เปิด 5 ประเทศในโลก ที่ไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศอื่น!

 ประเทศที่ไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศอื่นในโลก

ในยุคที่จักรวรรดิตะวันตกแผ่ขยายอำนาจไปทั่วโลก หลายประเทศต้องสูญเสียเอกราชและกลายเป็นอาณานิคมของชาติมหาอำนาจ ไม่ว่าจะเป็นอังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน โปรตุเกส หรือเนเธอร์แลนด์ แต่ก็มีบางประเทศที่สามารถรักษาเอกราชของตนเองไว้ได้ แม้จะต้องเผชิญกับสงคราม การรุกราน และแรงกดดันจากมหาอำนาจมาอย่างยาวนาน

สิ่งที่น่าสนใจคือ ประเทศที่ไม่เคยตกเป็นอาณานิคมไม่ได้หมายความว่าไม่เคยถูกต่างชาติรุกรานหรือถูกแทรกแซงทางการเมืองเลย บางประเทศเคยสูญเสียดินแดน บางประเทศเคยอยู่ภายใต้อิทธิพลของมหาอำนาจ และบางประเทศเคยถูกยึดครองชั่วคราว แต่ยังสามารถรักษาสถานะรัฐเอกราชไว้ได้

 1. ประเทศไทย 🇹🇭

ประเทศไทย หรือชื่อเดิมว่า สยาม เป็นประเทศเดียวในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ไม่เคยตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกโดยตรง ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 อังกฤษขยายอำนาจเข้ายึดครองพม่าและมลายู ขณะที่ฝรั่งเศสเข้าครอบครองอินโดจีน ซึ่งประกอบด้วยเวียดนาม ลาว และกัมพูชา ทำให้สยามตกอยู่ระหว่างมหาอำนาจทั้งสองฝ่าย อย่างไรก็ตาม รัฐบาลสยามใช้การเจรจาทางการทูต การปรับปรุงประเทศให้ทันสมัย และการรักษาความสมดุลระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส จนสามารถรักษาเอกราชไว้ได้ แม้จะต้องยอมเสียดินแดนบางส่วนและยอมรับสนธิสัญญาที่ทำให้ชาติตะวันตกได้รับสิทธิพิเศษหลายประการ  แม้ประเทศไทยจะไม่เคยเป็นอาณานิคม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่เคยถูกกดดันหรือสูญเสียอธิปไตยบางด้าน 

 2. ญี่ปุ่น 🇯🇵

ญี่ปุ่นเป็นอีกประเทศหนึ่งที่สามารถรักษาเอกราชจากการตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกได้ แม้ในอดีตจะเผชิญแรงกดดันจากโปรตุเกส สเปน เนเธอร์แลนด์ อังกฤษ รัสเซีย และสหรัฐอเมริกา โดยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ญี่ปุ่นดำเนินนโยบายจำกัดการติดต่อกับต่างชาติอย่างเข้มงวด ก่อนจะถูกกดดันให้เปิดประเทศหลังการมาถึงของกองเรือสหรัฐฯ ในปี ค.ศ. 1853 ต่อมาในสมัยการปฏิรูปเมจิ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 ญี่ปุ่นเร่งพัฒนากองทัพ เศรษฐกิจ อุตสาหกรรม และระบบการศึกษาให้ทันสมัยตามแบบตะวันตก เพื่อป้องกันไม่ให้ประเทศตกอยู่ภายใต้อำนาจของมหาอำนาจต่างชาติ ผลลัพธ์คือญี่ปุ่นสามารถรักษาสถานะประเทศเอกราชไว้ได้ และก้าวขึ้นมาเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจและการทหารในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม ญี่ปุ่นเองก็กลายเป็นจักรวรรดินิยมและเข้ายึดครองดินแดนของประเทศอื่นในช่วงต่อมาเช่นกัน 

