Ada Blackjack หญิงชาวอินูเปียต ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากคณะสำรวจเกาะน้ำแข็ง

 

ท่ามกลางดินแดนน้ำแข็งอันกว้างใหญ่ของอาร์กติก มีเรื่องราวการเอาชีวิตรอดที่สะเทือนใจที่สุดเรื่องหนึ่งในศตวรรษที่ 20

ไม่ใช่เรื่องของนักสำรวจชื่อดัง ไม่ใช่ทหารผู้ผ่านสงคราม แต่เป็นเรื่องของ Ada Blackjack หญิงชาวอินูเปียตจากอะแลสกา ผู้เดินทางไปทำงานเป็นแม่ครัวและช่างเย็บผ้า ก่อนชะตากรรมจะทำให้เธอกลายเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากคณะสำรวจบน เกาะ Wrangel

เธอไม่มีประสบการณ์ล่าสัตว์ และไม่ได้ออกเดินทางเพื่อพิสูจน์ความกล้าหาญ

เหตุผลสำคัญที่ทำให้เธอยอมเดินทางไปยังดินแดนอันห่างไกล คือความหวังว่าจะหาเงินกลับมาดูแลลูกชาย

แต่สิ่งที่รอเธออยู่ กลับกลายเป็นบททดสอบที่โหดร้ายเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด

หญิงสาวที่ออกเดินทางเพราะความจำเป็น ไม่ใช่ความกล้า

ปี ค.ศ. 1921 Ada Blackjack เป็นหญิงชาวอะแลสกาที่ต้องดูแลลูกชายชื่อ Bennett ซึ่งมีปัญหาสุขภาพ

ด้วยฐานะที่ยากลำบาก เธอจึงตัดสินใจรับงานเป็นแม่ครัวและช่างเย็บผ้าให้กับคณะสำรวจที่กำลังเดินทางไปยัง เกาะ Wrangel ดินแดนห่างไกลในทะเลชุกชี ทางตอนเหนือของไซบีเรีย

คณะสำรวจถูกจัดตั้งขึ้นท่ามกลางความพยายามสร้างหลักฐานการครอบครองเกาะ แต่สำหรับ Ada การเดินทางครั้งนี้ไม่เกี่ยวข้องกับชื่อเสียง การผจญภัย หรือการเป็นนักสำรวจ

มันคือโอกาสที่เธอหวังว่าจะช่วยให้หาเงินกลับไปดูแลลูกชายได้

เธอถูกมองว่าเป็นเพียงหญิงผู้มีหน้าที่ทำอาหาร เย็บและซ่อมเสื้อผ้า รวมถึงช่วยดูแลสมาชิกในคณะ ไม่ใช่นักล่าหรือผู้เชี่ยวชาญด้านการเอาตัวรอด

แต่ไม่มีใครรู้ว่า ในเวลาต่อมา เธอจะกลายเป็นคนเดียวที่เดินทางกลับออกมาจากเกาะแห่งนั้นได้

จากความหวัง สู่ฝันร้ายกลางน้ำแข็ง

คณะสำรวจเดินทางไปยังเกาะ Wrangel พร้อมสมาชิกชาย 4 คน ได้แก่ Allan Crawford, Lorne Knight, Fred Maurer และ Milton Galle รวมถึง Ada และแมวชื่อ Victoria หรือที่สมาชิกมักเรียกว่า “Vic”

ช่วงแรกทุกอย่างดูเหมือนเป็นไปตามแผน

พวกเขาสร้างที่พัก หาอาหาร และรอคอยเรือที่จะนำเสบียงชุดใหม่มายังเกาะ

แต่ธรรมชาติของอาร์กติกไม่เคยปรานีมนุษย์

เมื่อฤดูหนาวมาถึง สภาพอากาศเลวร้ายลง อาหารเริ่มขาดแคลน ขณะที่เรือส่งเสบียงซึ่งทุกคนเฝ้ารอกลับไม่สามารถเดินทางมาถึงได้ เนื่องจากน้ำแข็งในทะเล

เมื่อสถานการณ์เลวร้ายลง ชาย 3 คน ได้แก่ Allan Crawford, Fred Maurer และ Milton Galle จึงตัดสินใจเดินทางข้ามทะเลน้ำแข็ง เพื่อมุ่งหน้าไปขอความช่วยเหลือจากฝั่งไซบีเรีย

แต่หลังจากออกเดินทาง พวกเขาก็หายสาบสูญ และไม่มีใครพบเห็นอีกเลย

ส่วน Lorne Knight ชายอีกคนที่ยังอยู่บนเกาะ ล้มป่วยด้วยโรคลักปิดลักเปิด หรือโรคขาดวิตามินซี

Ada พยายามดูแลเขาเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่ Knight จะเสียชีวิตในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1923

นับจากวันนั้น Ada Blackjack กลายเป็นมนุษย์เพียงคนเดียวบนเกาะ โดยมี Vic เป็นเพื่อนอยู่เคียงข้าง

จากแม่ครัว กลายเป็นนักเอาชีวิตรอด

สิ่งที่ทำให้เรื่องราวของ Ada น่าทึ่ง ไม่ใช่เพียงการที่เธอรอดชีวิต แต่คือการที่เธอต้องเรียนรู้หลายสิ่งซึ่งไม่เคยทำมาก่อน

