น้องหมาก็คิดถึงเรา เมื่อเราไม่อยู่บ้าน

ผลการทดลองวิจัยจากญี่ปุ่น พบว่า น้องหมาก็คิดถึงเจ้าของเป็นเหมือนกัน และมันจะดีใจมากจริง ๆ เวลาที่ได้กลับมาเจอกัน จนถึงขนาดหลั่งฮอร์โมนแห่งความสุขมากมายจนน้ำตาไหล

ทีมวิจัยได้นำน้องหมา 20 ตัวมาทำการทดลอง โดยสร้างสถานการณ์ต่าง ๆ ซึ่งจะมีการวัดปริมาณน้ำตาของน้องหมาในแต่ละขั้นตอนเรียงตามลำดับดังนี้

• ให้น้องหมาอยู่กับเจ้าของและมีการทำกิจกรรมร่วมกันตามปกติ ค่าปริมาณน้ำตาที่วัดได้จากสถานการณ์นี้จะถูกใช้เป็นฐานในการเปรียบเทียบกับกรณีอื่น ๆ

• จากนั้นให้เจ้าของแยกห่างออกไปจากน้องหมาแล้วกลับมาเจอกันหลังจากนั้น 5-7 ชั่วโมงให้หลัง แล้วจึงวัดปริมาณน้ำตาเพื่อเปรียบเทียบกับค่าที่ได้จากขั้นตอนที่ 1

• จากนั้นทำการเปรียบเทียบในกรณีที่น้องหมาได้กลับมาเจอกับคนที่คุ้นเคยคนอื่นซึ่งไม่ใช่เจ้าของหลังไม่ได้เจอกันมานาน โดยเก็บข้อมูลจากน้องหมาที่ไปใช้บริการศูนย์รับเลี้ยงและมีความคุ้นเคยกับเจ้าหน้าที่ของศูนย์รับเลี้ยงดี ให้มีการทำกิจกรรมกับเจ้าหน้าที่แล้วจับแยกจากกันก่อนจะให้กลับมาเจอกันใหม่

จากการทดลองสถานการณ์ทั้ง 3 ขั้นตอน พบว่า ปริมาณน้ำตาของน้องหมามีเพิ่มมากขึ้นอย่างชัดเจนในขั้นตอนที่ 2 หลังจากที่มันได้เจอกับเจ้าของอีกครั้งหลังโดนแยกกันไปนานหลายชั่วโมง แต่ทั้งนี้ไม่พบความแตกต่างของปริมาณน้ำตาอย่างมีนัยยะสำหรับกรณีของคนคุ้นเคยที่ไม่ใช่เจ้าของในการทดลองขั้นตอนที่ 3

นักวิจัยสรุปว่า น้องหมาจะมีความผูกพันกับเจ้าของเป็นพิเศษแตกต่างจากคนอื่น ๆ ที่มันรู้จัก ความผูกพันดังกล่าวแสดงออกมาในรูปแบบของการหลั่งฮอร์โมนและปริมาณน้ำตาที่เพิ่มมากขึ้น เมื่อยามได้กลับมาเจอกันหลังจากที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันระยะเวลาหนึ่ง

ในปี 2015 วิจัยเรื่อง Dogs and their human companions: The effect of familiarity on dog–human interactions โดย Andrea Kerepesi, Antal Dóka, Ádám Miklósi จาก Eötvös Loránd University ประเทศฮังการี ได้สังเกตพฤติกรรมที่สุนัขมีต่อเจ้าของ (Owner) คนที่คุ้นเคยกับน้องหมาตัวนั้นแต่ไม่ใช่เจ้าของ (Fimiliar Human) และคนแปลกหน้า (Unfimiliar Human) โดยเมื่อให้ทั้งเจ้าของคนที่คุ้นเคยกันและคนแปลกหน้าเดินหนี พบว่า สุนัขเลือกจะเดินตามเจ้าของไป นอกจากนี้ เมื่อเหล่าสุนัขได้รับการคุกคามก็มักจะวิ่งไปหาเจ้าของก่อนคนอื่นเสมอ

ในปี 2015 งานวิจัยเรื่อง Scent of the familiar: An fMRI study of canine brain responses to familiar and unfamiliar human and dog odors โดย Gregory S. Berns, Andrew M. Brooks, Mark Spivak จาก Emory University ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้ทดลองเปรียบเทียบสุนัขที่มีปฏิสัมพันธ์กับเจ้าของและคนคุ้นหน้า (Fimiliar Human) กับสุนัขที่มีปฏิสัมพันธ์คนแปลกหน้า (Unfilimiliar Human) แล้ววัดการทำงานของสมองส่วน Caudate Nucleus ที่ทำหน้าที่ตอบสนองต่อ “การคาดหวังในเชิงบวก” หรือ Positive Expectations หมายถึงการได้รับผลตอบรับที่ดีจากสิ่งที่เราคาดหวัง ผลการทดลอง พบว่า เมื่อสุนัขได้เล่นกับเจ้าของและคนคุ้นหน้าซึ่งรวมถึงสมาชิกในบ้านที่มีความคุ้นเคยกับน้องหมา สมองส่วนนี้มีอัตราการทำงานถี่กว่าการเล่นกับคนแปลกหน้า หมายความว่า เหล่าสุนัขได้รับการเติมเต็มจากสิ่งที่เขาคาดหวังและรอคอย

จากงานวิจัยเหล่านี้อาจจะพอบอกได้ว่า “เราไม่ได้มโนไปเอง และน้องหมาก็คิดถึงเราซึ่งเป็นเจ้าของไม่ต่างกัน”