3. เนปาล 🇳🇵

เนปาลเป็นประเทศในเทือกเขาหิมาลัยที่มีประวัติศาสตร์การรักษาเอกราชที่น่าสนใจ แม้จะตั้งอยู่ระหว่างมหาอำนาจอย่างจีนและอินเดียในยุคที่อังกฤษปกครองอนุทวีปอินเดีย เนปาลเคยทำสงครามกับบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1814–1816 และต้องลงนามในสนธิสัญญาสูเกาลี (Treaty of Sugauli) ซึ่งทำให้ต้องสูญเสียดินแดนประมาณหนึ่งในสามของพื้นที่ที่เคยครอบครอง แต่ยังคงรักษาเอกราชของดินแดนส่วนหลักไว้ได้ นอกจากนี้ อังกฤษยังได้รับสิทธิในการตั้งผู้แทนทางการทูตในกรุงกาฐมาณฑุ และมีอิทธิพลต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของเนปาลอย่างมาก ต่อมาในปี ค.ศ. 1923 อังกฤษได้ลงนามสนธิสัญญามิตรภาพและยอมรับอธิปไตยของเนปาลอย่างเป็นทางการ เนปาลจึงเป็นตัวอย่างของประเทศที่รักษาสถานะเอกราชไว้ได้ แม้ต้องเผชิญกับสงครามและยอมรับข้อจำกัดทางการเมืองและดินแดนหลายประการ 

 4. ภูฏาน 🇧🇹

ภูฏานเป็นประเทศขนาดเล็กในเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งสามารถรักษาเอกราชและอัตลักษณ์ของตนเองไว้ได้ แม้จะตั้งอยู่ระหว่างจีนและอินเดีย ซึ่งเป็นประเทศมหาอำนาจในภูมิภาค ในอดีตภูฏานเคยเผชิญความพยายามขยายอิทธิพลจากทิเบตและอังกฤษ รวมถึงความขัดแย้งบริเวณชายแดน แต่ด้วยภูมิประเทศที่เป็นภูเขาสูง การดำเนินนโยบายต่างประเทศอย่างระมัดระวัง และการใช้ประโยชน์จากสถานะประเทศกันชน ทำให้ภูฏานสามารถรักษาความเป็นรัฐเอกราชไว้ได้ อย่างไรก็ตาม ภูฏานมีประวัติศาสตร์ที่ต้องอธิบายอย่างละเอียด เพราะสนธิสัญญาปูนาคาประเทศในปี ค.ศ. 1910 ทำให้ภูฏานยอมให้อังกฤษชี้แนะด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ขณะที่ยังคงปกครองกิจการภายในของตนเอง ต่อมาความสัมพันธ์ดังกล่าวสิ้นสุดลงหลังสนธิสัญญากับอินเดียในปี ค.ศ. 1949 จึงกล่าวได้ว่าภูฏานไม่เคยเป็นอาณานิคมโดยตรง แต่เคยอยู่ภายใต้อิทธิพลและสถานะอารักขาของอังกฤษในบางช่วงเวลา 

 5. อัฟกานิสถาน 🇦🇫

อัฟกานิสถานเป็นประเทศที่มีประวัติศาสตร์การต่อต้านการขยายอำนาจจากต่างชาติอย่างยาวนาน โดยเฉพาะในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นยุคที่จักรวรรดิอังกฤษและจักรวรรดิรัสเซียแข่งขันกันขยายอิทธิพลในเอเชียกลาง หรือที่เรียกว่า The Great Game อังกฤษพยายามเข้ามามีอิทธิพลเหนืออัฟกานิสถานผ่านสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานหลายครั้ง แต่ไม่สามารถเปลี่ยนประเทศให้เป็นอาณานิคมโดยตรงได้ อย่างไรก็ตาม อัฟกานิสถานเคยอยู่ภายใต้ข้อจำกัดด้านนโยบายต่างประเทศอย่างหนัก โดยเฉพาะหลังสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สอง เมื่อปี ค.ศ. 1878–1880 ซึ่งอังกฤษมีอิทธิพลควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอัฟกานิสถาน ก่อนที่ประเทศจะได้รับอำนาจในการดำเนินนโยบายต่างประเทศกลับคืนหลังสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1919 จึงเป็นอีกกรณีศึกษาที่น่าสนใจของประเทศซึ่งสามารถหลีกเลี่ยงการตกเป็นอาณานิคมโดยตรง แม้จะเผชิญแรงกดดันจากมหาอำนาจมาอย่างต่อเนื่อง