เอาตัวรอดอย่างไรเมื่อตกน้ํากลางมหาสมุทรสิ่งที่ต้องทําอันดับแรก

การพลัดตกจากเรือหรือตกลงไปในมหาสมุทรเป็นสถานการณ์วิกฤตที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น แต่หากเหตุการณ์นั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้ สติและการตัดสินใจในช่วงวินาทีแรกคือตัวกําหนดความเป็นความตายที่สําคัญที่สุด

สิ่งแรกที่ต้องทําทันทีเมื่อสัมผัสน้ําคือการพยายามตั้งสติและควบคุมการหายใจ เพราะทันทีที่ผิวหนังปะทะกับน้ําเย็นจัด ร่างกายมักจะเกิดอาการตอบสนองฉับพลันที่เรียกว่า Cold Shock

ความเย็นจะกระตุ้นให้ร่างกายสูดหายใจเข้าอย่างรวดเร็วโดยไม่ตั้งใจ หากขณะนั้นศีรษะยังอยู่ใต้น้ําหรือจมอยู่ น้ําอาจเข้าสู่ปอดและนําไปสู่การสําลักหรือจมน้ําได้ทันที

ดังนั้นจงพยายามกลั้นหายใจให้ได้จนกว่าจะขึ้นมาเหนือน้ําและอยู่ในตําแหน่งที่ปลอดภัยพอจะเริ่มหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง เพื่อควบคุมจังหวะการหัวใจและการเต้นของร่างกายให้เป็นปกติ

การตื่นตระหนกจะทําให้ร่างกายใช้พลังงานและออกซิเจนอย่างเปลืองเปล่า ซึ่งจะทําให้หมดแรงเร็วกว่ากําหนดหลายเท่าตัว

หลังจากตั้งสติได้แล้ว สิ่งสําคัญต่อมาคือการทําให้ตัวเองลอยตัวให้ได้นานที่สุดและประหยัดพลังงาน หากสวมใส่เสื้อชูชีพอยู่ถือว่าเป็นโชคดีอย่างมหาศาล ให้รีบตรวจสอบว่าสวมใส่แน่นหนาดีหรือไม่ แต่หากไม่มีอุปกรณ์ช่วยลอยตัว

ให้พยายามถอดเสื้อผ้าหรือรองเท้าที่มีน้ําหนักมากและเป็นอุปสรรคต่อการว่ายน้ําออก อย่างไรก็ตามควรพิจารณาเก็บเสื้อบางชนิดไว้หากมันช่วยป้องกันการสูญเสียความร้อนหรือป้องกันผิวหนังจากการไหม้แดดได้

ในกรณีที่ต้องลอยคออยู่ในน้ําเย็น ความพยายามว่ายน้ําด้วยความเร็วหรือรุนแรงเป็นสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง เพราะจะยิ่งเร่งการสูญเสียความร้อนออกจากร่างกายผ่านทางผิวหนังและกล้ามเนื้อ

วิธีที่ดีที่สุดคือการทําท่าเตรียมพร้อมเพื่อลดการสูญเสียความร้อน เช่น การงอเข่าขึ้นมาแนบชิดอกและกอดตัวเอง หรือหากอยู่รวมกันหลายคนให้เกาะกลุ่มกันเพื่อรักษาอุณหภูมิร่างกายให้ได้มากที่สุด

เมื่ออยู่ในสภาวะที่พอจะประคองตัวได้แล้ว ให้เริ่มกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อสํารวจสถานการณ์และมองหาเรือหรือสิ่งของที่สามารถใช้ยึดเกาะได้ อย่ารีบว่ายน้ําเข้าหาฝั่งหากไม่แน่ใจว่าระยะทางไกลแค่ไหนและสามารถทําได้จริง

เพราะกระแสน้ําในมหาสมุทรมีความซับซ้อนและรุนแรง การว่ายน้ําสู้กับกระแสน้ํามักจะทําให้ผู้ประสบภัยหมดแรงก่อนที่จะเห็นแผ่นดิน ความหวังที่ดีที่สุดในมหาสมุทรคือการเป็นผู้รอคอยให้มีคนมาพบเห็น

ดังนั้นควรพยายามดึงดูดความสนใจอยู่เสมอ หากเห็นเรือที่ผ่านไปมาหรือเครื่องบิน ให้พยายามโบกไม้โบกมือหรือสร้างเสียงสัญญาณ แต่สิ่งสําคัญที่สุดคือการรักษาสภาพร่างกายให้พร้อมสําหรับการรอคอย

ปัจจัยด้านสภาพอากาศและแสงแดดก็เป็นอีกเรื่องที่น่ากังวลไม่แพ้กัน หากอยู่ในเวลากลางวันต้องพยายามหาทางปกปิดผิวหนังเพื่อป้องกันการไหม้แดดที่รุนแรง ซึ่งจะทําให้อาการขาดน้ําในร่างกายแย่ลงไปอีก ถ้ามีฝาครอบหรือเสื้อผ้า

ให้เอามาคลุมส่วนศีรษะและไหล่ การดื่มน้ําทะเลเป็นสิ่งที่ห้ามทําเด็ดขาด เพราะความเค็มจะยิ่งเร่งให้ร่างกายขาดน้ําเร็วกว่าเดิมและทําลายระบบภายใน

การมีชีวิตรอดกลางมหาสมุทรคือเกมแห่งความอดทนและการบริหารจัดการพลังงานให้เหลือถึงนาทีสุดท้าย การตัดสินใจทุกอย่างตั้งแต่วินาทีแรกที่สัมผัสน้ําจนถึงนาทีที่ได้รับความช่วยเหลือล้วนมีความหมายต่อลมหายใจที่เหลืออยู่