เธอยอมเป็นทาสของ "เงิน" เพราะรักอย่างเดียว "มันกินไม่ได้"

ผมรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งเมื่อสามเดือนก่อนทางเว็บชื่อดังเว็บหนึ่งที่ผมชอบติดตามอยู่ เธอเป็น น.ศ ฝึกงานอยู่จังหวัดเดียวกับบ้านผม ตอนที่เธอเรียนเธออยู่อีกจังหวัดหนึ่งซึ่งที่ผ่านมาเธอทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาตลอด พอมาฝึกงานข้ามจังหวัดเลยทำให้ชีวิตของเธอลำบากขึ้นหางานพาร์ทไทม์ไม่ได้เลย ด้วยที่อยู่นอกเมืองด้วยเลิกงานฝึกงานไม่เป็นเวลา เธอลองหางานในเว็บทำทุกอย่างแต่ก็ไม่ได้ จะโทรหาพ่อกับแม่ที่บ้านก็เกรงใจเพราะพ่อกับแม่ก็แก่รับจ้างไม่มีเงินเก็บเลย เธอเลยลองหาไปเรื่อยๆผลที่เธอได้ ไม่ได้งานเลย เธอเล่าให้ผมฟังว่า

" ยามที่เงินไม่มีย่อมมีปัญหามาลุมตลอด ค่าห้องที่ต้องจ่าย ค่ากินก็จำเป็น ค่าน้ำมันรถที่ต้องขับไปฝึกงาน จู่ๆก็ป่วย " 

เธอเคยคิดฆ่าตัวตาย เคยคิดจะไปเป็นเมียเช่าฝรั่ง เคยคิดจะขายตัว เคยคิดจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เงินมา ในวันที่เธอไม่สบายเธอตัดสินใจโทรขอยืมเงินแฟนเป็นเงินจำนวน 6000 บาท จะว่ามากก็มาก จะว่าน้อยก็ไม่น้อย เธอบอกว่า

"แฟนหนูทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนแห่งหนึ่งมีเงินเดือนเดือนละ 30,000 บาท ที่ผ่านมา5ปี หนูไม่เคยรบกวนเค้าเลย แม้แต่บาทเดียวก็ไม่เคยขอ ที่สำคัญหนูรักเค้ามาก"

แฟนเธอบอกว่าจะโอนให้เธอดีใจมากและรีีบตอบกลับไปว่า เธอจะรีบหางานทำและโอนเงินคืนไปให้ ในที่สุดเธอก็ได้แค่รอ เธอได้โทรหาแฟนอีกรอบ แฟนเธอบอกว่า "เงินโอนไม่ได้ ธนาคารไม่อนุมัติเงินมากไป" ครั้งแรกที่ได้ยินผมถึงขั้นตกใจ 6,000 บาทเนี๊ยะนะ ผมโอนเงินให้เพื่อน 100,000 บาทเจ้าหน้าที่ไม่ถามสักคำ เธอเลยถามไปว่าใช้ATM โอนสิ แฟนเธอตอบมาว่า บัตรATM เค้าไม่ใช้ไม่งั้นเค้าจะเก็บเงินไม่อยู่ เธอเลยบอกไปว่างั้นถอนมาเธอจะไปเอาเอง สิ่งที่ได้คือ "เราไม่รู้ว่าเงินเดือนจะออกวันใหน" เธอถึงขั้นกุมหัวร้องไห้ เธอบอกว่ามันมึดหมดเลยไม่รุ้จะเดินยังไงต่อ เริ่มโทรหาเพื่อน เพื่อนก็ช่วยไม่ได้ทั้งๆที่มีงานทำและเรียนจบก่อนเธออีก ตอนแรกก็พอทนได้ซื้อยามากินเป็นระยะๆ ไป แต่สุดท้ายอาการหนักถึงขั้นเป็นลมที่ทำงาน เจ้านายเลยพาไปหาหมอ พอเธอสดุ้งตื่นจึงรีบบอกเจ้านายว่าพาเธอกลับเดียวนี้เลย ค่ารักษาโรงพยาบาลเธอไม่มีเงินจ่ายหรอก พร้อมกับร้องไห้ออกมา

