พฤติกรรมแปลกประหลาดของการรับประทานอาหารในสมัยโรมันโบราณ

   พฤติกรรมแปลกประหลาดของการรับประทานอาหารในสมัยโรมันโบราณคือ การนอนและอาเจียนระหว่างมื้ออาหาร 

   การจัดงานเลี้ยงในสมัยโรมันโบราณมีลักษณะที่แตกต่างจากการรับประทานอาหารในยุคปัจจุบันมาก การรับประทานอาหารสำหรับชนชั้นสูงไม่เพียงแค่เป็นกิจกรรมทางกายภาพ แต่ยังเป็นการแสดงสถานะทางสังคมและการเฉลิมฉลองชีวิตอย่างยิ่งใหญ่ งานเลี้ยงเหล่านี้ใช้เวลาหลายชั่วโมงและมักจะเป็นการแสดงถึงความมั่งคั่งของเจ้าภาพ

อาหารที่เสิร์ฟในงานเลี้ยง

   อาหารที่โรมันโบราณบริโภคมีทั้งรสเค็มและหวาน โดยอาหารประเภทหนึ่งที่เป็นที่นิยมในสมัยโรมันคือลากาเน (Lagane) ซึ่งเป็นพาสต้าแบบดั้งเดิมที่มักเสิร์ฟพร้อมกับถั่วชิกพี หรือแม้กระทั่งเค้กน้ำผึ้งที่ทำจากริคอตต้าชีสสด ในส่วนของซอสต่างๆ ที่ใช้ในอาหาร โรมันใช้การัม (Garum) ซึ่งเป็นซอสปลาเค็มที่หมักจากปลาหมักและส่วนต่างๆ ของปลา มันมีรสชาติคล้ายกับน้ำปลาในปัจจุบันของเอเชีย เช่น นู๊อคมัน (Nuoc Mam) ของเวียดนาม และน้ำปลาของไทย

   เมนูอาหารที่มักพบในการเลี้ยงของโรมัน ได้แก่ เนื้อสัตว์จากป่า เช่น เนื้อกวาง หมูป่า กระต่าย และนกฟีซาน รวมไปถึงอาหารทะเล เช่น หอยนางรม ปู และกุ้ง ในบางครั้งก็เสิร์ฟอาหารแปลกๆ เช่น สตูว์ลิ้นนกแก้วและหนูที่บรรจุด้วยอาหาร โดยหนูจะถูกเลี้ยงในหม้อเพื่อให้มีไขมันมากขึ้นและขายในตลาด

พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในมุมมองปัจจุบัน

   การรับประทานอาหารในสมัยโรมันโบราณมักมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในมุมมองของสังคมในปัจจุบัน เช่น การรับประทานอาหารในท่านอน และการอาเจียนระหว่างมื้ออาหารเพื่อให้มีที่ว่างสำหรับอาหารมากขึ้น การนอนรับประทานอาหารเป็นเรื่องปกติในสังคมโรมันโบราณ โดยมักนอนลงบนเตียงหรือโซฟาที่มีหมอนหนุน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความสูงส่งทางสังคม

   การอาเจียนระหว่างมื้ออาหารเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมในงานเลี้ยง เพื่อทำให้มีที่ว่างในท้องสำหรับการรับประทานอาหารต่อไป โดยผู้เข้าร่วมงานมักจะออกไปจากห้องรับประทานอาหารไปอาเจียนในห้องใกล้เคียง หลังจากนั้นพวกเขาก็กลับมาร่วมงานเลี้ยงต่อ ส่วนการอาเจียนเองก็จะใช้ขนนกหรือวัสดุอื่นๆ เพื่อกระตุ้นให้เกิดการอาเจียน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการเฉลิมฉลองและความสนุกสนานในงานเลี้ยงเหล่านี้

การนอนรับประทานอาหารและสถานะทางสังคม

   ในงานเลี้ยงของโรมัน การรับประทานอาหารในท่านอนเป็นสิทธิพิเศษของผู้ชายเท่านั้น ผู้ชายจะนอนรับประทานอาหารบนเตียงหรือเก้าอี้ที่มีหมอนหนุน ซึ่งท่านอนนี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นชนชั้นสูงและการไม่ต้องทำงานหนักเหมือนคนชั้นล่าง ในขณะที่ผู้หญิงจะรับประทานอาหารที่โต๊ะอื่นหรือจะนั่งคุกเข่าข้างๆ ผู้ชายที่นอนรับประทานอาหาร