ก่อนออกเดินทาง เธอไม่ได้ผ่านการฝึกด้านการล่าสัตว์ หรือการเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมอันรุนแรงของอาร์กติก

แต่เมื่อไม่มีใครเหลืออยู่ เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเรียนรู้

เธอเริ่มวางกับดัก หาอาหาร ล่านก เก็บสิ่งที่รับประทานได้ ขนฟืน ซ่อมอุปกรณ์ และเย็บเสื้อผ้าเพื่อป้องกันความหนาว

ทักษะการเย็บผ้าที่หลายคนอาจเคยมองว่าเป็นเพียงงานเบื้องหลัง กลับกลายเป็นหนึ่งในความสามารถสำคัญที่ช่วยให้เธอดำรงชีวิตอยู่ได้

เธอยังต้องระมัดระวังสัตว์ป่า รวมถึงหมีขั้วโลก ซึ่งอาจเข้ามาใกล้บริเวณที่พักได้ทุกเมื่อ

จากหญิงที่เคยมีหน้าที่ดูแลคนอื่น Ada ต้องกลายเป็นคนที่จัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง

และทุกวันที่ผ่านไป เธอมีเหตุผลสำคัญเพียงอย่างเดียวให้ยังคงต่อสู้

ต้องมีชีวิตรอด เพื่อกลับไปหาลูกชาย

ความโดดเดี่ยวท่ามกลางอาร์กติก

การอยู่เพียงลำพังบนเกาะน้ำแข็ง ไม่ได้หมายถึงการต่อสู้กับความหนาวหรือความหิวเท่านั้น

แต่มันคือการต่อสู้กับความกลัว ความเงียบ และความไม่แน่นอนว่า ความช่วยเหลือจะเดินทางมาถึงหรือไม่

ไม่มีเสียงของมนุษย์

ไม่มีข่าวจากโลกภายนอก

และไม่มีใครบอกได้ว่า เธอจะต้องอยู่บนเกาะต่อไปอีกนานเพียงใด

เพื่อนเพียงหนึ่งเดียวของเธอคือแมวชื่อ Vic ซึ่งอยู่เคียงข้างในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด

ในแต่ละวัน Ada ต้องตัดสินใจว่าจะออกไปหาอาหาร แม้ต้องเผชิญความหนาวและอันตราย หรือจะอยู่ภายในที่พักและเสี่ยงให้อาหารที่มีอยู่ค่อย ๆ หมดลง

เธอบันทึกชีวิตประจำวัน ความคิดถึงลูก ความกลัว และความพยายามเรียนรู้การล่าสัตว์ไว้ในบันทึกส่วนตัว

หลักฐานเหล่านี้ทำให้เรื่องราวของเธอไม่ได้เป็นเพียงตำนานการเอาชีวิตรอด แต่ยังสะท้อนความรู้สึกของมนุษย์คนหนึ่งที่ต้องใช้ชีวิตท่ามกลางความโดดเดี่ยวอย่างแท้จริง

วันที่โลกกลับมาหาเธอ

วันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1923 หลังใช้ชีวิตบนเกาะ Wrangel มานานเกือบ 2 ปี เรือช่วยเหลือเดินทางมาถึง

สิ่งที่ทีมช่วยเหลือพบ คือหญิงคนหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่

Ada Blackjack สามารถดูแลตัวเอง หาอาหาร และประคองชีวิตผ่านช่วงเวลาที่ไม่มีมนุษย์คนอื่นอยู่บนเกาะได้จนถึงวันที่ความช่วยเหลือมาถึง

เธอกับ Vic กลายเป็นผู้ที่เดินทางกลับออกมาจากคณะสำรวจชุดเดิม

หลังได้รับการช่วยเหลือ Ada กลับไปหาลูกชาย และเรื่องราวการเอาชีวิตรอดของเธอกลายเป็นข่าวที่ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง

วีรสตรีที่ไม่ได้ต้องการเป็นวีรบุรุษ

แม้ Ada จะได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิตที่น่าจดจำของประวัติศาสตร์การสำรวจอาร์กติก แต่ตัวเธอไม่ได้ออกเดินทางเพื่อต้องการเป็นวีรบุรุษ

เธอไม่ได้ต้องการพิสูจน์ว่าตัวเองแข็งแกร่ง

ไม่ได้ออกตามหาชื่อเสียง

และไม่ได้คิดว่าชีวิตจะต้องกลายเป็นเรื่องราวที่ผู้คนกล่าวถึงไปอีกนาน

เธอเพียงทำสิ่งที่จำเป็น เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตอยู่

เรื่องราวของ Ada Blackjack จึงไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของมนุษย์ที่เอาชนะความหนาว ความหิว หรือความโดดเดี่ยว

แต่ยังเป็นเรื่องของคนธรรมดาที่ค้นพบความเข้มแข็งในวันที่ไม่มีใครเหลืออยู่ และเป็นเรื่องของแม่คนหนึ่งที่มีเหตุผลสำคัญให้ต้องกลับบ้าน

เธอต้องกลับไปหาลูกชาย