"มาอ่านหนังสือกับลูกกัน"การเล่นจึงสัมพันธ์กับการอ่าน ตั้งแต่สิบสองเดือนแรก

อ่านหนังสือกับลูกจึงมีความสุข

อุดมทุกข์สื่อสารตำนานเสนอ 

ให้ความรักเข้าใจตำนานวัน 

และสุดท้ายการสื่อสารจึงดำเนินไปตาม

ทุกครั้งในหนึ่งวันคือการเติบโต 

ก้าวข้ามช่องโหว่ให้มองเห็น

 กี่รักกี่ก้าวเริ่มจากตัวเรา และคงยังสุขสันต์ในวันที่เราเองมองไม่เจอ

  ทำไมแม่หลายคนในสมัยนี้อาจจะละเลยไปคือการเล่นกับลูกของตนเอง ลูกเรานั้นเขาจะมีเวลาเป็นเด็กไก้แค่ครั้งเดียวและเขานั้นจะฟังเราเพียงครั้งจึงสำคัญอย่างมากในการเลี้ยงดูเพราะว่าเขาจะเติบโตตามการเลี้ยงดูของเรา 

   วันนี้จะมาแนะนำวิธีการที่ช่วยสร้างรอยหยักบนสมองร่วมประคองความสุขในทุกสถานเริ่มจากการฟังการพูดคุยให้ได้ระวัง ช่วงเวลาของวันจะเจอในวันแห่งเวลา สีสันต่างะสมอค่าหัวใจรักกับนักเสมอใจ 

 หนังสือเป็นอีกอย่างหนึ่งที่เด็กหรือลูกเรานั้นในช่วงแรกต้องการค่อการฟังเพลงร่วมในความรัก ดวงตาที่เขานั้นมองคือดวงตา หัวใจอาจจะผูกไว้ในความต้องการของเรา ทำให้การสื่อสารนั้นจะอยู่ร่วมกันในความหวังดี ทั้งหมดอายจะได้ในวันที่เข้าใจเมื่อเขาโตขึ้นความตั้งใจในการอ่านนิทานของเรานั้นจะคงมั่น

  การเล่นกับลูกมีควาสำคัญทุกครั้งที่เขานั้นเล่นเขาจะบอกกับเราว่า เล่นด้วยหน่อยไม่อยากเล่นคนเดียว การเล่นกับลูกจึงช่วยสร้างเสริมประสบการณ์ที่จะลวดแล่นมากกว่าการที่เขานั้นเล่นคนเดียว ความสุขนั้นจะมากกว่าเสมอ

  มุมมองแห่งความสุขและก้าวย่างที่ไร้การติดขัด หากว่าเรานั้นก้าวไปกับลูกอยู่ในทุกสถานการณ์กับเขา สุดท้ายแล้วเขาจะยังคงต่อให้ก้าวไปในเสร็จทางที่เรานั้นเรียกว่า มุมมองที่ไร้พันธะนาการณ์ ระดับที่เข้าใจกับระดับที่ใฝ่ฝันจะยังคงนานกับทุกวันจนกว่าเขานั้นจะก้าวย่างต่อไปได้

   มาอ่านหนังสือกับลูกกันซึ่งหากบอกนั้นสามารถที่จะบอกได้เลยว่า เรานั้นในหนึ่งปีเรานั้นควรอ่านหนังสืออย่างน้อยสามร้อยวัน ถือเป็นการประสานในความเข้าใจที่แตกต่างหนทางจะยิ่งคำนวนวันผ่านไปเสมอลองออกจากหน้าจอแล้วมาอยู่กับลูกของเราใน อยู่ในทุกการเดินทางของเขาเสมอไป