Tempest Prognosticator: ทำนายพายุด้วยปลิง

สัตว์บางชนิดมีสัญชาตญาณในการทำนายการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ กบส่งเสียงร้องเมื่อพายุกำลังใกล้เข้ามานกกลับไปที่รังวัวแกะและมดต่างกระสับกระส่าย

George Merryweather แพทย์และนักประดิษฐ์ชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 19 สังเกตว่าปลิงรักษาโรคที่เขาเคยทำงานมีพฤติกรรมแตกต่างกันไปเมื่อสภาพอากาศเลวร้ายลง ตั้งอยู่ในขวดแก้วขนาดเล็กของน้ำ, ปลิงจะผ่อนคลายที่ด้านล่างเมื่ออากาศถูกปรับ แต่หลายชั่วโมงก่อนที่ท้องฟ้ากลายเป็นมีเมฆและลมเริ่มพัดดูดจะแสดงสัญญาณของความปั่นป่วน หากฝนกำลังจะมามันจะเคลื่อนตัวออกจากน้ำและหากพายุใกล้เข้ามาปลิงจะขดตัวเป็นลูกบอลและยังคงอยู่เช่นนั้นตลอดระยะเวลาของมัน เมื่ออากาศสงบลงปลิงจะกลับไปที่ก้นขวด

Tempest Prognosticator

ดร. เมอร์รี่เวเธอร์ตัดสินใจใช้พลังงานทางกายภาพของปลิงโดยการสร้างเครื่องพยากรณ์พายุที่เขาอธิบายว่า“ โทรเลขแม่เหล็กไฟฟ้าในบรรยากาศดำเนินการโดย Animal Instinct” แต่ชอบเรียกชื่อสั้น ๆ ว่า Tempest Prognosticator

"Tempest Prognosticator" ประกอบด้วยขวดแก้วสิบสองไพน์ซึ่งแต่ละขวดบรรจุปลิงที่มีชีวิตอยู่ในน้ำประมาณหนึ่งนิ้วครึ่งด้านบนของขวดแก้วมีกระดูกปลาวาฬชิ้นหนึ่งตั้งอยู่ที่คอขวดอย่างหลวม ๆ และเชื่อมต่อกันด้วยสายไฟเพื่อ ค้อนขนาดเล็กในตำแหน่งที่จะตีระฆังโลหะขนาดใหญ่ขวดทั้งสิบสองขวดเรียงเป็นวงกลมรอบกระดิ่งโลหะ

เมื่อพายุกำลังใกล้เข้ามาการเปลี่ยนแปลงของความดันบรรยากาศทำให้ปลิงขึ้นจากน้ำและเข้าไปในคอขวดซึ่งพวกมันขับกระดูกปลาวาฬออกและส่งเสียงระฆังที่ด้านบนของอุปกรณ์ เมื่อระฆังหลายใบดังขึ้นติดต่อกัน“ พยากรณ์พายุ”

Merryweather ใช้เวลากว่าหนึ่งปีในการทดสอบอุปกรณ์และส่งจดหมายถึงประธาน Philosophical Society และ Whitby Institute ทุกครั้งที่ปลิงทำนายพายุ ต่อมา Merryweather ได้ชักชวนให้รัฐบาลใช้ประโยชน์จากการออกแบบของเขารอบชายฝั่งอังกฤษ แต่รัฐบาลตัดสินใจใช้กระจกพายุของ Robert FitzRoy แทน

Tempest Prognosticator ของ Merryweather ไม่สามารถทำตามที่หวังไว้ได้ แม้แต่เครื่องดนตรีดั้งเดิมที่จัดแสดงในนิทรรศการใหญ่ปี 1851 ก็สูญหายไป แบบจำลองของเครื่องพยากรณ์อากาศในขณะนี้สามารถมองเห็นได้ที่พิพิธภัณฑ์เมืองวิตบี

เครื่องพยากรณ์พายุ แบบจำลองที่ Whitby Museum, Whitby, UK เครดิตภาพ: Badobadop / Wikimedia