กอททาร์ดเบส Gotthard-Basistunne อุโมงค์รถไฟยาวและลึกที่สุดในโลก

กอททาร์ดเบส อุโมงค์รถไฟยาวและลึกที่สุดในโลกเริ่มเปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบแล้ว

การรถไฟสวิตเซอร์แลนด์เริ่มเปิดใช้งานอุโมงค์กอททาร์ดเบส (จีบีที) อย่างเต็มรูปแบบแล้วเมื่อวันที่ 11 ธ.ค. หลังจากมีพิธีเปิดตัวไปเมื่อเดือน มิ.ย.ที่ผ่านมา นับเป็นอุโมงค์รถไฟใต้ดินที่ยาวและลึกที่สุดในโลก โดยมีความยาว 57 กิโลเมตร และอยู่ลึกลงไปใต้ดิน 2,300 เมตร

อุโมงค์รถไฟระบบรางคู่นี้เชื่อมระหว่างภาคเหนือและภาคใต้ของสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งช่วยย่นระยะเวลาในการเดินทางผ่านเทือกเขาแอลป์ เหลือเพียง 17 นาที จากเดิมที่ใช้เวลา 30-40 นาที

สำนักข่าวเอเอฟพีรายงานว่า ขบวนรถไฟโดยสารเที่ยวแรกที่ลอดผ่านอุโมงค์จีบีที ออกจากสถานีนครซูริคเมื่อเวลา 06.09 น. และถึงเมืองลูกาโนเมื่อเวลา 08.17 น. ตามเวลาท้องถิ่น

การรถไฟสวิตเซอร์แลนด์รับมอบอุโมงค์จีบีทีเมื่อเดือน มิ.ย.ที่ผ่านมา หลังจากที่ใช้เวลาในการก่อสร้าง 17 ปี แต่ในช่วงนั้นยังไม่สามารถเปิดให้บริการอย่างเต็มรูปแบบได้ เนื่องจากต้องทดสอบระบบต่าง ๆ นายอันเดรียส เมเยอร์ ประธานคณะเจ้าหน้าที่บริหารการรถไฟสวิตเซอร์แลนด์กล่าวว่า วันนี้เป็นวันสำคัญอีกวันสำหรับสวิตเซอร์แลนด์ จีบีทีได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความคิดสร้างสรรค์ ความเที่ยงตรงแม่นยำและความน่าเชื่อถือของสวิตเซอร์แลนด์

ทั้งนี้ สวิตเซอร์แลนด์เป็นประเทศที่ได้ชื่อว่ามีเครือข่ายระบบคมนาคมสาธารณะที่มีความครอบคลุมที่สุดในโลก โดยในช่วงหลายปีที่ผ่านมาได้พัฒนาความเป็นผู้นำด้านนี้จนล้ำหน้าชาติอื่น ๆ อุโมงค์จีบีทีได้กลายเป็นอุโมงค์รถไฟที่มีความยาวที่สุดในโลกแซงหน้าอุโมงค์เซกังของญี่ปุ่น ซึ่งมีความยาว 53.9 กิโลเมตร และอุโมงค์ข้ามช่องแคบอังกฤษ ซึ่งมีความยาว 50.5 กิโลเมตร

ข้อมูลเพิ่มเติม
👉🏿อุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท (เยอรมัน: Gotthard-Basistunnel; อิตาลี: Galleria di base del San Gottardo; รูมันช์: Tunnel da basa dal Son Gottard; ฝรั่งเศส: Tunnel de base du Saint-Gothard) เป็นอุโมงค์ฐานสำหรับทางรถไฟที่ลอดผ่านเทือกเขาแอลป์ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ บริเวณช่องเขาก็อทฮาร์ท เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2559 แต่จะเริ่มใช้บริการอย่างเต็มรูปแบบในสิ้นปีนี้ และด้วยความยาวเฉลี่ยเส้นทาง 57.09 กิโลเมตร ทำให้อุโมงค์แห่งนี้เป็นอุโมงค์สัญจรที่ยาวที่สุดและลึกที่สุดในโลก และเป็นเส้นทางสัญจรระดับพื้นดินเส้นทางแรกผ่านเทือกเขาแอลป์

ข้อมูลเบื้องต้น 

โครงการประกอบด้วยอุโมงค์สองอุโมงค์วิ่งขนานกัน แต่ละอุโมงค์มีทางรถไฟทางเดี่ยว สามารถรองรับรถไฟได้กว่า 200–250 ขบวนต่อวัน เชื่อมต่อเทศบาลแอสท์เฟ็ลท์ในรัฐอูรี กับเทศบาลโบดีโยในรัฐตีชีโน 

โดยผ่านด้านใต้ของเทศบาลเซดรุนในรัฐเกราบึนเดิน อุโมงค์แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการแอลป์แทรนซิต หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โครงการเชื่อมต่อทางรถไฟสายใหม่ผ่านเทือกเขาแอลป์ (New Railway Link through the Alps; NRLA)

ซึ่งนอกจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทแล้วยังมีอุโมงค์อื่น ๆ อีกคือ อุโมงค์ฐานเลิทช์แบร์คและอุโมงค์ฐานเชเนรี ซึ่งมีกำหนดเปิดใช้งานในปลายปี พ.ศ. 2560 เนื่องจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทนั้นมีความยาวมากและเชื่อมรัฐสองรัฐที่อยู่คนละฟากของเทือกเขาแอลป์ ดังนั้นในบางวัน อุณหภูมิของสองปากอุโมงค์อาจแตกต่างกันมากถึง 10 องศาเซลเซียส แต่โดยเฉลี่ยแล้วอุณหภูมิจะแตกต่างกัน 2 ถึง 3 องศาเซลเซียส โดยที่ปากอุโมงค์ด้านเหนือจะหนาวกว่าด้านใต้

สวิตเซอร์แลนด์ได้จัดการลงประชามติโครงการอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทในปี พ.ศ. 2535 โดยในการลงมติครั้งนั้น ชาวสวิสกว่าร้อยละ 64 เห็นชอบกับโครงการ 

โครงการได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2539 โดยที่การขุดเจาะอุโมงค์แรกฝั่งตะวันออกได้แล้วเสร็จเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553 และอุโมงค์ที่สองฝั่งตะวันออกแล้วเสร็จเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เดิมคาดว่าโครงการนี้จะใช้งบประมาณ 9.8 พันล้านฟรังก์สวิส (ราว 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) แต่งบประมาณกลับบานปลายไปจบลงที่กว่า 12 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) มีคนงานเสียชีวิตเก้าคนระหว่างการก่อสร้าง