เรื่องนี้มีชื่อว่า"จอบใคร"😂🤣

สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน ก็กลับมาพบกันกับผมอีกเช่นเคยนะครับ ที่เห็นขึ้นภาพด้วยโลโก้"โก๋แก่"ไม่ใช่ว่า ผมมาโฆษณาหรือยารากไม้อะไรนะครับ แค่ขึ้นภาพไว้ แก้รอเกล้อ กลัวจะไม่มี เหมือนคนอื่นๆเข้ามาอ่าน😅555

เอาเป็นว่าเข้าเนื้อหาที่มันเด็ดๆ และอาจจะกระตุกต่อมฮาใครๆหลายคน แต่ถ้าคนไหนอ่านแล้วไม่ฮา ขอให้"อันนั้น"ไม่เท่ากัน🤬🙈🤫

วันหนึ่ง ณ.หมู่บ้านของผม มีหญิงสาวคนหนึ่งเธอไปทำงานที่กรุงเทพฯ พอกลับมาบ้าน เธอได้แฟน(ผัว)คนกรุงเทพฯมาด้วย บ้านผมเขตชนบท เขาเรียกว่า"เขย"เขยคนกรุงเทพฯชื่อ"อึบ" (อึบนะครับ ไม่ใช่อึ๊บๆ)เดี๋ยวทุกท่านเข้าใจผิด หาว่าผมลามก ขอให้เข้าใจ ณ.นี้ด้วย อึบไม่มีไม้ตีนะครับ ส่วนหญิงสาวที่เป็นเมียเขาชื่อ"พา และแล้วแน่นอนหละครับ พระเอกในเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ใคร ก็น้า"จ่อย"ความเดิมตอนที่แล้ว ที่ผมได้เขียนไปในเรื่อง"ไม้แห้งตูด ไม้แก้งตด"นั่นแหละครับ วันนั้นชาวเกษตรอย่างพวกผมก็ตามเคยครับ แบกจอบแบกเสียมไปดายหญ้า ไร่มันสำปะหลัง เขยคนกรุงเทพฯ ก็นึกว่าจะพูดแต่ภาษากรุง นึกว่า "เว้าอีสานบ่ได้"

เฮียอึบหรือเขยกรุงเทพ จะถูกน้าจ่อยชอบเรียกชื่อซ้ำๆสองครั้งในครั้งเดียว "งง"ไหมครับ สรุป น้าจ่อยชอบเรียก "อึบอึ๊บ"ในเชิงหยอกล้อ  พอทานข้าวเช้าเสร็จ ตาคบคนกรุงเทพก็รีบคว้าจอบ รีบเดินลงจากกระท่อม ไปยังตรงหน้างานทันที

แต่พอน้าจ่อยเห็นคนกรุงเทพฯ เลยเอ่ยขึ้นว่า"ป้าดดด...โธ่..คนกรุงเทพแหม มันคือสิมาดุเวี้ยกกว่ากูว่ะ (ดุเวี้ยก แปลว่า ขยันทำงาน ในภาษาท้องถิ่นทางภาคอิสาน)

น้าจ่อยกลัวเสียหน้าคนกรุงเทพ เลยรีบทานข้าวให้อิ่ม แล้วก็รีบลงไปหน้างานตามเขตกรุงเทพไป(แกชอบแก้วตาอึบเขยกรุงเทะประจำ) พอรีบเดินตามหลังตาอคบชักพัก ก็ไม่เห็นชัดแล้ว แต่พอเดินมาใกล้ เลยเห็นแต่"จอบ"(บักโจก) น้าจ่อยเลยร้องอุทานขึ้น ในเชิงกึ่งไทยกลาง กึ่งอีสาน ว่า"จอบใคร?.. ของใคร?...จอบผู้ใด๋หนิ?เขยกรุงเทพตกใจมาก นึกว่านั่งขี้ในป่ายังมีคนมองเห็นแกอยู่ เลยตอบเสียงไปว่า "บ่ได้จอบไปครับ ข้อยนั่งขี้ยุ"(เขยกรุงเทพ ที่ไหน คนจังหวัดสุรินทร์ ไม่เคยมีใครรู้มาก่อน) น้ำ นึกว่าแกมาชอมคนนั่งขี้ในป่า แกเลยแก้ตัวไปว่า ป่าว!ๆๆๆ นี่ ของใคร แกยกจอบขึ้นด้วย กลัวฝ่ายครงข้ามเข้าใจยากเลยว่า นี่"จอบใคร บักโจกหนะของใคร? 😔😓สรุปแล้วไม่มีใครเห็นใคร มีแต่การใช้ศัพท์ผิดจนทำให้เกิด คนนั่งขี้ในป่าตระโกนออกมาว่า "บ่ได้จอบไผ..ข้อยนั่งขี้อยู่...ฮิ..ฮิ....

ขอบคุณครับสำหรับเรื่องราวที่ตลก แตไมค่อยตลก เขียนของผมอาจจะทำให้คุณผู้อ่านไม่ได้อรรถรสในการอ่านชักเท่าไหร่ แต่ถ้าเรื่องนี้ผมได้บรรยายเล่าออกเสียง และทำท่าภาพประกอบหละก็นะ มันคงจะฮาจนเยี่ยวแตกแน่ไม่ 

งั้นไว้เจอกันนะโอกาสต่อไปนะครับ เขียนผิด เขียนถูก หรือเนื้อหาคำศัพท์ไม่สมบูรณ์ประการใด ก็ขอให้เพื่อนได้ ท่านนักอ่านทุกท่านคอมเม้นกันเข้ามาแนะนำกันได้นะครับ ขอบพระคุณครับBye..Bye..