5 จังหวัดเศรษฐีเงียบ ค่าครองชีพไม่แรง แต่คนมีทรัพย์สินไม่น้อย

เมื่อพูดถึงจังหวัดที่มีคนร่ำรวย หลายคนอาจนึกถึงกรุงเทพฯ ภูเก็ต ชลบุรี หรือเชียงใหม่ ซึ่งเป็นเมืองเศรษฐกิจและแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ แต่รู้หรือไม่ว่า ยังมีจังหวัดอีกหลายแห่งที่ ไม่ได้มีภาพความเจริญหรือค่าครองชีพสูง กลับมีคนที่มีฐานะดีและมีทรัพย์สินไม่น้อย โดยเฉพาะทรัพย์สินที่สะสมมาจาก ที่ดิน การเกษตร ฟาร์ม และธุรกิจครอบครัว

คนกลุ่มนี้อาจไม่ได้ใช้ชีวิตหรูหรา ไม่ได้ขับรถราคาแพง หรือไม่ได้อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่ แต่บางครอบครัวมีที่ดินจำนวนมาก ซึ่งเมื่อคิดเป็นมูลค่าแล้วอาจมีทรัพย์สินหลายล้านบาทหรือมากกว่านั้น
ลองมาดูกันว่า 5 จังหวัดที่มีลักษณะเช่นนี้มีที่ไหนบ้าง

   1. สุพรรณบุรี
สุพรรณบุรีเป็นจังหวัดเกษตรกรรมที่สำคัญของประเทศ โดยเฉพาะการทำนา พื้นที่จำนวนมากเป็นพื้นที่เกษตร ทำให้มีครอบครัวที่ถือครองที่ดินและทำเกษตรกรรมมายาวนาน ความน่าสนใจอยู่ตรงที่ รายได้ที่เห็นอาจไม่ได้สะท้อนมูลค่าทรัพย์สินทั้งหมด

บางครอบครัวอาจมีที่นาและที่ดินสะสมมาหลายรุ่น แม้ใช้ชีวิตเรียบง่าย แต่หากนำมูลค่าที่ดินมารวมกันแล้วอาจมีทรัพย์สินไม่น้อยเลย

   2. ราชบุรี
ราชบุรีไม่ได้มีเพียงการค้าขาย แต่ยังมีทั้งเกษตรกรรม ปศุสัตว์ สวนผลไม้ และธุรกิจครอบครัว

เจ้าของฟาร์ม เจ้าของสวน หรือผู้ประกอบการท้องถิ่นบางรายสร้างฐานะจากกิจการที่ทำต่อเนื่องมาหลายสิบปี จึงเป็นอีกจังหวัดที่มีภาพของ “เศรษฐีท้องถิ่น” ซึ่งอาจไม่ได้มีชีวิตหรูหรา แต่มีทรัพย์สินและธุรกิจเป็นของตัวเอง

   3. กาญจนบุรี
กาญจนบุรีเป็นจังหวัดขนาดใหญ่ มีพื้นที่เกษตรกรรมและพื้นที่ชนบทจำนวนมาก นอกจากภาคเกษตรแล้ว ยังมีธุรกิจท่องเที่ยวและธุรกิจท้องถิ่นเข้ามาสร้างรายได้ โดยเฉพาะคนที่ถือครองที่ดินมานาน อาจมีทรัพย์สินเพิ่มขึ้นตามมูลค่าที่ดินที่เปลี่ยนแปลงไป

และหากอยู่นอกพื้นที่ท่องเที่ยวสำคัญ ค่าครองชีพก็ยังสามารถควบคุมได้ไม่ยากนัก

   4. ชัยนาท
จังหวัดเล็ก ๆ ที่อาจไม่ค่อยถูกพูดถึงในเรื่อง “คนรวย” แต่มีพื้นฐานเศรษฐกิจจากการเกษตร โดยเฉพาะพื้นที่นา คนที่มีที่ดินทำกินเป็นของตัวเองและไม่มีภาระค่าใช้จ่ายแบบคนเมือง อาจมีฐานะทางการเงินที่มั่นคงกว่าที่มองเห็นจากวิถีชีวิตภายนอก จึงเป็นอีกจังหวัดที่สะท้อนคำว่า “รวยแบบเงียบ ๆ” ได้เป็นอย่างดี

   5. พิจิตร
พิจิตรเป็นจังหวัดที่มีค่าครองชีพไม่สูงเมื่อเทียบกับเมืองใหญ่ และเศรษฐกิจในหลายพื้นที่เกี่ยวข้องกับการเกษตร ทรัพย์สินของคนในพื้นที่จึงอาจอยู่ในรูปของ ที่ดิน นาข้าว และทรัพย์สินที่ส่งต่อกันภายในครอบครัว บางคนอาจไม่ได้มีเงินสดจำนวนมากในบัญชี แต่มีทรัพย์สินที่สะสมมาหลายสิบปี ซึ่งหากประเมินเป็นมูลค่าแล้วก็ถือว่าไม่น้อยเลย

แล้วทำไม “ค่าครองชีพต่ำ” ถึงอยู่คู่กับ “คนมีทรัพย์สินมาก” ได้?
เพราะ รายได้กับความมั่งคั่งไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
คนที่มีเงินเดือนสูงในเมืองใหญ่อาจมีรายได้ต่อเดือนมาก แต่ต้องจ่ายค่าบ้าน ค่าเช่า ค่าเดินทาง และค่าใช้จ่ายต่าง ๆ สูงเช่นกัน ขณะที่คนในต่างจังหวัดบางคนอาจมีรายได้จากการเกษตรเป็นรอบ ๆ แต่มี ที่ดินเป็นของตัวเอง ไม่มีค่าเช่าบ้าน และมีทรัพย์สินสะสมจากรุ่นพ่อแม่หรือปู่ย่าตายาย

ดังนั้น เมืองที่ดูไม่ร่ำรวยจากภายนอก จึงอาจมีคนที่มีทรัพย์สินจำนวนมากซ่อนอยู่ไม่น้อย