2 จังหวัดที่มีการตั้งอำเภอใหม่มากที่สุดตามประกาศ

จังหวัดที่มีการตั้งอำเภอใหม่มากที่สุดตามประกาศนี้

จาก แผนที่การปกครองของเมืองไทยเราเคยมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่น่าจดจำมากครั้งหนึ่ง นั่นคือตอนที่มีการเปลี่ยนสถานะจาก "กิ่งอำเภอ"ให้กลายเป็น "อำเภอ" แบบเต็มตัวพร้อมกันถึง ๘๑ แห่ง ทั่วประเทศเลยทีเดียว 

เรื่องนี้ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนชื่อเรียกเฉย ๆ นะ แต่เป็นโครงการสำคัญที่ชื่อว่า "โครงการอำเภอเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐" ของกระทรวงมหาดไทย  เพื่อให้การบริหารงานราชการเข้าถึงพี่น้องประชาชนได้สะดวกและรวดเร็วยิ่งขึ้น โดยมีผลบังคับใช้มาตั้งแต่วันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๐

1. สองหัวเมืองใหญ่แห่งอีสาน: ผู้นำแห่งการเติบโตทางปกครอง

จากการประกาศตามพระราชกฤษฎีกาที่มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นไปนั้น พบว่าพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นภูมิภาคที่มีการตื่นตัวและขยายตัวทางการปกครองสูงที่สุด โดยมี ๒ จังหวัดที่มีการยกฐานะกิ่งอำเภอเป็นอำเภอใหม่มากที่สุดถึงจังหวัดละ ๖ แห่ง ได้แก่

จังหวัดขอนแก่น (นครแห่งศูนย์กลางอีสาน): ขอนแก่นได้ตอกย้ำความเป็นศูนย์กลางทางการบริหารด้วยการตั้งอำเภอใหม่ที่กระจายตัวอยู่รอบพื้นที่ เพื่อรองรับความหนาแน่นของประชากรและการขยายตัวของชุมชน ประกอบด้วย  อำเภอโคกโพธิ์ไชย, อำเภอซำสูง, อำเภอโนนศิลา, อำเภอบ้านแฮด, อำเภอเวียงเก่า และ อำเภอหนองนาคำ การปรับฐานะในครั้งนี้ช่วยให้ขอนแก่นสามารถบริหารจัดการทรัพยากรในระดับท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นในฐานะเมืองยุทธศาสตร์

จังหวัดนครราชสีมา (ประตูสู่กงไกรแห่งอีสาน): ด้วยขนาดพื้นที่ที่กว้างใหญ่และจำนวนประชากรที่มากเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ นครราชสีมาจึงมีการตั้งอำเภอใหม่เพื่อกระจายอำนาจการปกครองให้เข้าถึงพี่น้องประชาชนในถิ่นทุรกันดาร ประกอบด้วย อำเภอเทพารักษ์, อำเภอบัวลาย, อำเภอพระทองคำ, อำเภอเมืองยาง, อำเภอลำทะเมนชัย และ อำเภอสีดา ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการพัฒนาสาธารณูปโภคและระบบราชการให้ครอบคลุมพื้นที่ "เมืองย่าโม" อย่างทั่วถึง

๒. การวิเคราะห์เชิงสถิติและการกระจายตัวเชิงพื้นที่

นอกเหนือจากขอนแก่นและนครราชสีมาแล้ว ยังมีจังหวัดอื่นที่มีอัตราการเติบโตทางการปกครองที่น่าสนใจในประกาศฉบับเดียวกันนี้ ได้แก่:

จังหวัดอุบลราชธานี: มีการยกฐานะกิ่งอำเภอขึ้นเป็นอำเภอถึง ๕ แห่ง  อันได้แก่ อำเภอนาตาล, อำเภอนาเยีย, อำเภอน้ำขุ่น, อำเภอสว่างวีระวงศ์ และอำเภอเหล่าเสือโก้ก สะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นในการดูแลพื้นที่ชายแดนและพื้นที่ห่างไกลในเขตอุบลราชธานี

กลุ่มจังหวัดที่มีอำเภอใหม่ ๔ แห่ง: ประกอบด้วย กาฬสินธุ์ (อำเภอฆ้องชัย, ดอนจาน, นาคู, สามชัย), สุรินทร์ (อำเภอเขวาสินรินทร์, โนนนารายณ์, พนมดงรัก, ศรีณรงค์) และหนองคาย (อำเภอเฝ้าไร่, โพธิ์ตาก, รัตนวาปี, สระใคร)