การทดลอง “Universe 25” เมื่อสวรรค์ กลายเป็นนรก

ย้อนไปในปี 1968-1970 นักชาติพันธุ์วิทยา และนักวิจัยด้านพฤติกรรมชาวอเมริกัน John B. Calhoun (1917-1995) เขาได้ทำการทดลอง นำหนูหลายร้อยตัวมาอาศัยอยู่ภายในกรงขนาดใหญ่ ขนาด 2.7 ตร.ม. ซึ่งภายในประกอบด้วยคอนโดหนู ที่สามารถรองรับหนูได้กว่าสามพันกว่าตัว มีอาหารและน้ำให้ไม่จำกัด ไม่มีภัยคุกคามจากนักล่าให้กังวลใจ เรียกได้ว่านี่คือดินแดนในอุดมคติ "ยูโทเปีย" ของพวกหนูชัดๆ

…….

แรกเริ่มการทดลอง Calhoun ได้นำหนูเพศผู้และเพศเมีย สุขภาพดี จำนวน 4 คู่ มาอาศัยอยู่ในกรง ภายในช่วง 104 วันแรก พวกหนูเริ่มปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ พวกมันสำรวจที่อยู่อาศัย จากนั้นเริ่มสร้างอาณาเขต และทำรัง

โดยหลังจากทำรัง ประชากรหนูได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ในทุกๆ 55 วัน ที่น่าสนใจถึงแม้ว่าประชากรหนูจะมีน้อยกว่า 1/4 ของความจุขนาดกรง หนูส่วนใหญ่ก็ยังที่จะเลือกอยู่รวมกันอย่างหนาแน่นในบางพื้นที่ ตัวอย่างเช่นเวลากินอาหารก็กินรวมกันเป็นกลุ่ม ทั้งที่มีพื้นที่อื่นให้กินอีกมากมาย

ภายใน 315 วัน หนูมีประชากรถึง 620 ตัว การขยายพันธ์ุเริ่มลดลง พวกหนูเริ่มมีชนชั้นวรรณะทางสังคม มีการแบ่งพวกพ้องเป็นกลุ่มๆ

หนูตัวที่มีบทบาทครองอำนาจในกลุ่ม มีชื่อเรียกว่า “Alpha” จะมีลักษณะพฤติกรรมก้าวร้าวเป็นพิเศษ หนูพวกนี้มักมีส่วนกับการโจมตีนองเลือด หรือแม้กระทั่งการกินพวกเดียวกัน ซึ่งพฤติกรรมบ้าคลั่งเหล่านี้เกิดขึ้นโดยไม่มีการยั่วยุ หรือแรงจูงใจที่ชัดเจน (อยู่ๆ ก็ของขึ้น) บางครั้งตัวผู้เหล่านี้จะเดินเตร่ไปมา และข่มขืนหนูตัวอื่นโดยไม่คำนึงถึงเพศ ฟังดูโรคจิตมากๆ

และพวกหนูที่อ่อนแอกว่า มีขื่อเรียกว่า “Omega” ก็มักจะโดนหนูที่แข็งแรงกว่ากดขี่ แถมยังโดนปฏิเสธจากหนูตัวเมีย เมื่อไม่มีบทบาทในสังคม ไม่มีที่ไป มันใช้เวลาส่วนใหญ่ในการย้ายตัวเองไปมาระหว่างหนูกลุ่มใหญ่ พวกมันกิน และนอนด้วยตัวคนเดียว แต่บางทีหนูเหล่านี้ก็หันมาสู้กันเอง

ในขณะเดียวกันหนูเพศผู้ ที่มีชื่อเรียกว่า “Beta” ซึ่งอยู่ตรงกลางระหว่าง “Alpha” และ “Omega” เป็นหนูที่ขี้อาย และเฉื่อยชา พวกมันมักจะตกเป็นเหยื่อของความรุนแรง ในหลายครั้งของการนองเลือด หนูที่ชนะก็จะกินเนื้อหนูที่แพ้ เพื่อฉลองชัยชนะ

เมื่อหนูตัวผู้กลายเป็นบ้า ละทิ้งบทบาทของตัวเอง หนูตัวเมียจึงถูกทิ้งไว้ที่รัง ทำให้มันมีพฤติกรรมก้าวร้าวมากขึ้น บางครั้งแม่หนูก็ก็ใช้ความรุนแรงต่อลูกตัวเอง บางตัวก็ไม่สนใจที่จะเลี้ยงลูก และไม่สนใจการสืบพันธุ์ ทำให้ส่งผลเสียร้ายแรงในอาณาจักร "Universe 25”

ในวันที่ 560 มีประชากรหนูสูงสุด 2,200 ตัว เป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบ ที่เรียกกว่า “Death Phase" อัตราการตายของหนูที่พุ่งสูงขึ้น ทำให้การเพิ่มประชากรหนูหยุดชะงักโดยสิ้นเชิง

ท่ามกลางความรุนแรง ความเกลียดชัง และการขาดการสืบพันธุ์ มีหนูเจเนอเรชั่นใหม่ มีชื่อเรียกว่า “Beautiful Ones" พวกมันชอบใช้ชีวิตแบบสันโดษ ไม่ชอบการเข้าสังคม ทำให้รอดพ้นจากความรุนแรง ความขัดแย้งในพื้นที่แออัด

พวกมันโตขึ้นมาแบบไม่ปกติ เลยไม่เคยได้สัมผัสกับชีวิตหนูแบบปกติทั่วๆ ไป (ภายนอกกรง) ในหัวของมันไม่สนใจเรื่องการสร้างอาณาเขตทำรัง หรือการสืบพันธุ์เลี้ยงดูลูก ซึ่งเป็นสัญชาตญาณพื้นฐานของสัตว์ พวกมันใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมาย

ในไม่ช้า... ประชากรหนู “Beautiful Ones" ก็มีจำนวนมากกว่าหนูที่ดุร้าย แต่แทนที่มันจะผสมพันธุ์ และสร้างสังคมใหม่ให้กับ อาณาจักร “Universe 25” หนูพวกนี้กับเลือกใช้เวลาส่วนใหญ่กับการกิน ดื่ม นอน และดูแลความสวยงามของตัวเอง

ประชากรหนูเริ่มตายไปทีละตัว จนกระทั่งไม่มีหนูเหลืออีกเลย จบสิ้นอาณาจักร “Universe 25”

ไม่น่าเชื่อว่าความอุดมสมบูรณ์สุขสบายของชีวิต จะนำมาซึ่งความล่มสลายของสังคม(หนู)

…….

การทดลองของ Calhoun เป็นที่พูดถึงอย่างมาก มีการนำไปเปรียบเทียบกับส้งคมมนุษย์ ที่ประชากรเริ่มล้นโลก

Calhoun เขาใช้เวลาหลายปีในการทดลอง โดยครั้งแรกเริ่มเมื่อปี 1947 เขาทำการทดลองซ้ำถึง 25 ครั้ง ในสเกลที่ต่างๆกัน ผลลัพธ์ที่ได้ก็เป็นเหมือนเดิมทุกครั้ง จึงเป็นที่มาของชื่อ “Universe 25”

……..