เพจเจอร์ - ไอเทมของวัยรุ่น 90 ที่ไม่มีถือว่าไม่คูล

ถ้าย้อนกลับไป 20-30 ปีก่อน ตอนที่ยังไม่มีไลน์ ไม่มีเฟซบุ๊ก ไม่มีไอจี... วัยรุ่นยุคนั้นเขาคุยกันยังไง?

คำตอบคือ "เพจเจอร์" (Pager) หรือที่เราเรียกกันว่า "วิทยุติดตามตัว"

ใครเกิดทันรู้เลยว่า แค่มีเหน็บเอวไว้ เสียง "ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด" ดังขึ้นมา คือเท่สุดๆ แล้ว

เพจเจอร์คืออะไร?

พูดง่ายๆ มันคือเครื่องรับข้อความทางเดียว 📟

คนอื่นโทรเข้า Call Center บอกฝากข้อความถึงเรา แล้วข้อความนั้นก็จะเด้งมาที่เครื่องเพจเจอร์ของเราเป็นตัวอักษร หรือเป็นเบอร์โทร

เราเห็นแล้วก็ต้องวิ่งหาตู้โทรศัพท์สาธารณะที่ใกล้ที่สุด เพื่อโทรกลับไปหาเขา นั่นคือเสน่ห์ของมันเลย ความคลาสสิคที่เด็กยุคนี้ไม่มีทางเข้าใจ

จุดเริ่มต้นจริงๆ มันไม่ได้เกิดมาเพื่อวัยรุ่น แต่เกิดมาเพื่อหมอในโรงพยาบาลตั้งแต่ปี 1921 โน่น แล้ว Motorola ก็เอามาพัฒนาให้เล็กลง จนฮิตระเบิดในไทยช่วงปี 2530-2545

ในไทยเราจะคุ้นกับ 2 ค่ายใหญ่

• โพสต์ลิงค์ (Postlink) 152
• แพคลิงค์ (Paclink) 1510 / 1511 / 1520

ใครใช้ 1520 คือตัวท็อปสุด เพราะส่งข้อความเป็นภาษาไทยได้!

ทำไมวัยรุ่น 90 ต้องมี?

1. มันคือเครื่องประดับที่บ่งบอกฐานะ
สมัยนั้นมือถือเครื่องละ 3-4 หมื่น มีแต่ผู้ใหญ่รวยๆ ที่มี แต่วัยรุ่นอย่างเราพอจะมีเพจเจอร์เครื่องละ 3-4 พันเหน็บเอวได้ ก็รู้สึกเหมือนเป็นคนสำคัญแล้ว เดินไปไหนก็ต้องโชว์ให้คนเห็น

2. ภาษาเพจเจอร์ ที่เด็กยุคนี้ไม่มีทางเก็ท

นี่คือไลน์สติ๊กเกอร์เวอร์ชั่นแรกของโลก เราต้องพิมพ์ข้อความสั้นๆ ให้ได้ใจความ และเราก็มีโค้ดลับของเรากันเอง

• 131 = I love you / คิดถึง
• 143 = I love you (I=1 , Love=4 , You=3)
• 106 = ฉันรักเธอ / งอนแล้วนะ
• 711 = มีเรื่องด่วนให้โทรกลับเดี๋ยวนี้!
• 02-xxx-xxxx กรุณาโทรกลับ = ข้อความคลาสสิค ที่ต้องไปหาตู้โทรศัพท์

แฟนส่ง 131 มาตอนตี 2 คือหัวใจพองโต นอนไม่หลับทั้งคืน

3. เสียง "ติ๊ดๆ" ที่ทำให้หัวใจเต้นแรง
ไม่เหมือนเสียงไลน์ที่ดังทั้งวัน เพจเจอร์จะดังเฉพาะตอนที่มีคนสำคัญนึกถึงเราเท่านั้น ทุกครั้งที่มันสั่น ทุกสายตาจะหันมามอง เราต้องรีบกดดูด้วยความลุ้น ว่าใครส่งอะไรมา

ความทรงจำที่ชัดที่สุดคือ วิ่งหน้าตั้งหาตู้โทรศัพท์สาธารณะ หยอดเหรียญ 5 บาท แล้วลุ้นว่าแฟนจะยังรอรับสายอยู่ไหม

แล้วทำไมมันถึงหายไป?

ปลายยุค 90 โทรศัพท์มือถืออย่าง Nokia 3310, Motorola StarTAC เริ่มถูกลง โทรออก-รับสายได้ทันที ไม่ต้องพึ่งตู้โทรศัพท์ เพจเจอร์ก็เลยค่อยๆ หายไป

เครือข่ายสุดท้ายในไทยปิดตัวลงไปในช่วงปี 2545-2548 ปิดตำนานไอเทมสุดคูลไปอย่างสมบูรณ์

แต่เชื่อไหมว่า จนถึงทุกวันนี้ ในโรงพยาบาลในอเมริกาและอังกฤษ เขายังใช้เพจเจอร์กันอยู่เลย เพราะสัญญาณมันเสถียรกว่ามือถือ และแบตอึดมาก

คิดถึงวันนั้นไหม?

วันนี้เรามีสมาร์ทโฟนที่ทำได้ทุกอย่างในมือ แต่ทำไมความรู้สึกตื่นเต้นตอนเพจเจอร์ดัง มันถึงไม่มีอีกแล้ว

มันเป็นยุคที่การรอคอยมีคุณค่า การส่งข้อความต้องตั้งใจพิมพ์ และการโทรกลับแต่ละครั้งมีความหมาย

ใครเคยมีเพจเจอร์ รุ่นไหน สีอะไร? เคยส่งรหัส 131 ให้ใคร? มาแชร์ความทรงจำวัยรุ่น 90 ใต้คอมเมนต์กันหน่อย