ทำไมประเทศไทย การค้าประเพณีถึงผิดกฎหมาย

คำว่า การค้าประเวณี Sex Work ในประเทศไทยปัจจุบันถูกกำหนดให้เป็นความผิดตาม พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2539 ซึ่งเหตุผลหลักที่ทำให้การค้าประเวณีผิดกฎหมาย มีปัจจัยมาจากหลายมิติ ดังนี้ครับ

บริบททางประวัติศาสตร์และกฎหมาย

 กฎหมายเดิม พ.ร.บ. ปราบปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 ในยุคก่อนหน้า รัฐมองว่าการค้าประเวณีเป็นปัญหาสังคมที่ต้องปราบปรามอย่างเด็ดขาด โดยลงโทษทั้งผู้ให้บริการและผู้เกี่ยวข้อง

 การปรับปรุงกฎหมายปี 2539 แม้กฎหมายฉบับปัจจุบันจะเน้นไปที่การปราบปราม สถานการค้าประเวณี ผู้แสวงหาประโยชน์ พ่อเล้า แม่เล้า และการค้ามนุษย์ มากกว่าการลงโทษผู้ให้บริการโดยตรง แต่ตัวการกระทำซื้อ-ขายบริการเองก็ยังถูกปรับให้มีโทษทางปกครองหรือโทษปรับอยู่

ค่านิยมทางสังคมและศีลธรรม

 บรรทัดฐานทางวัฒนธรรม สังคมไทยในกรอบอนุรักษนิยมมองว่าการซื้อขายบริการทางเพศขัดต่อ ศีลธรรมอันดีของประชาชน และโครงสร้างครอบครัว

 ภาพลักษณ์ของประเทศ รัฐบาลในหลายยุคสมัยกังวลเรื่องภาพลักษณ์ในสายตานานาชาติ โดยเฉพาะการถูกจัดอันดับเรื่องการท่องเที่ยวเชิงประเวณี Sex Tourism

การป้องกันการค้ามนุษย์และการบังคับขู่เข็ญ

 ในอดีต นิยมใช้กฎหมายนี้เป็นเครื่องมือในการยับยั้ง การบังคับใช้แรงงาน การล่อลวงเด็กและเยาวชน หรือการแสวงหาประโยชน์จากผู้ตกอยู่ในภาวะยากลำบาก

 นอกจากนี้ ยังเกี่ยวข้องกับ พันธกรณีระหว่างประเทศ ที่ไทยเคยลงนามเพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์และการแสวงหาประโยชน์จากสตรีและเด็ก

ข้อถกเถียงและแนวโน้มในปัจจุบัน

ในปัจจุบัน มีข้อเสนอและกระแสสังคมที่ผลักดันให้เกิด Decriminalization การยกเลิกความผิดทางอาญา หรือการทำให้เป็นงานถูกกฎหมาย Legalization ด้วยเหตุผลสำคัญ เช่น

 คุ้มครองสิทธิแรงงาน เพื่อให้พนักงานบริการ Sex Workers ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายแรงงาน มีสวัสดิการ สิทธิการรักษาพยาบาล และไม่ถูกสวัสดิการหรือนายจ้างเอาเปรียบ

 ลดการส่วยและการใช้อิทธิพล การทำให้ถูกกฎหมายจะช่วยลดช่องทางที่เจ้าหน้าที่หรือผู้มีอิทธิพลใช้นอกระบบในการเรียกรับผลประโยชน์

 การจัดเก็บภาษีและจัดระเบียบ ควบคุมด้านสุขอนามัยและตรวจสุขภาพอย่างเป็นระบบ

ขณะนี้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ พม. และภาคประชาสังคมอยู่ระหว่างการพิจารณาร่างกฎหมายฉบับใหม่เพื่อยกเลิก พ.ร.บ. ปี 2539 และเปลี่ยนมาใช้กฎหมายคุ้มครองผู้ให้บริการทางเพศแทน