สักการะในชความงาม ก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังสังขละบุรี ดินแดนแห่งความสุข

หากว่าการเดินทางนั้นประสานเสมอเส้น  ประจำเป็นเรื่องราวตามที่ได้คาดหมาย 

แม้พื้นดินนั้นสวยงามประจักษ์ตาม   เดินทางตามเส้นทางที่คาดหวังและสมประจัญดาน 

ก่อนหน้าที่ฝันฝ่า เส้นทางที่ขึ้นมายังบันไดเพื่อเสริมในภาระกำลัง

ไม่มีรักไม่มีการดำเนินงาน กี่พันหลายล้านคนเสมอเช่นในดินแดน

    ตอนนั้นเราเองได้เดินทางไปยังสถานที่หนึ่งซึ่งได้มีการจองในการที่จะท่องเที่ยวกัน แต่เมื่อเรานั้นเดินทางไปถึงนั้นต้องใช้ในส่วนของเวลา เวลาที่มากกว่าคือ เวลาของการเดินทาง และต้องมีการแวะพักผ่อนในส่วนของกายใจ ในชีวิตนั้นเราเองไม่ได้มีการวางแผนกันเลยในการที่จะสร้างประโยชน์   ส่วนในโทษนั้นจะต้องประสานในส่วนของการลดภาระ  ไม่มีสิ่งไหนที่มีค่ามากกว่า หลายครั้งชีวิตที่เรานั้นเห็นสิ่งที่เรานั้นมอง จะต้องถูกต้องเสมอ 

    การเดินทางในการสักการะในเส้นทางที่เหมาะสม ตอนนั้นเราเองต้องการที่จะเดินทางไปยังที่พัก แต่หากว่าเรานั้นเดินทางไปถึงมีการพักและตื่นนอนเพื่อที่จะใส่บาตร คงยากมากต่อการทำหลายอย่าง สีสันที่สร้างขึ้นมาในการเดินทาง 

         วัดที่เรานั้นเดินทางถึงในช่วงของสายๆ  เมื่อมองแล้วให้สีสันของพื้นผิวพื้นที่เดินนั้นเรียบสวย  ส่วนรายรอบในที่บนสูงซึ่งต้องใช้ในส่วนของความพยายามในการที่จะเดินขึ้นไป  การก้าวขาที่ยาวและเร่ง จะต้องถึงในส่วนของด้านบนนั้นอย่างมีความสุข  ใครที่เดินทางมายังบริเวณของมุมนี้ จะมีบ้านหรือว่าเรือนที่กว้างใหญ่ ทุกการเดินทางทุกมุมมองอย่างไรหนทาง 

   ตอนนั้นที่เราเดินขึ้นไปเราบอกว่า เราเองจะต้องขอพรในส่วนของการกลับมาในความรักครั้งใหม่ แต่เมื่อเรานั้นคิดขึ้นมา ความรักที่ว่านั้นคือในส่วนของการเสียวสละในมุมมองต่างๆ  ไม่มีใครจะบอกว่าวัดที่เรานั้นร้องขอนั้นศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ แต่หากว่าเมื่อสิ่งที่เรานั้นขอมีความเป็นไปได้หรืออย่างไรมากกว่าที่เรานั้นส่งสาร 

   หลายครั้งกับหลายบทบาทหลายข้อความ คงอยู่ในสิ่งที่สื่อสาร แม้ว่าจะไม่ได้สิ่งที่ประสงค์  ต่อเรื่องที่คงความถูกต้องนั้น จะมีบ้างหรือไม่ การกวาดหรือว่าการทำความสะอาดนั้นจะคงอยู่ หัวใจของนักสู้มากกว่าการเดินดูในเส้นทางที่เหมาะสมเรื่อยไปจนได้ในความถูกต้อง