แดนแรกรับ

แดนแรกรับ หรือ แดนปลอด ตอน1

ถ้าพูดถึงสถานที่ ที่นี้คงไม่มีใครไม่รู้จัก แต่คงไม่มีใครอยากเข้าไปแน่นอน เรื่องเล่าต่อจากนี้เป็นประสบการณ์ตรงของผมเอง 

สวัสดีทุกท่านครับ  

ย้อนไปประมาณปี 2550 ช่วงนั้นเป็นช่วงที่กำลังกินกำลังเที่ยว แน่นอนครับผมก็จะกลุ่มมีแก๊งของผม ปกติแล้วเราก็เป็นเด็กบ้านๆครับ หาเช้ากินค่ำ มีดื่มบ้าง เสพบ้าง ตามประสาวัยรุ่นครับ ทุกคนต้องผ่านจุดนี้มาก่อน มีวันหนึ่งผมและกลุ่มผมประมาณ 10 กว่าคน ตอนแรกเราก็นั่งดื่มกินในหมู่บ้าน แต่พอแอลกอฮอล์เข้าเส้นเราก็เริ่มจะมีแนวคิดมีหนทาง ที่เขาเรียกว่า''ไหล" นั่นแหละครับ เราก็เลยชวนกันไปต่อที่ร้านอาหาร ซึ่งร้านอาหารอยู่ต่างตำบลออกไปไกลพอสมควร ไปถึงก็ดื่มกิน ร้องคาราโอเกะกันจนเริ่มเมา เงินที่เตรียมมาก็หมด เลยตกลงกันว่าจะกลับล่ะ ดูเวลาประมาณ 20:25 น. ก็ขับมอเตอร์ไซค์กลับบ้านกัน ระหว่างทางจะเข้าบ้าน มีรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับปาดหน้าผม เราไปคันละ 2 คน แน่นอนเราต้องมีอาวุธติดมือไปด้วย อาวุธของผมคือ มีดสปาต้า ยาวประมาณ 30-50 เซนติเมตร สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เพื่อนขับรถตามทัน หลังจากนั้นผมไม่พูดไม่ถามหน้าเขาผมไม่เห็น เพราะเขาใส่หมวกกันน็อค ในขณะนั้นผมตวัดมีดไปคอเขาอย่างจัง จนเขาล้มลงข้างทาง ผมก็แยกย้ายบ้านใครบ้านมัน จนรุ่งเช้าของอีกวัน มีคนมาเรียกถึงหน้าบ้าน ผมจึงเปิดประตูออกไปดู ผมจ๊ะเอ๋กับสารวัตรนายหนึ่ง ซึ่งไม่พูดไม่ถามอะไรผม มาถึงล็อคแขนผมขึ้นรถไปที่โรงพักทันที ที่สำคัญคือคู่กรณีอยู่ที่นั่นด้วย ""

ติดตามตอนต่อไปครับ