ความเชื่อที่โด่งดังในไทย ที่ไม่เกี่ยวกับพุทธ

เมืองไทยเราเป็นดินแดนแห่งการผสมผสาน แม้คนส่วนใหญ่จะนับถือพุทธ แต่ความเชื่อที่เราเห็นในชีวิตประจำวันจำนวนมากกลับมีรากฐานมาจาก พราหมณ์-ฮินดู และ ความเชื่อเรื่องผี  ซึ่งเป็นความเชื่อท้องถิ่นดั้งเดิมก่อนที่พุทธศาสนาจะเข้ามาเสียอีก

นี่คือความเชื่อโด่งดังที่ไม่ใช่พุทธแท้ๆ แต่หยั่งรากลึกในสังคมไทยอย่างกว้างขวาง...

1. การตั้งศาลพระภูมิ และศาลตายาย แทบทุกบ้านหรืออาคารในไทยจะมีศาลตั้งอยู่ ซึ่งแบ่งออกเป็นสองประเภทชัดเจน

ศาลพระภูมิ: ได้รับอิทธิพลจากพราหมณ์-ฮินดู เชื่อว่าเป็นที่ประทับของ "พระชัยมงคล" (เทวดา) เพื่อคุ้มครองบ้านเรือน

ศาลตายาย: เป็นความเชื่อเรื่อง ผีบรรพบุรุษ หรือเจ้าที่เจ้าทางดั้งเดิม เพื่อให้ท่านช่วยดูแลพื้นที่นั้นๆ

2. การบูชาเทพเจ้าฮินดู (พราหมณ์) คนไทยจำนวนมากกราบไหว้เทพเจ้าจากศาสนาฮินดูเพื่อขอพรเฉพาะด้าน ซึ่งในทางพุทธศาสนาไม่มีเรื่องการอ้อนวอนขอพรจากเทพ

พระพรหม: ขอความสำเร็จ (เช่น พระพรหมเอราวัณ)

พระพิฆเนศ: เทพแห่งศิลปวิทยาและการขจัดอุปสรรค

พระแม่ลักษมี: ขอความร่ำรวยและความรัก

3. ระบบ "ตัวเลข" และฤกษ์ยาม ความเชื่อเรื่องเลขมงคลไม่ได้มาจากหลักธรรมคำสอน แต่มาจากโหราศาสตร์

เลข 9: พ้องเสียงกับคำว่า "ก้าวหน้า"

เลขทะเบียนรถ/เบอร์โทรศัพท์: การคำนวณผลรวมเลขเพื่อให้ถูกโฉลกกับดวงชะตา

ฤกษ์งามยามดี: การต้องดูเวลา "ตกฟาก" หรือเวลาออกรถ ขึ้นบ้านใหม่ ซึ่งเป็นวิชาโหราศาสตร์ล้วนๆ

4. กุมารทอง และเครื่องรางของขลัง นี่คือไสยศาสตร์และการนับถือผีแบบดั้งเดิม

กุมารทอง/ลูกเทพ: การเลี้ยงวิญญาณเด็กเพื่อให้โชคลาภหรือเฝ้าบ้าน

สักยันต์: ความเชื่อเรื่องความคงกระพันชาตรีและการเมตตามหานิยม

ไอ้ไข่ วัดเจดีย์: แม้จะอยู่ในวัด แต่ตัวตนของไอ้ไข่คือ "วิญญาณศักดิ์สิทธิ์" ที่คนขอโชคลาภ ไม่ใช่การปฏิบัติธรรมตามหลักพุทธ

5. ประเพณีเกี่ยวกับ "ขวัญ"
คนไทยเชื่อว่ามนุษย์มี "ขวัญ" อยู่กับตัว ถ้าตกใจหรือป่วยแสดงว่าขวัญหาย จึงมีประเพณีที่ไม่เกี่ยวกับสงฆ์ เช่น:

การผูกข้อมือ (บายศรีสู่ขวัญ): เพื่อเรียกขวัญให้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว

การโกนผมไฟ: เพื่อต้อนรับเด็กเกิดใหม่เข้าสู่ครอบครัวอย่างเป็นทางการ

หลายคนเรียกสิ่งเหล่านี้ว่า "พุทธ-พราหมณ์-ผี" เพราะมันถูกมัดรวมกันจนแยกไม่ออก เช่น การนิมนต์พระมาสวดในพิธีตั้งศาลพระภูมิ เป็นการเอาพิธีกรรมพุทธไป "เจิม" ความเชื่ออื่นให้ดูศักดิ์สิทธิ์ขึ้นนั่นเอง