกัดกินออกไป สัญญาณยับยั้งนั้นจะหายไป ทำให้ตัวผู้สามารถส่งผ่านน้ำเชื้อได้นานขึ้นและมีประสิทธิภาพมากขึ้น
การผสมพันธุ์แบบ "ทุ่มสุดตัว" ตัวผู้ที่ยอมถูกกินมักจะเป็นการเสียสละเพื่อส่งต่อยีนของตัวเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ในจังหวะสุดท้ายของชีวิต

3. เป็นธรรมชาติของสัตว์นักล่า
ตั๊กแตนตำข้าวเป็นนักล่าที่กินทุกอย่างที่เคลื่อนไหวได้และมีขนาดเล็กกว่าตนเอง ดังนั้นหากตัวเมียหิว หรือไม่ได้มองว่าตัวผู้นั้นเป็นคู่ครอง (อาจมองเป็นเพียงเหยื่อ) สัญชาตญาณนักล่าจะทำงานทันที
ความจริงที่น่าสนใจ
ไม่ได้เกิดขึ้นเสมอไปในธรรมชาติ พฤติกรรมนี้ไม่ได้เกิดขึ้นทุกครั้ง ตัวผู้ที่ฉลาดและว่องไวสามารถผสมพันธุ์เสร็จแล้วรีบหนีออกมาได้ก่อนที่จะถูกกิน
ปัจจัยเรื่องความหิว: การศึกษาพบว่าถ้าตัวเมียได้รับอาหารอย่างเพียงพอจนอิ่ม โอกาสที่จะกินตัวผู้จะลดลงอย่างมาก