มณฑลหนึ่งในมณฑลของจีน ความห่วงใยจากเพื่อนข้างม้านั่ง

ความสวยงามน่ารักของธรรมชาติ  มองแล้วต้องมองขาดในส่วนของนิสัย

มีมากมายหลายอย่างดำเนินไป  เจ้าสัตว์น้อยหมีใหญ่ได้เดินทาง 

ครั้งแล้วครั้งเล่าเราได้มอง ส่วนครั้งสองนั้นหมีนั่งเพราะห่วงหา 

เราเองอย่าได้ให้อาหารหรือหย่อนในส่วนของยา  เพราะอาจทำให้ชีวานั้นขาดไป

    เรื่องราวที่เรานั้นได้ไปเจอในการเที่ยวครั้งหนึ่งในจีน อยากบอกว่าที่นั่นนั้นธรรมชาติสวยงามมาก ไม่ว่าจะอุดมสมบูรณ์ด้วยดอกไม้ ต้นไม้นั้นมีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และอีกอย่างที่เรานั้นได้เห็นคือ เจ้าสัตว์ตัวเล็กที่ยังคงนั่งและนอนอยู่ในส่วนของต้นไม้ ที่คอยจ้องมองเราอย่างไม่หยุดยั้ง ในส่วนของเส้นทางที่แตกต่าง 

   สัตว์เลี้ยงนั้นหากว่าชีวิตของมันยังคงมีเรื่องราว มีครอบครัวไปไหนมาไหนไม่ได้ไปคนเดียวคงดี แต่หากว่ามันต้องมาอยู่คนเดียวก็คงเหมือนคนที่คงมีอาการในการหวงหรือว่าต้องการความรัก  เราอาจจะเคยเห็นว่าการเลี้ยงสัตว์นั้นมีความแตกต่างในหลายเรื่อง บางครั้งนั้นเราเลี้ยงสัตว์เรานั้นให้ความรักเต็มที่ไม่ว่าเรานั้นจะไปไหนเราจะคอยห่วงหา ตอนจะให้อาหารนั้นก็เรียกมาเพื่อที่จะให้ทานอาหาร 

   สำหรับเจ้าตัวนี้นั้น น่าจะเคยอยู่กับมนุษย์เพราะว่าเมื่อเรานั้นเดินเข้าไปใกล้จะไปจับนั้นมันไม่ได้สนใจหรือว่าตื่นเต้นอะไรเลย นอนนิ่งไม่สนใจในเราเลย มีแอบมองมาบ้างแต่ว่าไม่ได้กระดุกกระดิก  แต่ในส่วนของขนนั้นมีความแข็ง เจ้าของของเขานั้นบอกว่านำมาเลี้ยงนานแล้ว หากว่าต้องการทานอาหารก็จะไปกินบริเวณที่มีการวางอาหารไว้ให้  เขายังบอกเราอีกว่าการที่เรานั้นนำสัตว์เลี้ยงนั้นมาเลี้ยงนั้นอยู่ที่การเลี้ยงดู  หากว่าเรานั้นให้เขากินอะไรเขาจะกินอย่างนั้นตลอด เกิดจากความเคยชิน แต่สิ่งที่เขานั้นจะไม่เหมือนสัตว์ชนิดนี้ทั่วไปคือหากว่าเรานั้นปล่อยให้เขานั้นอยู่ตามธรรมชาติเขานั้นจะอยู่ไม่ได้เพราะว่าเคยมีคนที่คอยให้อาหาร จนไม่สามารถที่จะหาอาหารได้  หากว่าสัตว์ตัวไหนที่เรานั้นเลี้ยงเราจะต้องเลี้ยงและให้อาหารมันเสมอไป 

   ความรักนั้นไม่ว่าสัตว์ตัวไหนต้องการเสมอ หลายครั้งที่เรานั้นมองว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่เรานั้นต้องการเราเลิกในการเลี้ยงมัน เราต้องกลับไปมองว่าแต่ก่อนเรานั้นเคยรักอย่างไรเรานั้นก็จะยังคงรักเสมอเหมือนที่ครั้งแรกเจอ อย่าทิ้งให้มันอยู่อย่างเดียวดายแล้วบอกว่าเรานั้นไม่มีเวลาในการที่จะเล่นกับมัน