เทวดาประจำตัว

หลายท่านที่นับถือพุทธศาสนา หรือเป็นสายมู น่าจะพอเคยได้ยินว่า เมื่อเราทำบุญนั้น ยามที่กรวดน้ำ หรืออุทิศส่วนกุศล ส่วนนึงควรให้กับเทพเทวดาที่ปกปักษ์รักษาตัวเรา แรกๆ ที่ได้ยินความเชื่อนี้จากผู้ใหญ่ อิฉันเชื่อประมาณ 50 % จนกระทั่งได้พบเหตุการณ์บางอย่าง ทำให้ความเชื่อของอิฉัน เปลี่ยนไป

          ครั้งนึง อิฉันอาศัยอยู่บ้าน town house บริเวณหลังบ้าน พื้นในตัวบ้าน กับนอกบ้านจะต่างระดับกันเล็กน้อย ประมาณ 10เซนติเมตร  อิฉันกะลังจะออกไปให้อาหารน้องหมาที่อยู่หลังบ้าน หลังคลุกอาหารเสร็จ เปิดประตูเหล็กดัด ปกติจะก้าวลงไปบนรองเท้าแตะที่วางอยู่ด้านนอก อยู่ๆก็เดินสะดุด รู้สึกคล้ายมีใครผลัก จนเซแท่ดๆ ไปเหยียบพื้นข้างนอก กะลังจะหงุดหงิดว่า เท้าเปื้อนดิน ความรู้สึกกลับกลายเป็นหวาดกลัวระคนกับรู้สึกใจชื้นที่รอดจากอันตรายมาได้

          พอหันหน้าเข้าบ้าน อิฉันจึงเห็นว่า มีอสรพิษตัวเล็กๆตัวนึง ลายสีขาวสลับดำ (ไม่แน่จัยว่า ใช่งูสามเหลี่ยมไหม) นอนขดอยู่บริเวณมุมอับที่พื้นนอกบ้าน เป็นที่มาว่า ทำไมตอนเดินออกจากบ้าน อิฉันจึงมองไม่เห็นมัน อิฉันขาแข็งก้าวไม่ออก จะตะโกนบอกคุณพ่อว่า มีงู ก็กลัวมันจะตื่น จึงทำท่าภาษาใบ้บอกพ่อที่มองมาจากในบ้าน พ่อค่อยๆ เปิดประตูช้าๆ อิฉันก็รีบกระโดด ข้ามวงกบประตูอย่างไว ฉายแววนักกรีฑาดาวรุ่ง ยังไม่ทันที่พ่อจะหาไม้หรืออุปกรณ์อะรัยมาจัดการเจ้างู พอดี น้องหมาบ้านเราก็อัญเชิญวิญญาณพังพอน มาสิง พุ่งเข้าขย้ำเจ้าอสรพิษนั่นจนกลายสภาพคล้ายไส้อัวที่หั่นแบ่งเป็นต่อน และพ่อก็ใช้ไม้เขี่ยเอาซากมันไปทิ้ง

          อีกครั้ง เป็นเวลากำลังเดินทางกลับบ้าน สมัยเรียนมัธยมต้น อิฉันรอจังหวะวิ่งข้ามถนน เพื่อไปขึ้นรถประจำทางที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน รอบแรก วิ่งไปที่เกาะกลางถนน ก็ไม่มีปัญหาอะรัย แต่อีตอนที่จะวิ่งจากเกาะกลางไปอีกฝั่งถนน ขาดันสะดุดกลางถนน และเหลือบไปเห็นว่า รถประจำทางคันนึงกะลังวิ่งมาด้วยความเร็วสูง ซึ่งหากอิฉันล้มลง ทางบ้านก็น่าจะเตรียมจัดงานขาวดำได้เลย ทว่ากลับรู้สึกคล้ายมีคนผลักผสมฉุด (อีกแล้ว) จนขาที่เกี่ยวกัน วิ่งเซแซ่ดไปถึงอีกฝั่งได้โดยสวัสดิภาพ (แบบหวุดหวิด) เพื่อนที่ข้ามถนนด้วยกัน แซวว่า นี่ถ้าทิ้งตัวล้มไป น่าจะได้จุดโทษ..ถุยส์! จะบ้าบอล ก็ให้มีขอบเขตบ้าง มันใช่เวลาไหมเนี่ย

          ส่วนอีกเรื่องอิฉันไม่ได้ประสบเหตุเอง แต่เป็นคุณแม่อิฉัน เคยคุยกันเล่นๆว่า รถที่บ้านเราไม่ว่าคันเก่า คันใหม่ หรือคันไหนๆ มีแม่ย่านางดี เพราะเมื่อรัยที่มีเหตุขัดข้อง มักไปเสียอยู่ใกล้ๆอู่ซ่อมรถ และครั้งนึง คุณแม่อิฉันจะต้องขับรถไปประชุมสัมมนาวิชาการอะรัยสักอย่าง ขาไป ก็ปกติ ขากลับ รถที่ขับไปก็เกิดงอแง start ไม่ติด มีพลเมืองดีที่เดินผ่านมาบ้าง ขี่จักรยานยนต์มาบ้าง แวะมาช่วยแก้ไข จนรถวิ่งต่อได้ เสียเวลาไปราวเกือบชั่วโมง

          ช่วงนึงของถนนที่ผ่านหมู่บ้าน จะมีโรงพยาบาลเอกชนแห่งนึง มีป้ายใหญ่โต วันนั้นก็ลมแรงมาก ปรากฏว่า พอแม่อิฉันขับไปสักพัก การจราจรก็ติดขัดมาก พอรถเคลื่อนตัวไปจนถึงหน้าโรงพยาบาลแห่งนั้น ก็เห็นว่า ป้ายขนาดยักษ์นั่น มันโค่นลงมาทับถนน 3 เลน ทับรถหลายคัน จนรถวิ่งไปต่อไม่ได้ ต้องรอให้เอาเครื่องจักรกลหนักมายกป้าย ผู้บาดเจ็บก็ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลที่ป้ายล้มนั่นแหละ คุณตำรวจต้องมาช่วยอำนวยความสะดวก กั้นถนนฝั่งตรงข้ามไป 1 เลน เพื่อให้รถวิ่งสวนกันได้ แม่ได้ยินเสียงคุณตำรวจคุยกับคนที่ขับรถผ่านว่า เกิดเหตุราวๆ เกือบชั่วโมงที่แล้ว ซึ่งก็หมายความว่า หากรถที่คุณแม่ขับมาไม่จอดเสียอยู่ ก็อาจเป็นหนึ่งในรถที่โดนป้ายล้มทับ..ก็เป็นได้

          จากเหตุการณ์เหล่านี้ ทำให้ความเชื่ออิฉันพุ่งไปแตะที่ 87.65 %