นึกว่าง่าย

นึกว่าง่าย
คน A กับ B เป็นเพื่อนกัน A มีเรืออยู่ลำหนึ่ง วันหนึ่งเกิดน้ำท่วม B นั่งไปกับเรือของ A โดย B นั่งอยู่หัวเรือ A นั่งอยู่ท้ายเรือ และเป็นคนพายเรือไป
เมื่อพายเรือไปได้สักพักหนึ่ง เรือก็รี่ตรงไปจะชนต้นไม้ คน B ใจกลัวบอกว่า
“ซ้ายหน่อย ๆ” A ก็พายงัดเล้กน้อย เรือก็ไม่ชนต้นไม้ พายรอดไปได้

เมื่อพายเรือต่อไป เรือก็รี่ตรงไปจะชนบ้าน B เห็นดังนั้นก็ตกใจร้องบอกว่า “ขวาหน่อย ๆ” A ก็พายงัดเล็กน้อย เรือก็รอดไปได้โดยไม่ชนบ้าน

เจ้า B เกิดสงสัย จึงถามเจ้า A ว่า “นี่เรือของแกทำด้วยอะไรนะ ถึงว่าง่ายอย่างนี้”
“ทำด้วยไม้ตะเคียนนะซิ” A ตอบ

B เมื่อกลับถึงบ้านก็บอกกับเมียว่า “นี่น้องไม้ตะเคียนนี่ว่าง่ายจัง พี่อยากจะขุดเรือจากไม้ตะเคียนสักลำ ที่ข้างบ้านเรามีไม้ตะเคียนอยู่ต้นหนึ่ง เดี๋ยวพี่จะโค่นมาขุดทำเรือนะ”
เมียก็บอกว่า “มันจะทับบ้านพังนะพี่”

“ไม่ทับหรอก ไม้ตะเคียนมันว่าง่ายจะตาย” ฝ่ายผัวอธิบายสรรพคุณของต้นตะเคียน
B ก็คว้าขวานไปฟันต้นตะเคียนทันที ฟันไปๆ จวนจะขาดมันก็ค่อย ๆ เอนลงจะทับบ้าน B ก็ยืนโบกมือร้องตะโกนไปว่า “ซ้ายหน่อย ๆ” ต้นตะเคียนก็ล้มโครมลงทับหลังคาบ้านพังไปเรียบร้อย เจ้า B ก็คิด

บ่นในใจว่า “เอ๊! ต้นตะเคียนบ้านเรานี่ มันทำไมถึงดื้อจัง ไม่เหมือนต้นตะเคียนของ A เลย ว่าง่ายแท้ ๆ