มืดฉับพลัน

โดดหนังยาง การละเล่นสมัยเด็กอย่างนึง อันเป็นที่นิยมมากในหมู่เด็กผู้หญิงที่มีความคล่องแคล่ว ปราดเปรียว อุปกรณ์ คือ หนังสะติ๊กนำมาร้อยจนยาว แล้วให้สองคนถือสายคนละฝั่ง เพิ่มความสูงไปเรื่อยๆ จากระดับเข่า เอว และอก คนชนะ คือ คนที่โดดได้สูงที่สุด ช่างเป็นการฝึกฝนที่คล้ายกับจะไปเป็นนักกีฬากรีฑาหรือ gymnastic ในอนาคต ต่างกันแค่ กระโดดสูงนั้นเอาเท้าเกี่ยวคานไม่ได้ 

          เหตุเกิดในโรงเรียนแห่งหนึ่ง เด็กชายร่างผอม ใส่แว่นหนาคนนึง แอบมาหลบความวุ่นวายมานั่งอ่าน manga อยู่ใกล้ร่มไม้ข้างอาคารเรียน ก็มีเด็กหญิง 5 คน พากันมาเล่นโดดหนังยางอยู่ใกล้ๆกับเขา เขาเองก็อยู่ในภวังค์กับการอ่าน จึงมิได้รับรู้การมาของเด็กกลุ่มนี้ เล่นกันไปสักพัก ระดับความสูงของหนังยางก็เพิ่มขึ้นจนมาถึงระดับคอ เด็กผู้หญิง 1 ใน 5 คนนั้น กำลังกะระยะ และวิ่งมาด้วยความเร็วแรงเต็มเหนี่ยวกะให้โดดข้ามเส้นหนังยางให้ได้

          จังหวะ take off หล่อนน่าจะใส่แรงมากเกินไป ร่างของเธอลอยละลิ่ว สูงผ่านเลยเส้นหนังยาง กระโปรงของเธอครอบคลุมลงบนศีรษะเด็กชายที่นั่งอ่าน manga อย่างแม่นยำ

          เด็กชายตกใจ หลุดจากนิมิตรภวังค์จิต เขาร้องว่า ‘เฮ้ย!ใครดับไฟวะ’