โรงหนังรอบสุดท้ายที่ไม่มีชื่อเรื่อง

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไป

แค่เดินผ่านโรงหนังเก่าในตลาดอำเภอที่ปิดไปนานแล้ว

ป้ายไฟนีออนหน้าตึกกระพริบติด ๆ ดับ ๆ

ทั้งที่เขาประกาศปิดกิจการมาหลายปี

สิ่งที่ทำให้ฉันหยุดคือป้ายกระดาษแผ่นเล็กหน้าเคาน์เตอร์ตั๋ว

“รอบสุดท้าย 23:59 น. เข้าชมฟรี”

ฉันดูนาฬิกา 23:52 ประตูไม้บานใหญ่แง้มอยู่

ข้างในมืด แต่ได้ยินเสียงเครื่องฉายหนังเดินเบา ๆ

ฉันไม่รู้ว่าคิดอะไร ถึงผลักประตูเข้าไป

กลิ่นฝุ่นกับเบาะเก่าลอยคลุ้ง

โรงหนังทั้งโรงมีฉันคนเดียว

แต่จอผ้าขาวด้านหน้าสว่างแล้ว หนังยังไม่เริ่ม

ขึ้นแค่ชื่อเรื่อง “ผู้ชมหมายเลข 1”

ฉันขมวดคิ้ว ก่อนจะเห็นข้อความต่อมา

นำแสดงโดย: [ชื่อฉัน]

หัวใจฉันกระตุกแรง ไฟในโรงดับสนิท

หนังเริ่มฉายทันที ภาพแรกบนจอ

คือฉันกำลังยืนอยู่หน้าโรงหนัง

เมื่อไม่กี่นาทีก่อน มุมกล้องสูง

เหมือนมีใครบางคนเฝ้ามองอยู่จากดาดฟ้า

ภาพตัดไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่ฉันเดินเข้ามา

นั่งลง แม้กระทั่งสีหน้าตกใจของฉันตอนเห็นชื่อตัวเอง

มันคือเหตุการณ์ “ปัจจุบัน”

ฉันหันกลับไปมองด้านหลัง ห้องฉายหนังมืดสนิท ไม่มีใครอยู่

เสียงพากย์ดังขึ้นช้า ๆ

“เรื่องราวของคนที่อยากรู้อยากเห็น

และไม่เคยเชื่อคำเตือน”

ภาพบนจอเปลี่ยนเป็นฉันในอนาคต

กำลังเดินเข้าไปหลังเวที ผลักประตูห้องฉายหนัง

ฉันมองตามอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะเห็นในจอ

ตัวเองเปิดประตูแล้วหยุดนิ่ง

เพราะข้างใน มีเครื่องฉายหนังเก่าเครื่องหนึ่ง

และเก้าอี้หนึ่งตัวหันหน้าเข้าหากำแพง บนกำแพง ติดรูปถ่ายหลายร้อยใบ

ทุกรูปคือผู้ชมที่เคยนั่งอยู่ในโรงนี้

และใต้รูปแต่ละใบมีคำว่า

“รอบสุดท้าย” หนังในจอดำวูบ

แล้วขึ้นข้อความสุดท้าย

“จบแบบที่ 1: ลุกออกจากที่นั่งทันที”

“จบแบบที่ 2: ดูต่อจนเครดิตขึ้น”

เสียงเครื่องฉายหนังดังครืดคราด

เหมือนรอการตัดสินใจ

ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นแค่การแกล้ง

หรืออะไรที่มากกว่านั้น 

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเย็นวาบคือ

ประตูทางออกทุกบาน

ปิดสนิทแล้ว

บนจอขึ้นตัวเลขนับถอยหลัง

30…29…28…

เสียงพากย์กระซิบอีกครั้ง

“ผู้ชมหมายเลข 1

เลือกตอนจบของคุณเอง”

ฉันลุกขึ้นทันที วิ่งไปที่ประตูทุบสุดแรง

ตัวเลขบนจอเหลือ 5…4…3…

ฉันหลับตา ตัดสินใจหันหลังให้จอ

ไม่ดูต่อ เสียงเครื่องฉายหยุดลงทันที ไฟในโรงเปิดสว่าง

ทุกอย่างกลับเป็นโรงหนังร้างเงียบ ๆ

ไม่มีจอฉาย ไม่มีเครื่อง ฉันรีบวิ่งออกมา ไม่หันกลับไปอีกเลย

เช้าวันต่อมา มีข่าวเล็ก ๆ ในเพจท้องถิ่น

“พบวัยรุ่นชายเสียชีวิตในโรงหนังร้าง

คาดหัวใจวายเฉียบพลัน

พบศพนั่งอยู่หน้าเครื่องฉาย”

ใต้ข่าวมีภาพประกอบ

ถ่ายจากด้านหลังโรงหนังเมื่อคืนในภาพ

มีคนยืนอยู่หน้าประตู ผู้ชมหมายเลข 2

และฉันจำเสื้อตัวนั้นได้ดี

เพราะมันคือเสื้อที่ฉันใส่เมื่อคืน

แต่ฉันแน่ใจว่า ฉันกลับบ้านแล้ว.