คุณเคยเห็นคนตาบอดไหม ??

คนตาบอด…ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกันเป็นคู่

คุณอาจเจอพวกเขาได้ …ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ เช่น ตลาดนัด

พวกเขาไปที่นั่น…

เพราะหวังว่า… คงจะมี คนใจบุญ ไปเดินอยู่ที่นั่นบ้าง

คนสองคน…ที่จับมือกัน

ค่อยๆ เดินกระเถิบไปด้วยกันทีละนิด..ทีละนิด

เพราะต่างคน… ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกันทั้งคู่

นอกจากไม้เท้าคนละอันแล้ว…

ในมือพวกเขาถือวิทยุเก่าๆ เครื่องนึง

กับไมค์อีกอีกหนึ่งอัน…ที่ขาดไม่ได้…ก็คือขันอลูมิเนียม

อาวุธสำคัญที่ใช้หากินอยู่ทุกวัน

ผมไม่ คุ้นหู กับเพลงที่เขาร้องนักหรอก

แต่ก็ดูว่า…เขาตั้งใจร้องเหลือเกิน

และดูเหมือนเขาก็ หวัง ว่าคุณจะต้องชอบมัน

ผมเห็นเขาจับมือกัน

วินาทีนั้น…ทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่าง

ที่ผมเคยมองข้ามมาตลอด

คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า

ตนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ

เพราะคนตาบอด…ไม่เคยรู้เลยว่า…

คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร

คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้น

เมื่อเขามีความพอใจกันและกัน

ไม่มีเกียรติยศ… ศักดิ์ศรี…ให้กังวลใจ

เพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้

ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงิน

ตาสองข้าง ปิดสนิท….แต่เปิดใจเข้าหากัน

คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย “ใ จ” ล้วนๆ

ความรัก….ก็เกิดจากตรงนั้น

คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง

คนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึก

คนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน…และกลับถึงบ้านพร้อมกัน

พวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ….?

คุณรู้หรือเปล่า

คนตาบอด…จับมือของคนที่เขารักไว้ตลอดทั้งวัน

คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไม๊… ?

ผมกลับมานึกถึงความรักของคนที่ตาดี

หลายๆ คน มีเกียรติยศ หน้าที่ การงาน ที่ดีเหลือเกิน

หลายๆ คน ทั้งหล่อ ทั้งสวย…ทั้งรวย ทั้งฉลาด

แต่พวกเราหลายๆ คนกลับต้องมาเสียใจเพราะความรัก

หรือว่าพวกเรามองเห็นกัน….

เพื่อจะเรียกร้องสิ่งที่เราต้องการให้มากขึ้น….

เอ….พวกเราคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก….มากเกินไปหรือเปล่านะ

อนาคตของคนตาบอด..อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้

ดูเหมือนเขาจะ…สงสัยก็เพียงแต่ว่า

วันพรุ่งนี้…จะมีคนใจบุญซักกี่คน

ที่ทำให้พวกเขากลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข

ขอบคุณตลาดนัด…ที่ทำให้ผมเห็นภาพดีๆในวันนี้

ผมเชื่อว่า…ครั้งหน้า…ที่คุณเห็นคนตาบอด…ใจของคุณจะเปิดกว้างขึ้น

คุณอาจมองเห็นภาพที่คุณไม่เคยมองเห็น

ไม่ใช่ด้วยตา…แต่เห็นด้วยหัวใจ

เหมือนกับภาพที่ผมได้เห็นในวันนี้