สิ่งที่รักยังคงอยู่ที่เดิม ทั้งที่เจ้าของนั้นจากไปไกลแสนไกล "มะกะโหล้งควาย"

มองสีสันข้างผนังบ้านยังคงมีสุข

เห็นคนที่เราคุ้นอยู่ไม่เคยไปไหน 

แค่มองเห็นสิ่งที่เขานั้นรักมากกว่าดวงใจ 

แท้ที่สุดแล้วหัวใจไม่เคยห่างไกลจากความเจ็บ

แต่ก็ยังมีสุขทุกครั้งที่เรานั้นมองอุ่นใจเหมือนเขาอยู่ใกล้เราเสมอในทุกหนทาง 

   สิ่งที่มีค่าจะมีค่ามากคูณเป็นสิบเท่าหากว่าเรานั้นนำมาเพื่อเป็นตัวแทนของใครบางคน ก่อนหน้านั้นอาจจะไม่เห็นในส่วนของความสำคัญของใครแต่หากว่าเขานั้นจากไปแล้ว ทุกอย่างนั้นจะถูกการนำกลับมาอีกครั้ง 

   ทุกกาลเวลาที่เรานั้นเดินตามเส้นทาง เมื่อคนใดคนหนึ่งนั้นหายไป จะมีคนที่คิดถึงยึดติดและอยู่ไม่ได้เสมอ แต่ว่าระยะเวลานั้นคือหนึ่งเดือน แต่ทุกช่วงของภาพจะมีเสมอ ก่อนหน้านั้นเราเองเคยอยู่ในความรู้สึกนั้น ก่อนที่เส้นทางของเราจะย่างกรายไป ทุกอย่างผ่านหัวใจด้วยหัวใจ คิดว่าเรานั้นจะอยู่ตราบนานแสนนาน

  กระดิ่งควายที่ภาษาของเราที่ใช้เรียกนั้นคือกระดิ่งควาย ใส่คอเจ้าควายในยามที่เดินหาอาหารตามท้องทุ่ง แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป จากการที่ใช้ควายในการทำงานหรือผ่อนแรง นั้นก็ได้หายไป 

   แน่นอนว่าทุกคนนั้นชอบในส่วนของความสบาย สบายใจทุกอย่าง ไม่ต้องการการทำอะไรที่ยืดยาว เสียงนั้นก็ดังบ้าง เบาบ้าง  สองบ้างสามบ้าง จนทำให้รู้ได้ว่าฝูงควายนั้นอยู่ตรงไหนตามหาได้ เราอาจจะเรียกว่าภูมิปัญญาไทย สร้างและทำขึ้นมาเพื่อใช้ในส่วนของประโยชน์

  หากว่าขึ้นชื่อว่าไม้แล้วไม่ว่ากาลเวลาจะผันผ่านไปนานเท่าใด ก็จะยังคงอยู่เสมอ ลวดลายยังคงงดงาม ประสานสมสู่ในส่วนของสิ่งที่เรานั้นรัก และเข้าใจ ไม่มีใครจะเดินตามทางเดิมหากว่าความสบายนั้นมาเยือนแล้ว ทุกการเปลี่ยนแปลงนั้นมีเบื้องหลังให้เรานั้นคิดเสมอ 

   เจ้าควายที่เรานั้นรัก เขาอยู่กับเรานะ้นมานานมาปกว่าสิบเจ็ดปี  วันที่แม่ของเรานั้นตัดสินใจในการที่จะขายเขาไปเพราะว่าไม่ไหวแล้วในการใช้ชีวิต เราร้องไห้กับการจากลาครั้งนั้นและยังนึกถึงเสมอ ไม่มีตัวไหนที่ยังคงในความรักเหมือนตัวเดิม เส้นทางที่เห็นกับเรื่องราวที่เป็นไร้คำถาม แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทุกอย่างจะคอยเยียวยาตลอด