สงครามครูเสด มหาสงครามศาสนาชิงดินแดนศักดิ์สิทธิ์

สงครามครูเสดเป็นชุดสงครามศาสนาที่เกิดขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 11 ถึง 13 โดยมีคู่รบหลักคือศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม มีเป้าหมายสำคัญคือการแย่งชิง กรุงเยรูซาเลม ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มีความสำคัญต่อทั้งสามศาสนา ได้แก่ ยูดาห์ คริสต์ และอิสลาม

ชนวนเหตุสำคัญมาจากการที่ชาวมุสลิม เซลจุกเติร์ก เข้ายึดครองเยรูซาเลมและปิดกั้นการแสวงบุญของชาวคริสต์ จักรพรรดิไบแซนไทน์จึงขอความช่วยเหลือจาก โป๊ปเออร์บันที่ 2 ซึ่งนำไปสู่การประกาศ สงครามศักดิ์สิทธิ์ ในปี 1095 ณ แคลร์มงต์

สงครามครูเสดครั้งที่ 1 (1095-1101) แม้จะมี "ครูเสดชาวบ้าน" ที่ล้มเหลว แต่กองทัพครูเสดหลักก็สามารถยึดเยรูซาเลมได้ในปี 1099 และก่อตั้ง รัฐครูเสด รวมถึงอาณาจักรเยรูซาเลม

ต่อมา เซลจุกเติร์กพยายามยึดคืน นำไปสู่สงครามครูเสดครั้งที่ 2 (1147-1149) ที่ฝ่ายคริสต์พ่ายแพ้ ในปี 1187 สุลต่านซาลาดิน แห่งราชวงศ์อัยยูบิดยึดเยรูซาเลมคืน ทำให้เกิดสงครามครูเสดครั้งที่ 3 (1189-1192) นำโดยกษัตริย์ยุโรป แต่จบลงด้วยการเจรจา โดยมุสลิมยังคงครองเยรูซาเลม แต่เปิดให้ชาวคริสต์แสวงบุญได้

สงครามครูเสดครั้งที่ 4 (1201-1204) กลับเป็นการรบระหว่างชาวคริสต์คาทอลิกและออร์ทอดอกซ์ โดยกองทัพครูเสดยึดและปล้น กรุงคอนสแตนติโนเปิล สร้างความเสียหายต่อไบแซนไทน์อย่างมาก

สงครามครูเสดครั้งที่ 5 ถึง 9 เป็นความพยายามที่ไม่ประสบความสำเร็จในการยึดดินแดนคืน มีเพียงสงครามครูเสดครั้งที่ 6 (1228-1229) ที่ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 เจรจาให้เยรูซาเลมกลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมของชาวคริสต์ได้ชั่วคราว

จุดสิ้นสุดของสงครามครูเสดมักนับที่ปี 1291 เมื่อ ชาวเติร์กมัมลูก ยึดอาณาจักรเยรูซาเลมและรัฐครูเสดอื่น ๆ ได้อย่างสมบูรณ์ แม้สงครามจะจบลง แต่ความขัดแย้งในดินแดนนี้ยังคงดำเนินต่อไป

สงครามครูเสดส่งผลกระทบสำคัญต่อประวัติศาสตร์โลก ทำให้เกิดความบาดหมางระหว่างคริสต์และอิสลาม อำนาจของโป๊ปลดลง เศรษฐกิจยุโรปเติบโต และเกิดการแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีและความรู้ระหว่างสองฝ่าย เรื่องราวของสงครามครูเสดยังคงเป็นประเด็นที่ซับซ้อนและมีมุมมองที่แตกต่างกันระหว่างชาวตะวันตกและชาวตะวันออก