“เดเด้ เป็นชื่อที่หนูตั้งขึ้นมาเองค่ะ ไม่ได้อยากให้ใครรู้ชื่อจริง เริ่มต้นเลยคือว่าหนูมีแฟนแบบวัยรุ่นทั่วไปนั่นแหละ อย่างว่าเสียตัวให้มัน มันยังไปยุ่งกับผู้หญิงอื่น โดยที่อีนั่นมันมาเย้ย เอากับแฟนหนูถึงห้อง ตอนนั้นพูดเลยว่าโกรธอีนี่มาก โกรธแฟนเราก็โกรธ หนูเลยเลิกกับมัน
ต้องมาหาห้องใหม่อยู่เอง เงินที่ทำงานจากการเป็นพริ้ตตี้ก็ยังพอเอาไปจ่ายได้ ต่อมาเราไปสืบรู้ว่าพ่อของอีนั่นทำงานพวกบริษัทรับเหมาก่อสร้าง แถมไปเที่ยวพวกร้านที่มีเด็กนั่งดริ้งย่านเลียบด่วน หนูเลยติดต่อเพื่อนที่ทำงานที่นั่นให้หนูเข้าไปทำงาน ตามเกมเลยค่ะ ยั่วจนพ่อมันติดหนู ขออะไรก็ให้ แต่ยังไม่เสียตัวให้พ่อมันนะคะ ขอสูบก่อน
หลังจากนั้นหนูก็เจอคนอีกมาก เช่น หมอ พนักงานบริษัท คนญี่ปุ่น พวกเสี่ยรวยๆก็เยอะ หนูเลยเสนอให้แต่ละคนว่า”หนูขอ20,000กับค่าห้อง12,000 พอ” ถ้าเทียบกับคนอื่นถือว่าถูกมาก บางคนขอ50,000-100,000ก็มี
หนูไม่ได้รับแบบนี้กับเสี่ยคนเดียว หนูรับเรื่อยๆเลยค่ะ เราก็จัดแจงเวลาไว้ เช่าห้องไว้สี่ห้อง ในคอนโดแต่คนละชั้น คนละตึก ก็ต้องจัดแจงเวลาว่า คนไหนห้องไหน เพราะเวลาพวกมันมา มันชอบเช็คห้องว่ามีใครมามั้ย แรกๆก็มีอยู่2-3คน ให้มาหาตอนกลางวันบ้าง กลางคืนบ้าง พวกนี้มีเมียแล้วมาหาได้ไม่บ่อย หนูก็โกหกว่ากลับบ้านบ้าง ไปเรียนบ้าง ทั้งๆที่อยู่กับเสี่ยอีกคน
พอหลังๆก็เริ่มมีคนมาขอเลี้ยงมากขึ้นจนมากสุดคือ15คน ลองคิดดูสิ 20,000×15ได้เท่าไหร่ อย่างต่ำ300,000นะคะต่อเดือน ไม่รวมค่าของที่ได้ ค่าห้องที่เกินมา เพราะแต่ละคนไม่รู้ว่าหนูมีคนเลี้ยงเพิ่มอีก พวกนี้ติดหนูค่ะ หนูดูแลเอาใจพวกมัน คอยถามเรื่องงานให้เล่าให้ฟัง โอ๊ย!!!! ความลับทางราชการยังรู้เลยค่ะ(หัวเราะ) อีกอย่างเพราะหนูไม่เคยไปยุ่งเข้าหาครอบครัวมัน ก็ต่างคนต่างอยู่ ไปยุ่งกับครอบครัวมันเดี๋ยวปัญหาจะตามมา หนูก็ขาดรายได้เปล่าๆ
เงินที่ได้มาก็ฝากบัญชีค่ะ ไม่ค่อยใช้ กระเป๋าอะไรได้มาเบื่อก็ขายเลย เอาเป็นเงินดีกว่าไม่เก็บ มันจะได้ดูไม่มีจะกิน น่าสงสารดี(หัวเราะ) เสี่ยแต่ละคนทำตัวดูฉลาดค่ะ ยิ่งอวดรวยมากเท่าไหร่ ยิ่งโง่ แหม บอกรับงานหมู่บ้านนั่นนี้ได้มาทีกี่ร้อยล้าน แค่แกล้งบอกว่าเสี่ยโอนให้หนูสักห้าแสนได้มั้ย จะเอาไปทำร้านกาแฟบ้าง ลงทุนขายเสื้อผ้าบ้าง ขายครีมบ้าง พวกนี้มันรีบโอนให้เลย แล้วบอกไม่ให้ทำงาน พูดเลยค่ะเงินเก็บตอนนี้เกินสิบล้านแล้วค่ะ
ก็ส่งให้พ่อแม่ใช้นะ ไม่ได้บอกเค้าหรอกว่าทำอะไรมา บอกคร่าวๆว่าขายครีม ขายอาหารเสริม อะไรแบบนี้ นี่ก็มีครบแล้วนะ รถ บ้าน คอนโด ก็คิดจะเลิกแล้วล่ะกับพวกเสี่ยพวกนี้ บีบน้ำตาหาเรื่องดราม่านิดหน่อยก็คงได้เงินมาอีกหลายก้อน ถามว่าทำไมกล้าบอกเรื่องราวให้ฟัง ง่ายๆเลยค่ะ หนูไม่ได้บอกชื่อจริง ไม่ให้ลงรูป แล้วพวกเสี่ยพวกป๋าเนี่ย มันเล่นเฟสบุ๊คไม่เป็นค่ะ เต็มที่ก็แค่ไลน์ ถามว่าถ้าโดนจับได้จะโดนอะไรมั้ยน่ะเหรอ โดนสิคะ เผลอๆโดนเก็บซะด้วยซ้ำ พวกนี้มันกลัวเสียหน้าจะตาย
อนาคตที่วางไว้ตอนนี้คงเรียนให้จบก่อน แล้วก็เอาเงินที่มีไปลงทุนเปิดร้านอะไรก็ได้ที่ต่างจังหวัด บอกคนที่เป็นเหมือนหนูนะคะ เก็บเงินอย่าฟุ่มเฟือย พูดเลยค่ะ รวยจริงๆพวกกระเป๋า กล้อง อะไรพวกนี้มีไว้ก็เท่านั้น หิ้วไปมากลัวคนกระชากอีก เอาเป็นเงินฝากไว้ในธนาคารดีกว่าเยอะ.”