   การนอนรับประทานอาหารในท่านี้ช่วยให้พวกเขารู้สึกผ่อนคลายและอาจจะสามารถงีบหลับระหว่างมื้ออาหารได้ เพื่อให้ท้องได้พักจากการรับประทานอาหารในระยะเวลานาน

การทำลายมารยาทในสังคม

   นอกจากการนอนรับประทานอาหารและการอาเจียนแล้ว ในสมัยโรมันยังมีพฤติกรรมที่อาจดูไม่เหมาะสมในสังคมสมัยใหม่ เช่น การปล่อยให้มีการผายลม (ตด) ขณะรับประทานอาหาร ซึ่งเชื่อว่าการกักเก็บลมในร่างกายอาจทำให้เสียชีวิตได้ ดังนั้น จักรพรรดิคลอดิอุส (Claudius) จึงได้ออกคำสั่งให้ส่งเสริมการผายลมในขณะที่รับประทานอาหาร

   ในช่วงเวลานี้ ผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงไม่จำเป็นต้องไปห้องน้ำเพื่อขับถ่าย เพราะจะมี "พาชักโครก" ซึ่งเป็นภาชนะที่นำมาใช้ในขณะที่นั่งรับประทานอาหาร โดยมีทาสคอยดูแลความสะอาดและทำความสะอาดหลังจากนั้น

ความเชื่อและพิธีกรรม

   ในระหว่างงานเลี้ยง พวกโรมันยังมีความเชื่อทางศาสนาและพิธีกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาหารและการรับประทาน เช่น สิ่งที่ตกลงจากโต๊ะจะถือว่าเป็นของที่ตกไปในโลกหลังความตาย และจะไม่สามารถเก็บขึ้นมาได้ เพราะกลัวว่าเจ้าของสิ่งนั้นจะมาค้นหาคืน การหกเกลือก็ถือว่าเป็นลางร้ายเช่นกัน ขณะที่การกินขนมปังต้องใช้มือสัมผัสเท่านั้น และเมื่อมีเสียงไก่ขันในเวลาแปลกๆ ก็จะต้องมีทาสไปจับไก่และฆ่าเพื่อเสิร์ฟให้ทันที

การดื่มไวน์และการเฉลิมฉลองชีวิต

   ไวน์ในสมัยโรมันไม่ดื่มเป็นเครื่องดื่มเดี่ยวๆ แต่มักจะผสมกับน้ำหรือทะเล เพื่อช่วยลดความแรงของแอลกอฮอล์และทำให้สามารถดื่มได้มากขึ้น นอกจากนี้ยังมีการเติมสารอื่นๆ เช่น ยางจากต้นไม้เพื่อทำให้ไวน์มีรสชาติแปลกๆ และอาจช่วยถนอมไวน์จากการเน่าเสีย

   การรับประทานอาหารและดื่มเหล้าในงานเลี้ยงโรมันมักจะจบลงด้วยการพูดถึงความตาย เพื่อเตือนตัวเองให้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ พิธีการนี้สะท้อนถึงปรัชญา "carpe diem" หรือ "ใช้ชีวิตให้เต็มที่" ที่มีความหมายลึกซึ้งในการเฉลิมฉลองชีวิตและความสุข

สัญลักษณ์ของความหรูหรา

   ในที่สุด พิธีการเลี้ยงอาหารของโรมันโบราณสะท้อนถึงสังคมที่มีความหรูหราและฟุ่มเฟือยมาก แม้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารเช่น Marcus Gavius Apicius ก็ยังมีชื่อเสียงในการจัดงานเลี้ยงหรูหราจนทำให้เขาล้มละลายจากการใช้จ่ายในการจัดงานเหล่านี้ และเขาก็ได้ทิ้งมรดกอาหารที่ยังคงเป็นที่รู้จักมาจนถึงทุกวันนี้

   การรับประทานอาหารในสมัยโรมันโบราณจึงไม่ได้เป็นเพียงแค่การบริโภคอาหาร แต่ยังเป็นการแสดงสถานะทางสังคม ความฟุ่มเฟือยและการแสดงอำนาจ ซึ่งสะท้อนถึงค่านิยมและปรัชญาของสังคมในยุคโรมัน