"บ้านร้างริมถนน"5/8 ความลับที่ซ่อนอยู่ในความมืด
ตอนที่ 5 - ความลับที่ซ่อนอยู่ในความมืด
ปัณณ์ยืนนิ่งอยู่ในห้องนั้น ความเงียบที่เคยครอบงำกลับมาอีกครั้ง หลังจากที่เสียงกระซิบและภาพในกรอบรูปเริ่มหยุดไป ทุกอย่างดูเหมือนจะสงบลง แต่ความรู้สึกอึดอัดในหัวใจของเขายังคงอยู่ เขารู้สึกเหมือนกำลังถูกบีบคั้นจากบางสิ่งที่ไม่เห็นอยู่รอบตัว
"นี่มันอะไรกัน..." ปัณณ์พึมพำกับตัวเอง เขาพยายามหาคำตอบในสิ่งที่เกิดขึ้น แต่คำตอบกลับไม่มีให้เขา
ทันใดนั้น ร่างของเด็กสาวก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ตรงมุมห้องที่มืดมิด เธอยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว ชวนให้รู้สึกเหมือนมันไม่ได้มาจากความดีใจ แต่มาจากบางสิ่งที่ชั่วร้าย
"กลับมาเถอะ... เจ้าจะรู้ความจริงทั้งหมด…" เสียงกระซิบดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แค่ในหัวของเขา มันเหมือนจะมาจากทุกทิศทางในห้อง
ปัณณ์รู้สึกถึงบางอย่างในร่างกายที่เริ่มผิดปกติ ขาและมือของเขาน้ำหนักเพิ่มขึ้นจนเขารู้สึกเหมือนจะถูกตรึงอยู่กับพื้น เขาพยายามตะเกียกตะกายออกจากห้องนี้ แต่เท้าของเขากลับเหมือนยึดติดกับพื้น
"ไม่! ฉันจะไม่กลับไป!" เขากระหึ่มเสียงดัง รู้สึกว่ามันเป็นทางเดียวที่จะเรียกสติของตัวเองกลับมา
จู่ ๆ ในความมืดนั้น เขาก็เห็นเงามืดที่เริ่มขยับออกมาเป็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง แต่ในมืดนั้นร่างนั้นดูแตกต่างออกไปอย่างน่าขนลุก ร่างของเธอยืดขยายไปจนผิดธรรมชาติ แขนและขาของเธอยาวเกินไปจนเกือบจะลากไปถึงพื้น ทุกย่างก้าวที่เธอเดิน เหมือนโลกจะสะเทือน
"เจ้าจะเป็นของเรา… กลับมาที่นี่…" เสียงนั้นไม่ใช่ของเด็กสาวคนเดิม มันเป็นเสียงของใครบางคนที่ไม่ใช่มนุษย์ เสียงที่หนักแน่นและเย็นชา
ปัณณ์ตกใจจนขาสั่น เขาพยายามจะหันหลังกลับไป วิ่งออกจากบ้านนี้ แต่ในขณะที่หันกลับไปเขาก็เห็นประตูบ้านที่เคยเปิดออกตอนแรกนั้น... ตอนนี้มันถูกปิดสนิทและล็อกอยู่
"มันจะไม่ปล่อยให้เจ้าไป..."
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันมาจากเบื้องหลังของเขา เขาหันไปมองและพบว่าเด็กสาวคนนั้นยืนอยู่ใกล้ ๆ ร่างของเธอเริ่มเปลี่ยนไป มันเริ่มยืดหยุ่นและบิดเบี้ยวเหมือนร่างกายที่ไม่สามารถควบคุมได้
ปัณณ์สะดุ้งสุดตัว รู้สึกถึงความกลัวที่แทรกซึมไปทั่วร่างกาย เขาพยายามหาทางออก แต่ความรู้สึกเหมือนโลกทั้งหมดกำลังหมุนรอบตัวเขา ทำให้เขารู้สึกเหมือนจะล้มลงทันทีที่ก้าวไปข้างหน้า
แล้วร่างของเด็กสาวก็หายไป… ทิ้งเพียงความมืดและความเงียบที่เย็นจัด
ปัณณ์หันไปมองรอบตัวอีกครั้ง เขารู้สึกได้ว่าบางอย่างกำลังมองเขาอยู่ ในมุมมืดของห้องนั้นเขาเห็นอะไรบางอย่างที่เคยหลงลืมไป… เป็นภาพของครอบครัวเดียวกันที่เขาเคยเห็นในกรอบรูป
ภาพนั้นไม่ใช่แค่ภาพของครอบครัวเดิม แต่มันกลับเปลี่ยนไป… ภาพนี้ดูเหมือนจะสดใหม่ และบางสิ่งในภาพกำลังมองเขาอย่างเย็นชา
ปัณณ์มองไปที่ภาพนั้น ความรู้สึกของเขาเริ่มสั่นคลอน เขาตระหนักได้ว่าบางอย่างในบ้านนี้เป็นเรื่องที่เขาต้องรู้ให้ได้ ความจริงบางอย่างที่อาจจะทำให้เขาเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
"เจ้าจะต้องรู้… คืนนี้เป็นคืนสุดท้าย…"
เสียงกระซิบนั้นทำให้เขารู้ว่าไม่มีทางที่จะหลีกหนีจากที่นี่ได้ง่าย ๆ เขากำลังเข้าใกล้ความจริงที่ไม่
อาจจะหลบซ่อน…
(โปรดติดตามตอนต่อไป)https://board.postjung.com/1605835
ตำป่า vs ตำมั่ว ต่างกันยังไง? หลายคนสั่งผิดมาตลอด!
แมวโพง ตำนานแมวกลางคืนที่เล่ากันว่าย่องมากับเสียงร้องคล้ายเด็ก
รถจักรยานสัญชาติไทย ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในปัจจุบัน
บั้นปลายชีวิตไม่ยึดติด ขอใช้ชีวิตในบ้านสวน
วัดที่อยู่สูงที่สุดในประเทศไทย
ความเชื่อเกี่ยวกับเลข 92 งวดวันที่ 1 กรกฎาคม 2569
โรงแรมหรูในประเทศไทย ที่ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนจากต่างชาติ
ดื่มน้ำมะพร้าวทุกวัน 1 เดือน ร่างกายได้อะไรบ้าง และใครควรระวัง
ชายหาดชื่อดังของไทย ที่มักเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวต่างชาติอยู่เสมอ
ทำไมการอยู่กับบางคนถึงเหมือนเดินบนเปลือกไข่ตลอดเวลา เมื่อความรักต้องอยู่กับอารมณ์ที่แปรปรวนสุดขั้ว
ทำไมพังพอนถึงกล้าสู้กับงูเห่า ทั้งที่ไม่ได้กันพิษได้ทุกอย่าง
จังหวัดที่ชาวต่างชาติชอบที่สุด สำหรับการมาใช้ชีวิตหลังวัยเกษียณ
แมวโพง ตำนานแมวกลางคืนที่เล่ากันว่าย่องมากับเสียงร้องคล้ายเด็ก
ชายหาดชื่อดังของไทย ที่มักเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวต่างชาติอยู่เสมอ

