ความเชื่อ ความรัก ความต้องการหิมาลัยที่เคยผ่านเส้นทางความศรัทธา

หิมาลัย ความสวยงามที่หลากความตั้งใจ ชีวิตต้องเดินหน้าเพื่อฝันใฝ่ 

เรื่องราวมากมายเก็บไว้รายทางตน ฝึกฝนเพื่อสมัครในรักต้าน สู่ตำนานดินแดนสวรรค์ถ้วนกันทุกหน้า

เรื่องราวที่ผ่านมามากมายสบายตา สุดท้ายแล้วธรรมชาติคือสิ่งที่คงถาวร

   ไม่มีใครที่มองเห็นภูเขาที่สูงที่สุดและสวยที่สุดนั้นไม่งดงาม เพราะว่าทุกคนต่างที่จะมอบหมายความสุข และมุ่งในความต้องการ หากว่าชีวิตนั้นเดินทางมาสู่เรื่องราวที่เรานั้นต้องการคือหัวใจที่ใฝ่ฝัน เส้นทางที่ก้าวหน้า และขอบเขตความเสมอค่าในตัวของเราทุกคน 

    ในเบื้องหน้าของความพยายามจะเดินทางขึ้นสู่ความคาดหมาย หลายคนนั้นบอกว่าหากว่าต้องทิ้งชีวิตไว้ปลายทางหรือว่าหากว่าไปถึงในสิ่งที่เขานั้นหวังได้แล้วนั้นเขาเองมีความสุขแล้ว ครบเครื่องเรื่องที่หมาย หลากหลายชิ้นได้มองหา หิมาลัยในความคิดตอนแรกที่ได้รู้จักคือมีคนกล่าวว่าคือดินแดนของพระศิวเจ้าที่ช่วยในการสร้างขึ้นเพื่อหลากหลายความเหมือนและความงดงามไมมีสิ่งไหนที่งดงามมากว่า  เหมือนดินแดนแห่งเทพเจ้า 

   ครั้งนี้เหมือนว่าเรานั้นจะเดินทางไปใกล้มากที่สุด ที่พักของเรานั้นตื่นนอนเราเดินออกมานั้น สามารถที่จะมองเห็นยอดเขาหิมาลัยซึ่งในตอนแรกที่เรานั้นเจอคือบนเครื่องบินที่เครื่องนั้นกำลังจะบินลงไปในสนามบินในอินเดีย ผ่านทางเทือกเขาหิมาลัยสวยงามมาก ด้วยแสงของธารน้ำแข็งที่พบเจอกับหลายอย่างมาในครั้งนี้นั้นเรามาสัมผัสในส่วนของหิมาลัยของแท้ แทบว่าเรานั้นจะไปเล่นในธารน้ำแข็ง เดินในหิมะที่มีความหนาของก้อนน้ำแข็งอย่างมาก 

    ตอนแรกที่มีการซื้อทัวร์นั้นไม่คิดเลยว่าจะมาใกล้ขนาดนี้ แต่พอมาจริงๆ นั้นใช่เลย รักที่นี่มาก มากกว่าทุกสิ่งเพราาะว่านอกจากครวามสวยงามหลังของความเจริญแล้วยังมีในส่วนของสิ่งที่ธรรมชาตินั้นสร้างให้เรานั้นได้พบเจอ แต่ในหลากหลายความสวยงามนั้นมีสิ่งหนึ่งที่เราเรียกว่าความน่ากลัว กลัวในสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอ 

   เหมือนการที่เรานั้นมองคน หากว่าคนนั้นมีความสวยงาม งามมากเท่าไหร่กี่ครั้งสุดท้ายแล้วเขาก็จะต้องลืมเลือนไป หรือว่าคนเรานั้นมีความกลัวในหลากหลายอย่าง กลัวการเปลี่ยนแปลง หากว่าเรานั้นมาที่นี่เราเองอาจจะรู้หรือว่ากลัวเหมือนกันคือว่าหากว่าวันหนึ่งน้ำแข็งเหล่านี้ละลายไปเพราะว่าอุณหภูมิโลกโลกนี้จะน่ากลัวขนาดไหน  

    เราจะมองเห็นสิ่งนี้ในตอนรุ่งสาง  ในบริเวณนี้นั้นไม่มีเวลาที่สว่างหรือว่าแสงจ้ามากเท่าไหร่นัก ความสว่างนั้นไม่เคยมีมาจากที่ไหน เพราะว่าแทบจะไม่มีแสงพระอาทิตย์ เราแอบคิดเหมือนกันว่าหากว่าบ้านของเรานั้นมาเปลี่ยนอากาศที่นี่ น้ำแข็งนั้นคงไม่เหลือสองสามวันนั้นก็จะละลายไปจนหมดสิ้น เส้นทางของน้ำนั้นไม่มีทางที่จะสิ้นสุดและหายไปเลย 

   หากว่าเรานั้นรักในสิ่งไหนสิ่งต่อไปก็จะสวยงามสำหรับเราตลอดกาล  ต้นไม้นั้นอาศัยอยู่ได้เพราะว่าความพยายาม น้ำในเบื้องหน้าของเรานั้นมีความเยือกเย็นเพียงใดไม่มีใครกล้าสัมผัส หนทางในการเดินนั้นคือความอันตรายแลกมันด้วยชีวิตหลายคนจึงได้แค่มองอยู่ห่างไกล