ช้างตัวนี้ถูกประหารชีวิต เพียงเพราะมันอยากกินแตงโม แต่ควาญห้ามโดยใช้ตะขอ..

บ่ายวันอังคารที่สิบสองกันยา 1916 หลังการแสดง นายวอลเทอร์ เอลดริดจ์ ซึ่งเพิ่งมาทำงานที่คณะละครสัตว์ได้สองวัน พาแมรี่ไปอาบน้ำ และพามันเดินกลับ ระหว่างทางมีพยานหลายคนเห็นเหตุการ์ณว่าแมรี่เห็นแตงโมครึ่งลูกข้างถนน จึงเดินเข้าไปใช้งวงเก็บกินแต่โดนนายวอลเทอร์ใช้ตะขอเกี่ยวไม่ให้แมรี่เก็บแตงโมกิน แมรี่โมโหใช้งวงคว้าเอววอลเทอร์จับฟาดกับซีเมนต์อ่างน้ำก่อนจะปล่อยลงพื้นแล้วกระแทกซ้ำจนหัวเละมันสมองเลือดกระจายเกลื่อนถนน

แม้แมรี่จะเป็นดาราของคณะละครสัตว์ แต่ชาวบ้านเรียกร้องให้จัดการสำเร็จโทษ โดยใช้วิธีประหารชีวิตแบบยิ่งเป้าในที่เกิดเหตุ

แต่การยิงเป้าเพื่อปลิดชีวิตช้างไม่ใช่เรื่องง่ายนักเพราะสมัยนั้นไม่มีปืนอานุภาพร้ายแรงพอจะทะลวงผิวหนังช้างได้ อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านให้ลองยิงดู แต่ยิงห้านัดก็ล้มมันไม่ได้ เพราะกระสุนพุ่งเข้าไปฝังผิวหนังเล็กน้อย แมรี่จึงได้กลับไปแสดงละครสัตว์ต่อไป โดยทุกคนหวังว่ามันจะกลับเป็นช้างนิสัยดี

ในวันต่อมาละครสัตว์ย้ายไปเปิดการแสดงต่างเมือง คราวนี้แมรี่วิ่งไล่ผู้จัดการคณะละครสัตว์ถึงขั้นใช้งวงจับเสื้อเขา แค่โชคดีที่ผู้จัดการถอดเสื้อจึงรอดมาได้ จากเหตุการ์ณในครั้งนี้ทำให้ผูเกี่ยวข้องทุกฝ่ายมีความเห็นให้ฆ่ามัน จากนั้นจึงได้ประชุมปรึกษาว่าควรประหารชีวิตด้วยวิธีใด ในเมื่อปืนใช้ไม่ได้ผล

ในที่สุดผลการประชุมก็ให้ใช้วิธีแขวนคอโดยใช้รถเทรน

วันที่สิบสามกันยายนนั่นเอง คณะละครสัตว์ให้มันแสดงเป็นครั้งสุดท้าย แล้วชาวบ้านจึงพามันไปในบริเวณสถานีรถไฟโดยมีรถเครนยักษ์หนัก100 ตันคอยอยู่ ผู้เป็นประจักษ์พยานในเหตุการ์ณเล่าว่า

“เราเอาโซ่ขนาดใหญ่พันรอบคอแมรี่ แล้วใช้เครนยกขึ้น แต่พอเท้าพ้นจากพื้นหกฟุต โซ่เกิดขาด มันตกลงมาทำท่างง แต่ไม่มีปฎิกิริยาอื่นๆ คงไม่รู้ว่ากำลังจะเจออะไร เราจึงเอาโซ่ขนาดใหญ่กว่าเดิมยกขึ้นใหม่ คราวนี้ได้ปล มันลอยขึ้นสูง โซ่รัดคอจนมันตายอย่างรวดเร็ว”

p…