เหมือนประตูทะลุมิติ ในหนังเรื่องแห่งจินตนาการที่หลากหลาย พิมายความยิ่งใหญ่ของปราสาทหินขอวไทย

ตรงกลางนั้นคือเทวรูปที่สร้างเพื่อสักการะ ช่องทางที่มองลอดผ่านอย่างเข้าใจ 

ส่วนที่มองเห็นอย่างยั่งยืนได้   คือแผ่นหินนั้นแสนจะยิ่งใหญ่และทนทาน

ก้อนหินก้อนใหญ่ นั้นมีการมองลอดผ่านในส่วนของประตู 

มีสิ่งที่คอยประสานและสื่อสารได้อย่างสงบ

     เบื้องหน้าที่เรานั้นมองเห็นแสนจะยิ่งใหญ่กว่าที่เรานั้นเห็น เพราะว่าในส้วนของประตูนั้นมีช่องผ่านอย่างหลากหลาย ทุกการเดินทางเบื้่องหน้า สีสันที่แตกต่างของสี ร่องรอยเสมือนที่เรานั้นเห็นคือร่องรอยที่สื่อสาร หัวใจของลวดลายที่เรานั้นสื่อให้เห็นมากมายเท่าไหร่   หากว่าเรานั้นมองในลวดลายของหิน หินที่ส่งผลให้เรานั้นมองเห็น   หากว่าเรานั้นมองเข้าไปใกล้ เรานั้นจะเห็นว่าขีดคั่นที่มีในส่วนของรอยต่อ  ทุกคร้ังที่เรานั้นยังสื่อสารไปยังส่วนของเรื่องราวที่แตกต่าง  บ้านของเรานั้นเช่นกัน หากว่าในส่วนไหนที่มีความบางนั้นจะมีในส่วนของรอยต่อเสมอ 

    สีที่เปลี่ยนไปนั้นสามารถที่จะบอกให้เรานั้นรู้ได้เลยว่า จะยังคงเปลี่ยนได้ในหลากหลายเส้นทาง หินนั้นสามารถที่จะบอกในส่วนของอายุและระยะเวลาได้  เช่นเดียวกันกับสีสันความแตกต่าง นั้นจะยังคงอยู่ในเรื่องราวที่ได้ร่ำเรียนมา   ตอนนั้นเราเองเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่หลายคนนั้นเดินทางไปเพื่อที่จะเที่ยวและมองในความงาม แต่สำหรับเขานั้นเมื่อได้มาเจอ เขานั้นสามารถที่จะนั่งอยู่กับก้อนหินและลวดลายเหล่านั้นอย่างมีความสุขได้อย่างไม่ลังเลใจเลย เพราะว่าสวยงามและคงในคุณค่าทุกชิ้น

       บางส่วนนั้นจะยังคงมีสีชมพูผสมบ้าง แต่ในส่วนของสิ่งที่แตกต่างคือร่ากายที่ส่งมายังส่วนที่เรานั้นหา เรื่องราวสิ่งของที่ผ่านมาตามเส้นทางของสายตา  หัวใจนั้นยังคงในคุณค่าคงในความงามและความดีที่สื่อสารไป  หากว่าในยามเย็นนั้นสถานที่แห่งนี้จะไม่มีคนนั้นอาศัยอยู่เพราะว่ามีเพื่อการบูชา หรือการเชิญในส่วนของเทพเจ้าลงมาเพื่อที่จะทำพิธี 

   เรานั้นอาจจะยังเคยเห็นในส่วนของบางพื้นที่นั้นจะใช้ในการที่จะทำสิ่งของที่มีในส่วนของมนต์ขลัง ส่วนที่เรานั้นไม่สามารถที่จะมองไม่เห็นใช่ว่าจะไม่มีอย่างนั้นได้ วันที่เปลี่ยนผ่านมีบางอย่างบางเส้นทางที่ยังคงหลงเหลืออยู่เสมอเมื่อเรานั้นหันมาทีไรเรานั้นจะยังคงอุ่นใจในเวลา