กระทงไม่เคยหลงทาง การกุศลที่แปลว่า "ทำกระทงขายเงินทุกบาทนั้นเข้าวัด"

ความสุขในวันนั้นเรายังคงจำมันได้  ร่วมมือร่วมใจกันนั้นเดินทางไปที่วัด

สิ่งของต่างๆ วางจัดเรียงพร้อมเพรียงกัน เพื่อให้เรานั้นได้คิดสร้างไอเดียทำกระทง

เริ่มจากการจับจีบในส่วนของใบตอง  ลวดลายนั้นต้องคิดสร้างและสานฝัน 

ส้รางและพับอย่างไรให้คนนั้นสนใจนำ  ลอยทุกข์ลอยสิ่งที่ไม่ดีนั้นไปกับสายน้ำ

    หากว่าจะเล่าไปนั้นเราเองมีความสุขมากกับการให้ หรือว่าการช่วยในสิ่งที่เรานั้นสามารถที่จะช่วยได้ ตอนนั้นช่วงที่เราเองนั้นอยู่ที่กรุงเทพฯ พอดีในช่วงของการลอยกระทง เพราะว่าเรานั้นไม่ได้มีงานรอในส่วนของการงานเพราะว่าเรานั้นเพิ่งที่จะเรียนในปีสุดท้ายพร้อมออกฝึกงาน การมาเที่ยวที่เที่ยวมากว่าสองเดือน  เพราะว่าเรานั้นสายว่างไม่ได้ 

    วันเวลาที่เรานั้นจะมาทำกระทงนั้นมีการล็อกไว้ว่าเรานั้นจะต้องอยู่ในเมือง เดินทางออกจากที่ทำงานตอนนั้นน่าจะประมาณบ่ายสามเพราะว่าเรานั้นจะต้องเผื่อเวลาในการนั่งเรือชมพระนคร  สวยงามมาก  เมื่อมาถึงวัดหน้าที่ของเรานั้นคือ สร้างสิ่งประดิษฐ์ที่เรานั้นเรียกว่ากระทง เพื่อที่วัดนั้นจะได้นำไปขายเพื่อที่จะหาเงินเข้ามาบำรุงในส่วนของวัด บอกว่าขายดีมากทำอย่างไร  ขายออกทุกอันเลย ทำแทบไม่ทัน มีในส่วนของแผนกในการที่จะตกแต่ง เรานั้นทำเพียงต้นกล้วยและใบตองพับออกแบบให้สวยงามเท่านั้น  แต่ว่าเรานั้นมีความสุขมาก 

      การทำกระทงในครั้งนี้นั้นเรามากันหกคน  สามารถที่จะทำกระทงนั้นพร้อมกันได้หกอันเลย เพราะว่าช่วยกันคนละไม้ละมือ การมาทำกระทงนั้นคือความสุข มากกว่านั้นเราเองยังได้ทำบุญ นอกจากนั้นเราเองสามารถที่จะเรียนรู้ในส่วนของการพับใบตองที่หลากหลายมากกว่าตอนที่เรานั้นมี รูปร่างหรือว่าวิธีการอย่างหลากหลาย เพราะว่าในที่นี่นั้นมีคนจำนวนมากมาช่วยทำ คุณยายนั้นทำมาทุกปีมีลวดลายหรือว่าวิธีการพับที่สวยงามและง่ายต่อการทำ 

    ยายนั้นบอกเราว่า ในการที่เรานั้นจะทำหนึ่งอันนั้น สิ่งแรกเรานั้นจะต้องออกแบบก่อนว่าเรานั้นจะทำในรูปแบบไหนคนเราทุกคนนั้นต่างที่จะเลือกในส่วนของสิ่งที่ดีให้กับตนเองเสมอ เพราะฉะนั้นในการทำแต่ละใบของเรานั้นเราจะทำสุดความสามารถอย่างแน่นอน ไม่ได้ทำเล่น  

   ใบตองจำนวนมากหรือว่าดอกไม้ที่เรานั้นแวะตลาดเพื่อที่จะซื้อมาที่วัดเพื่อที่จะสมทบนำมาตกแต่งให้ความงามกับกระทง  พวกเรานั้นใช้เวลาไม่นานแต่เหมือนว่าจะสี่ชั่วโมงกว่า ในการนั่งทำอย่างมีความสุข  การที่เรานั้นได้เป็นผู้ให้ เราเองจะมีความสุข วันนั้นไม่จำเป็นในการที่จะลอยกระทงแล้ว เพราะว่ามีคนที่นำกระทงที่เรานั้นทำมากกว่าห้าสิบอันนั้นไปลอยแทนแล้ว สุขในการทำ ทำแล้วรู้ว่านำไปใช้อย่างไร ต้นทางปลายทางของความสุขในชีวิต