"เจ้านายเอามือลูบศีรษะหนูและพูดออกมาว่า ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่เธอมาฝึกงาน ฉันใช้เธอเป็นล่ามอยู่บ่อยๆ ใช้เธอพาลูกค้าไปกินข้าว ใช้เธอพาเพื่อนฉันไปเที่ยว ใช้เธอทำเอกสารมากมาย งั้นค่าโรงพยาบาลฉันจะคิดว่ามันเป็นเงินเดือนของเธอ"

เธอได้ยินดังนี้เธอดีใจมากรีบยกมือไหว้และขอบคุณอย่างมาก แต่ปัญหา็ยังไม่หมดค่าห้องพักละ ค่ากินละจะเอาที่ใหนมา เธอจึงเล่าเรื่องทั้งหมดลงในเว็บๆหนึ่ง ซึ่งจุดประสงค์แค่ต้องการระบายความเครียด แต่ผมดันไปเจอและอ่านมัน ตอนแรกก็คิดว่าคงจะเป็นพวกที่หลอกเอาเงินผมเลยลองทิ้งเบอร์เอาไว้และบอกให้เธอติดต่อกลับ ผมรออยู่สองวันเธอก็ติดต่อกลับมาเธอเล่าให้ผมฟังทุกอย่าง ผมสองจิตสองใจเลยขอให้เธอถ่ายรูปบัตรประชาชนให้ผมเธอก็ส่งมาและยังมีบัตรนักศึกษาพ่วงมาอีกผมเลยโทรเช็กขอข้อมูลอยู่เป็นอาทิตย์ผมก็ติดต่อกลับและโอนเงินให้ ผมบอกเธอว่าผมจะส่งเธอเรียนต่อเองผมจะให้เดือนละ 10,000 บาท และผมก็ทำมัน ทุกๆวันเธอจะส่งรูปมาให้ผมดูว่าเธอทำอะไรบ้าง ตั้งแต่วันนั้นเราก็คุยกันมาโดยตลอด จนถึงวันนี้เธอเอาเงินมาคืนผม 35,000 บาท เธอบอกผมว่าเธอจบแล้ว ผมแปลกใจว่าเอาเงินใหนมาคืนผม ถ้าบอกว่าเรียนจบแล้วทำงานก็ยังไม่ถึงสามหมื่นแน่นอน เธอบอกผมว่า "ความรักอย่างเดียวมันกินไม่ได้" เธอตัดสินใจแต่งงานกับboss ของเธอเองหลังจากฝึกงานเสร็จได้อาทิตย์หนึ่งและกำลังจะย้ายมาอยู่ด้วยกันที่ญีปุ่น ตอนนี้มาฮันนีมูนเธอเลยนัดเจอผม ผมนี่อึ้งเลย เธอบอกว่าที่ตัดสินใจแต่งงานไปเพราะคำว่าเงินล้วนๆ ไม่มีคำว่าความรักเลย ทุกคนที่รู้จักเธอตราหน้าว่าเธอเห็นแก่เงิน เธอยอมรับและบอกกับทุกคนว่า "รักอย่างเดียวมันไม่อิ่มและมันก็ไม่พอ" แต่สำหรับผม เธอคือผู้หหญิงที่รอดจากความ "ตาย" และเธอยังบอกอีกว่าจะอยู่ทดแทนบุญคุณสามีของเธอจนชีวิตจะหาไม่ ต่อให้ต้องตายก็ยอม.........ผมว่าบางครั้งที่ผู้หญิงบางคนต้องเลือก "เงิน" มากกว่า "รัก" เค้าอาจจะมีเหตุผลของเค้าเนาะว่ามั้ย??