"พวงมาลัยไม้ไผ่" พากันเข้าป่าหาไม้ไผ่เพราะใกล้บุญข้าวประดับดิน(บ้านกุดหว้า)

ประเพณีดำเนินไปในแต่ละเดือน ตามฮีตคองที่เคยเจอและสื่อสาร 

ตอนเด็กๆ เรานั้นต่างต้องการ นำขนมนั้นมาวางเตรียมร้อยลงวัดเสี่ยงดวง 

หลากหลายรอบที่เรานั้นไม่เคยได้ แต่ไม่นานภูมิใจได้ขันน้ำ

ความสุขในวันวานนั้นตระกานดีต่อใจ เริ่มใกล้แล้วบุญพวงมาลัยหนึ่งเดียวในโลกจริง

   หลายครั้งกับเรื่องราวที่เรานั้นได้เจอมา สิ่งที่ไม่เคยหายไปตั้งแต่เรานั้นเกิดตอนนี้นับมาได้สามสิบหกปีแล้ว ที่เรานั้นเกิดมาเราเองก็เจอในส่วนของบุญพวงมาลัยเลย เพราะว่าตอนเด็กๆ นั้นจะรอคอยมากเพราะว่าจะมีขนมเยอะมาก จากการที่ชาวบ้านนั้นนำปัจจัยต่างๆ ที่ตนเองนั้นต้องการที่จะถวายหรือว่าทำบุญนั้นลงไปที่วัด  แต่เมื่อมาถึงในส่วนของบุญนี้ ก่อนหน้านั้นเราเองจะต้องได้ไปเอาพวงมาลัยที่บ้านผู้ใหญ่บ้านเพราะว่าก่อนหน้านั้นไม่ได้มีเยอะมากเหมือนสมัยนี้ 

    นำมาแล้ว ยายจะให้เงินไปเลือกซื้อขนมที่เรานั้นต้องการจะอยากร้อยและมีส่วนของสมุดบ้าง ดินสอ หรือว่าของใช้ ผงซักฟอก สบู่ แล้วแต่สิ่งที่เรานั้นเลือกมา  เมื่อเลือกมาแล้วจะนำมาร้อย ใส่ในส่วนของพวงมาลัย จากนั้นใส่ในส่วนของดอกไม้เทียนคู่ล้าง ยายจะเป็นคนที่ทำพิธีให้  จากนั้นเราจะหิ้วลงไปที่วัดเพื่อที่จะเสี่ยงในส่วนของหางบัตร พวงมาลัย 

   ในงานตอนเย็นนั้นจะต้องลงไปชมในส่วนของการประกวดร้องเพลง และคั่นด้วยการจับหางบัตรพวงมาลัย  เราเองไม่เคยได้เลยก็ว่าได้เท่าที่จำความ จนโต เริ่มที่จะห่างในการทำเพราะว่าเรานั้นไม่ได้หยุดตรงกับวันงาน แต่ก็มีบ้างที่ลงไปเสี่ยงหางบัตร แต่ก็ไม่ได้ จนมาในช่วงของยุคสมัยหลาน จึงค่อยถูกแต่ก็ยังไม่ใช่หางบัตรของเรา 

    การตื่นเต้นมากกว่าการที่เรานั้นได้ร้อยพวงมาลัยลงไปที่วัด นั่นคือในส่วนของการที่เรานั้นได้เรียนรู้และได้ช่วยในการที่จะทำพวงมาลัย ด้วยปราชญ์ชาวบ้านที่ช่วยกันสอนเพื่อที่จะส่งต่อในการที่จะทำพวงมาลัย    เราสามารถที่จะเรียนรู้และทำได้ มีความสุขและอึ้งในการที่คนสมัยก่อนนั้นทำไมเขานั้นสามารถที่จะคิดหรือว่าออกแบบได้จนกลายเป็นหนึ่งเดียวในโลกกันไปเลย 

    ขั้นตอนการทำนั้นจะมีความหมายหมด หากว่าเรานั้นไม่มีทักษะในการที่จะนำไม้ไผ่มาเหลาหรือว่าเลือกไม้ไผ่กันเลย หากว่าไม่มีความเข้าใจหรือว่ามีความรู้นั้นจะไม่สามารถที่จะทำได้เลย เพราะถ้าทำอาจจะทำให้หักหรือว่าไม่สำเร็จ  เมื่อชาวบ้านขึ้นเขาหาไม้มารวมกันเสร็จ จากนั้นจะมีการตากหรือว่าทิ้งไว้ให้ไม้นั้นพร้อมสำหรับการทำ  แยกออกมาให้บางสุดจึงได้เริ่มทำ  

   ในส่วนของไม้ไผ่ที่นำมาทำนั้นเรียกว่าไม้ไผ่ไร่ ที่มีความเหนียวมาก ไม่ค่อยที่จะขาดส่วนมากนั้นคนสมัยก่อนจะนำมาทำในส่วนของงานจักรสาน ที่ใช้ในครัวเรือน จึงหาได้ง่ายและมีตามธรรมชาติในป่าที่เรานั้นสามารถที่จะปีนขึ้นไปบนเขา การไปนำไม้ไผ่มานั้นจะประมาณสองสามวันจึงครบ และนัดรวมกันมาทำที่บ้าน ทานข้าวด้วยกันคุยกัน 

   สิ่งที่มีค่านั้นไม่ได้มาจากสิ่งใดสิ่งหนึ่งจะต้องประกอบกันหลายอย่างเสมอ การจะทำพวงมาลัยไม้ไผ่สักอันได้จะต้องเกิดจากแบบที่หลากหลายและมีความแม่นยำ นำมาต่อกันในตอนสุดท้ายได้สำเร็จ แต่หากว่ามีส่วนหนึ่งไม่สามารถที่จะทำตรงได้ ถือว่าในพวงมาลัยนั้นไม่มีความสำเร็จ จะต้องรื้อหรือว่าไม้หลายส่วนที่นำมาใช้นั้นอาจจะหักหรือว่าเสียหายได้ 

     บุญพวงมาลัยคือความสุขของเราในสมัยเด็กชอบงานวัดเพราะว่าบ้านอยู่ใกล้ หากว่ามีบุญเมื่อไหร่เรานั้นจะมีโอกาสที่จะได้นอนดึกและได้เดินทางไปเที่ยวในตอนกลางคืน ปกติทานข้าวเสร็จจะนอนเลย จึงมีความสุขหากว่าได้เที่ยวงานบุญ