"บ้านร้างริมถนน"5/8 ความลับที่ซ่อนอยู่ในความมืด

ตอนที่ 5 - ความลับที่ซ่อนอยู่ในความมืด

ปัณณ์ยืนนิ่งอยู่ในห้องนั้น ความเงียบที่เคยครอบงำกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่เสียงกระซิบและภาพในกรอบรูปเริ่มหยุดไป ทุกอย่างดูเหมือนจะสงบลง แต่ความรู้สึกอึดอัดในหัวใจของเขายังคงอยู่ เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกบีบคั้นจากบางสิ่งที่ไม่เห็นอยู่รอบตัว

"นี่มันอะไรกัน..." ปัณณ์พึมพำกับตัวเอง เขาพยายามหาคำตอบในสิ่งที่เกิดขึ้น แต่คำตอบกลับไม่มีให้เขา

ทันใดนั้น ร่างของเด็กสาวก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ตรงมุมห้องที่มืดมิด เธอยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว ชวนให้รู้สึกเหมือนมันไม่ได้มาจากความดีใจ แต่มาจากบางสิ่งที่ชั่วร้าย

"กลับมาเถอะ... เจ้าจะรู้ความจริงทั้งหมด…" เสียงกระซิบดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แค่ในหัวของเขา มันเหมือนจะมาจากทุกทิศทางในห้อง

ปัณณ์รู้สึกถึงบางอย่างในร่างกายที่เริ่มผิดปกติ ขาและมือของเขาน้ำหนักเพิ่มขึ้นจนเขารู้สึกเหมือนจะถูกตรึงอยู่กับพื้น เขาพยายามตะเกียกตะกายออกจากห้องนี้ แต่เท้าของเขากลับเหมือนยึดติดกับพื้น

"ไม่! ฉันจะไม่กลับไป!" เขากระหึ่มเสียงดัง รู้สึกว่ามันเป็นทางเดียวที่จะเรียกสติของตัวเองกลับมา

จู่ ๆ ในความมืดนั้น เขาก็เห็นเงามืดที่เริ่มขยับออกมาเป็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง แต่ในมืดนั้นร่างนั้นดูแตกต่างออกไปอย่างน่าขนลุก ร่างของเธอยืดขยายไปจนผิดธรรมชาติ แขนและขาของเธอยาวเกินไปจนเกือบจะลากไปถึงพื้น ทุกย่างก้าวที่เธอเดิน เหมือนโลกจะสะเทือน

"เจ้าจะเป็นของเรา… กลับมาที่นี่…" เสียงนั้นไม่ใช่ของเด็กสาวคนเดิม มันเป็นเสียงของใครบางคนที่ไม่ใช่มนุษย์ เสียงที่หนักแน่นและเย็นชา

ปัณณ์ตกใจจนขาสั่น เขาพยายามจะหันหลังกลับไป วิ่งออกจากบ้านนี้ แต่ในขณะที่หันกลับไปเขาก็เห็นประตูบ้านที่เคยเปิดออกตอนแรกนั้น... ตอนนี้มันถูกปิดสนิทและล็อกอยู่

"มันจะไม่ปล่อยให้เจ้าไป..."

เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันมาจากเบื้องหลังของเขา เขาหันไปมองและพบว่าเด็กสาวคนนั้นยืนอยู่ใกล้ ๆ ร่างของเธอเริ่มเปลี่ยนไป มันเริ่มยืดหยุ่นและบิดเบี้ยวเหมือนร่างกายที่ไม่สามารถควบคุมได้

ปัณณ์สะดุ้งสุดตัว รู้สึกถึงความกลัวที่แทรกซึมไปทั่วร่างกาย เขาพยายามหาทางออก แต่ความรู้สึกเหมือนโลกทั้งหมดกำลังหมุนรอบตัวเขา ทำให้เขารู้สึกเหมือนจะล้มลงทันทีที่ก้าวไปข้างหน้า

แล้วร่างของเด็กสาวก็หายไป… ทิ้งเพียงความมืดและความเงียบที่เย็นจัด

ปัณณ์หันไปมองรอบตัวอีกครั้ง เขารู้สึกได้ว่าบางอย่างกำลังมองเขาอยู่ ในมุมมืดของห้องนั้นเขาเห็นอะไรบางอย่างที่เคยหลงลืมไป… เป็นภาพของครอบครัวเดียวกันที่เขาเคยเห็นในกรอบรูป

ภาพนั้นไม่ใช่แค่ภาพของครอบครัวเดิม แต่มันกลับเปลี่ยนไป… ภาพนี้ดูเหมือนจะสดใหม่ และบางสิ่งในภาพกำลังมองเขาอย่างเย็นชา

ปัณณ์มองไปที่ภาพนั้น ความรู้สึกของเขาเริ่มสั่นคลอน เขาตระหนักได้ว่าบางอย่างในบ้านนี้เป็นเรื่องที่เขาต้องรู้ให้ได้ ความจริงบางอย่างที่อาจจะทำให้เขาเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

"เจ้าจะต้องรู้… คืนนี้เป็นคืนสุดท้าย…"

เสียงกระซิบนั้นทำให้เขารู้ว่าไม่มีทางที่จะหลีกหนีจากที่นี่ได้ง่าย ๆ เขากำลังเข้าใกล้ความจริงที่ไม่

อาจจะหลบซ่อน…

(โปรดติดตามตอนต่อไป)https://board.postjung.com/1605835