ความรักเด็กบ้านนอก 4/10 ความรู้สึกที่เริ่มชัดเจน

ตอนที่ 4: ความรู้สึกที่เริ่มชัดเจน

 

วันเวลาผ่านไป อิ้งยังคงทำงานที่ร้านลุงเจ๊กเหมือนเดิม ส่วนพลก็ยังใช้ชีวิตปกติ ไปช่วยงานที่นา ดูแลวัวที่คอก แต่เขากลับรู้สึกว่าแต่ละวันมันช่างยาวนานกว่าที่เคย

 

ช่วงนี้อิ้งกลับบ้านค่ำเกือบทุกวัน เพราะต้องช่วยปิดร้าน เสียงหัวเราะของเธอกับทิวที่ดังมาจากหน้าร้านลุงเจ๊กทำให้พลรู้สึกไม่ค่อยดี แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ

 

—

 

"วันงานบุญหมู่บ้าน"

 

หมู่บ้านของพลมีงานบุญใหญ่จัดขึ้นทุกปี มีมหรสพ การละเล่นพื้นบ้าน และลานรำวงชาวบ้าน ทุกคนแต่งตัวสวยงามมาร่วมงานกันอย่างสนุกสนาน

 

พลเองก็มาเหมือนกัน แต่ที่ทำให้เขาต้องชะงักคือ… อิ้งกับทิวมาด้วยกัน

 

อิ้งสวมผ้าถุงกับเสื้อแขนสั้นสีขาว ดูแปลกตาไปจากทุกวัน ส่วนทิวก็แต่งตัวดี ดูเป็นหนุ่มเจ้าสำราญที่ใครๆ ก็ชอบ พลรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างบีบหัวใจ

 

“พล! เอ็งมาพอดีเลย มารำวงกันเร็ว!” อิ้งตะโกนเรียกเขา

 

แต่ยังไม่ทันที่พลจะขยับ ทิวก็พูดขึ้นมา “งั้นข้าขอรำกับอิ้งก่อนนะ”

 

พลชะงัก มือกำแน่น แต่ก็ยังฝืนยิ้มแล้วพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมา เขาไม่อยากดูภาพนั้นตรงหน้าอีกแล้ว

 

—

 

"การตัดสินใจ"

 

พลเดินเตร็ดเตร่อยู่แถวซุ้มอาหาร หัวใจยังรู้สึกหนักอึ้ง แต่ไม่นานนักอิ้งก็เดินตามมา เธอเข้ามาดึงแขนเขาเบาๆ

 

“พล… เป็นอะไร ทำไมแกดูเงียบๆ”

 

“ข้าแค่… ไม่ค่อยชอบคนเยอะ” พลตอบเสียงเรียบ พยายามกลบเกลื่อนความรู้สึก

 

อิ้งจ้องหน้าเขา แล้วถอนหายใจเบาๆ “แกโกหกไม่เนียนเลยนะแก”

 

“……”

 

“ข้ารู้ว่าแกไม่ค่อยชอบทิว”

 

พลชะงัก “ข้าไม่ได้เกลียดมันหรอก”

 

“แล้วแกเป็นอะไร?”

 

พลกัดฟันแน่น ก่อนจะตัดสินใจพูดออกไปตรงๆ

 

“ข้าไม่ชอบเห็นเอ็งอยู่กับมัน… ข้าไม่อยากให้เอ็งยิ้มให้มันแบบนั้น”

 

อิ้งเบิกตากว้าง ไม่คิดว่าพลจะพูดตรงขนาดนี้

 

“ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไม… แต่ข้ามั่นใจอย่างนึง” พลสูดหายใจลึก แล้วพูดต่อ “ข้า… ชอบเอ็งว่ะอิ้ง”

 

อิ้งนิ่งไปพักใหญ่ ใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว เธอไม่เคยคิดว่าพลจะรู้สึกแบบนี้กับเธอจริงๆ

 

“พล… ข้า…”

 

แต่ยังไม่ทันที่อิ้งจะพูดอะไร เสียงประกาศจากเวทีเชิญคนขึ้นไปรำวงก็ดังขึ้น ทำให้บรรยากาศเงียบๆ ระหว่างทั้งคู่ขาดช่วงไป

 

อิ้งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า

 

“เดี๋ยวเราค่อยคุยกัน… ตอนนี้ไปสนุกกันก่อนนะ”

 

พลมองหน้าอิ้ง แม้ว่าเขาจะอยากได้คำตอบเดี๋ยวนั้น แต่ก็รู้ว่าเธอคงต้องใช้เวลา

 

เขาพยักหน้าเบาๆ แล้วเดินกลับไปที่ลานงานบุ

ญกับเธอ โดยหวังว่าคำตอบที่อิ้งจะให้เขา… จะเป็นคำตอบที่เขารอคอย

 

โปรดติดตามตอนต่อไป:https://board.postjung.com/1606102