ม.ปลายแสนสนุก

              สวัสดีฉันชื่อชิสุกะ ชื่อจริงของฉันก็คือ อากาเนะ อาชิกะ  ฉันพึ่งย้ายมาอยู่ทีโรงเรียนอากะเอมะ ฉันเป็นเด็กใหม่ที่นี่เลยไม่รู้อะไรเท่าไหร่ โรงเรียนนี้ใหญ่มาก ฉันเดินหาห้องไม่ถูกเลยฉันเดินไปเรื่อยๆจนเดินชนผู้ชายคนหนึ่งฉันรีบขอโทษเค้าทันทีฉันเลยถามเค้าว่าห้องม.4/1อยู่ที่ไหน แต่ก็บังเอิญเพราะผู้ชายคนนั้นเขาก็เป็นเด็กใหม่เหมือนกัน และที่บังเอิญสุดๆคือเราได้อยู่ห้องเดียวกันล่ะ เราเลยเดินคุยกันไปเรื่อยๆ จู่ๆก้มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาถามฉันว่า “เธอชื่อชิสุกะ ใช่ไหมจ้ะ”ฉันเลยตอบว่า”ใช่จ้ะ”และเค้าตอบว่า”ตามฉันมาสิจ้ะ เธอได้อยู่ห้องเดียวกันกับฉันนะ เออ ลืมแนะนำตัวไปเลย ฉันชื่อ จิระนะจ้ะ แล้วก้อเธอผู้ชายนะ อยู่ห้องเดียวกันด้วยใช่ไหมจ้ะ งั้นเดี๋ยวเดินไปด้วยกันเลยนะจ้ะ ลืมเลย เธอชื่อไรนะ” ผู้ชายคนนั้นตอบว่า”ผมชื่อ โทเสะครับ”จิระพูดขึ้นว่า”งั้นเดี๋ยวเดินไปด้วยกันเลยละกันนะจ้ะ” พวกเราเดินไปด้วยกันจนถึงห้องเรียนจากนั้น ถึงเวลาเข้าเรียนคุณครูได้เดินเข้ามาแล้วแนะนำตัว”สวัสดีค่ะเด็กๆครูชื่ออาโนะนะค่ะ วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกมีเด็กมาเข้าเรียนใหม่ด้วยนี่จ้ะ งั้นเดี๋ยวครูให้เพื่อนใหม่ของเราออกมาแนะนำตัวนะ เชิญเลยจ้ะ”ฉันเดินออกมาพร้อมกับโทเสะ ฉันได้พูดแนะนำตัวก่อน ฉันตื่นเต้นมากเลยล่ะไม่รู้ว่าจะพูดยังไง ทุกคนจ้องมาที่ฉันกันหมดเลย จะทำไงดี ฉันตัดสินใจพูดแนะนำตัวขึ้นมาโดยเร็ว”สวัสดีค่ะ…..ฉันชื่อ อากาเนะ อาชิกะนะค่ะชื่อเล่นชื่อ ชิสุกะค่ะ ฉันเพิ่งย้ายเข้ามาเรียนใหม่ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะค่ะทุกคน.”จากนั้นโทเสะก็ได้พูดต่อฉันเค้าพูดด้วยความมั่นใจไม่กลัวเลย หลังจากนั้นเค้าพูดจบ คุณครูเลยถามว่าใครอยากให้เพื่อนนั่งด้วย จิระยกมือขึ้นแล้วบอกว่า”ขอชิสุกะนั่งข้างหนูค่ะ พอดีที่ว่างค่ะครู”ครูอาโนะจึงยอม และหาที่ให้โทเสะ เมื่อฉันไปนั่งข้างจิระฉันรู้สึดเกร็งมาก จิระพูดขึ้นว่า”ไม่ต้องเกร็งนะเดี๋ยววันนี้ฉันจะพาเธอเดินดูโรงเรียนเองนะ”ฉันยิ้มตอบ และในใจฉันคิดว่าจิระนี่ดีมากเลยนะ เธอใจดีมาก และยังพูดกับฉันแบบเพื่อนที่รู้จักกันมานานเลย ฉันดีใจมากเลยล่ะที่มีเพื่อนดีๆแบบนี้ ถึงตอนพักกลางวันมีเพื่อนเยอะแยะเลยที่เค้ามาคุยกับฉัน ฉันดีใจยิ่งกว่าเดิมซีอีก ฉันได้มีเพื่อนเยอะแยะเลยนะ…..เมือถึงตอนเลิกเรียนจิระก็พาฉันไปเดินชมโรงเรียน มีที่นึงที่จิระพาฉันไปมันเย็นสบายมากเลยล่ะ เป็นที่ประจะของจิระเค้าน่ะ จิระเค้าบอก แต่ฉันชอบมากวิวสวยอากาศดีมากเลยล่ะ แต่มันถึงเวลาที่คุณพ่อมารัฉันแล้วละ ฉันเลยบอกกับจิระว่า”ถึงเวลาที่คุณพ่อมารับฉันแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะที่พามาชมโรงเรียนแต่เสียดายยังชมไม่หมดเลย”จิระเลยบอกกับฉันว่า”ไม่ป็นไรหรอก ไว้พรุ่งนี้ฉันจะพามาดูอีกนะ”ฉันดีใจมากและขอบคุณจิระ และฉันถามจิระว่า”เธอกลับยังไงหรอ กลับกับฉันไหม”จิระตอบว่า”กลับเองจ้ะ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันกลับเองได้จ้ะ เธอรีบไปเถอะเดี๋ยวคุณพ่อรอนาน”ฉันยิ้มแล้วพยักหน้าตอบกลับ และฉับโบกมือลาจิระ และกลับมาบ้าน เมื่อถึงบ้าน คุณพ่อถามฉันขึ้นว่า”ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง”ฉันตอบว่า”ดีค่ะคุณพ่อ มีเพื่อนเยอะแยะเลย”และฉันก็เล่าเรื่องที่โรงเรียนให้คุณพ่อฟัง                                                                                                                                  ไว้แค่นี้ก่อนนะ แล้วจะมาให้อ่านอีกนะค่ะ