Canal du Midi ประเทศฝรั่งเศส

เผยแพร่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา 14:14 น.เขียนโดย สายหมอก ยามเช้า

ช่องแคบยิบรอลตาร์ระหว่างยุโรปและแอฟริกาไม่ใช่ทางน้ำเดียวที่เชื่อมต่อมหาสมุทรแอตแลนติกกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางเหนือหนึ่งพันกิโลเมตรมีเส้นทางเชื่อมต่ออีกเส้นทางหนึ่ง เส้นทางนี้เชื่อมต่อเมืองบอร์โดซ์ของฝรั่งเศสใกล้กับมหาสมุทรแอตแลนติกไปยังท่าเรือเมดิเตอร์เรเนียนของ Sète ผ่านคลองหลายสายที่เรียกรวมกันว่า Canal des Deux Mers หรือ "คลองของสองทะเล" คลองที่มนุษย์สร้างขึ้นทั้งหมดนี้ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในงานวิศวกรรมโยธาที่โดดเด่นที่สุดในศตวรรษที่ 17

เครดิตภาพ: Gemma Llorensí Torrent / Flickr

Canal des Deux Mers ประกอบด้วยสองคลอง จากท่าเรือเมดิเตอร์เรเนียน Sète ถึงตูลูสระยะทาง 240 กม. วิ่งไปตามคลองดูมิดิ จากตูลูสไปยังเมือง Castets-en-Dorthe ซึ่งอยู่ห่างออกไป 193 กม. คลองนี้เรียกว่า Canal de Garonne เส้นทางที่เหลือไปบอร์โดซ์ใช้แม่น้ำ Garonne คลองสองสาย ได้แก่ Canal du Midi และ Canal de Garonne พร้อมกับแม่น้ำ Garonne ในรูปแบบของ Canal des Deux Mers ซึ่งเชื่อมต่อทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก บ่อยครั้งคลองทั้งหมดเรียกว่า Canal du Midi

ก่อนที่จะมีการสร้างคลองการเดินทางทางทะเลตลอดหนึ่งเดือนผ่านช่องแคบยิบรอลตาร์เต็มไปด้วยอันตรายส่วนใหญ่มาจากโจรสลัดและพายุที่รุนแรงช่องแคบต้องเผชิญกับรูปร่างและภูมิศาสตร์ทางกายภาพ

ความเป็นไปได้ในการสร้างเส้นทางอื่นผ่านฝรั่งเศสเป็นครั้งแรกที่ชาวโรมันโบราณกล่าวถึง ต่อมากษัตริย์ฝรั่งเศสหลายพระองค์แสดงความสนใจที่จะสร้างคลองซึ่งสามารถหลีกเลี่ยงทางเดินรอบ ๆ สเปนได้ แต่ความท้าทายทางเทคโนโลยีนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าจะเอาชนะได้ ปัญหาหลักคือการจัดหาน้ำให้เพียงพอที่ลุ่มน้ำซึ่งอยู่ในระดับที่สูงกว่ามากระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและมหาสมุทรแอตแลนติก

จนกระทั่งศตวรรษที่ 17 ได้มีการร่างโครงการจริงสำหรับคลองขึ้นเป็นครั้งแรก ในปี 1662 วิศวกรชื่อ Pierre-Paul Riquet ได้เสนอให้นำน้ำจาก Black Mountain ไปยังต้นน้ำใกล้ Seuil de Naurouze ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดในคลองซึ่งเป็นจุดที่น้ำสามารถไหลได้ทั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและมหาสมุทรแอตแลนติก โลจิสติกส์นั้นใหญ่โตและซับซ้อนและตัวโครงการเองก็ดูล่อแหลม อย่างไรก็ตามเรื่องนี้พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ก็กระตือรือร้นที่จะดำเนินการต่อเนื่องจากต้นทุนที่เพิ่มขึ้นและอันตรายในการขนส่งสินค้าและการค้ารอบ ๆ สเปนตอนใต้ซึ่งมีโจรสลัดอยู่ทั่วไป การก่อสร้างคลองเริ่มขึ้นในปี 1667 และสิ้นสุดในปี 1681 และคลองนี้เปิดเป็น Canal Royal du Languedoc ในช่วงสิบสี่ปีนี้ Pierre-Paul Riquet ได้แก้ไขปัญหาด้านวิศวกรรมมากมายที่ยังคงท้าทายการขนส่งทางแม่น้ำในปัจจุบัน

คลองของ Pierre-Paul Riquet - เปลี่ยนชื่อเป็น Canal du Midi ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสปลายศตวรรษที่ 18 - ไปถึงเมืองตูลูสเท่านั้น Riquet ต้องการต่อคลองให้ใกล้กับมหาสมุทรแอตแลนติก แต่การเงินที่ย่ำแย่ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทำให้เงินกองทุนของราชอาณาจักรหมดไปและโครงการไม่เคยปรากฏ Riquet เสียชีวิตหนึ่งปีก่อนที่ Canal du Midi จะสร้างเสร็จ ต้องใช้เวลาอีกสองศตวรรษก่อนที่ Canal de Garonne จะขุดเชื่อมต่อ Canal du Midi กับมหาสมุทรแอตแลนติก

เป็นเวลาสองร้อยปีหลังจากที่ผู้ปลูกข้าวสาลีและผู้ปลูกไวน์ใน Canal du Midi ในภูมิภาค Languedoc ต้องพึ่งพาคลองเพื่อการค้าของพวกเขา ข้าวสาลีไวน์และแอลกอฮอล์ถูกส่งออกจาก Lauragais ไปยังตูลูสบอร์กโดซ์และมาร์เซย์และผลิตจากภูมิภาคอื่น ๆ เช่นสบู่มาร์แซย์ข้าวแป้งปลาแห้งเครื่องเทศและสีย้อมไปยังล็องเกอด็อก

การจราจรในคลองถึงจุดสูงสุดในกลางศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นทางรถไฟก็กลายเป็นรูปแบบการคมนาคมที่ต้องการและการสัญจรทางเรือในคลองลดลง แม้ว่าคลองจะไม่เคยกลายเป็นเส้นทางระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ตามที่กษัตริย์แห่งฝรั่งเศสมองเห็น แต่ก็ยังคงให้ความสำคัญกับพ่อค้าท้องถิ่นที่บรรทุกไวน์และเมล็ดพืชในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980

ปัจจุบัน Canal du Midi ใช้เป็นหลักในการพายเรือเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจและกีฬาทางน้ำอื่น ๆ และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ นอกจากนี้ยังสามารถปั่นจักรยานและเดินป่าไปตามริมฝั่งตลอดความยาวทั้งหมดของ Canal des Deux Mers จากSèteไปยัง Bordeaux ในขณะที่หมุนไปตามชนบทผ่านไร่องุ่นและทุ่งทานตะวันและผ่านหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่สวยงามและร้านกาแฟในอดีต

ในปีพ. ศ. 2539 ร่องน้ำและพื้นที่กันชน 2,000 ตารางกิโลเมตรได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก