แอบรักในรอยใจ ตอนที่6

ฉัตรลดาเดินอยู่ในห้างแห่งหนึ่ง กำลังดูโน่นดูนี่ ผ่านร้านเสื้อ เดินตรงมาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง แล้วฉัตรลดาก็เหลือบไปเห็น ดุสิตาอยู่ข้างใน กำลังอ่านหนังสืออะไรบางอย่าง และสักพักก็มีพนักงานเสริฟมาเสริฟอาหารให้ พนักงานคนนั้นก็วางอาหารลงมา มีข้าวเปล่าและเอาลงมาอีกจานนึง คือ กระเพรากุ้งกรอบ ฉัตรลดาถึงกับตกตะลึง "ทำไมเหมือนอย่างนี้ล่ะ สิตา เค้ามีความลับอะไรหรือเปล่า แล้วเค้ารู้จักกับปริศนาตอนใหน เกี่ยวข้องอะไรกันใหม ฉัตรลดาหยิบมือถือมาถ่ายเก็บไว้ แล้วใช้โทรศัพย์เครื่องเดียวกันนี้โทรหาดุสิตา

ดุสิตากำลังตักอาหารใส่ปากพอดีเสียงโทรศัพย์ดังขึ้นเธอหยิบโทรศัพย์ขึ้นมา "อืม มีอะไรฉัตร สิตาทานข้าวอยู่นะ" "สิตาว่างใหม เย็นนี้มาทานข้าวที่บ้านฉัตรสิ" "ได้จ๊ะ เย็นนี้เจอกันนะ เมื่อดุสิตาวางสายฉัตรลดาพูดกับตัวเองว่า "ยังไงเย็นนี้ต้องคุยให้รู้เรื่องไปเกี่ยวองกับปริศนาได้ไง แล้วทำไมต้องไปทำเหมือนเค้าด้วย" พูดจบฉัตรลดาก็เดินจากไป
เวลาเย็นสักประมาณ 5 โมงเย็น ดุสิตารออยู่หน้าประตูบ้าน เธอเอื่อมมือไปกดออดประตูสักสองกิ้ง "ยังไม่ออกมาเปิด ทำอะไรอยู่นา"
เธอเอื่อมมือไปกดอีก ปิ่งป่อง ปิ่งป่อง ประตูก็เปิดออกมา แล้วเห็นฉัตรลดาด้วยชุดกระโปรงยาวสีขาว ปล่อยผมยาวปะก้น แต่งหน้าอ่อนๆดูเป็นธรรมชาติ ปากสีชมพูอมพีส ดุสิตามองหน้าค้างยู่ครู่หนึ่ง พอดีกับสายตาฉัตรลดาจ้องมองตา ดุสิตา แล้วดุสิตาก็มองตาฉัตรดาครู่หนึ่งแล้วหลบสายตา "วันนี้แต่งตัวสวยจังนะ" ดุสิตาพูดไป ยิ้มที่มุมปากไป "เข้าบ้านเถอะค่ะ" "ค่ะ" ดุสิตาก้าวขาเข้าบ้านแล้วไปถอดรองเท้าไว้ที่สำหรับถอดรองเท้า และใส่รองเท้าสำหรับใส่ในบ้าน เดินเข้าไปที่โซฟาอย่างคล่องแคล่วเหมือนเคยมาเมื่อก่อน

ฉัตรลดาสังเกตเห็นพฤติกรรม นี่เป็นครั้งแรกใหมที่ฉัตรลดาาบ้านของเธอ "ขอตัวไปห้องน้ำแป๊ปนึงนะ" ดุสิตาพูดบอกฉัตรลดา ดุสิตาเดินไปห้องน้ำแทบไม่ได้ถามทางฉัตรลดาเลยสักคำว่าห้องน้ำไปทางใหน เธอก็เดินไปอย่างคล่องแคล่วฉัตรลดาคอยสังเกตเห็นได้ว่าคนมาครั้งแรกนะ มาบ้านถูกด้วยนะอืม
ดุสิตาเดินมาจากทางไปห้องน้ำกลับมาที่องรับแขกของบ้านฉัตรลดา "บ้านสวยน่ารักดีนะ ฉัตรจัดบ้านใหม่หรอ เอ้ย ฉัตรจัดบ้านเองหรอ" "อืม หิวหรือยังฉัตรเตรียมอาหารไว้แล้วนะ เตรียมของโปรดไว้ให้ด้วยนะ" "ของโปรดหรอ" ดุสิตาทำหน้าแปลกใจ มารู้ได้ไงของโปรดอะไร "เราไปที่โต๊ะอาหารกันเถอะ" ฉัตรลดาจูงมือดุสิตาไปที่โต๊ะอาหาร พอมาถึงทีโต๊ะอาหาร ฉัตรลดาจับกดบ่าดุสิตาให้นั่งลง ดุสิตานั่งลงแล้วมองอาหารอยู่เบื่องหน้ามีอาหารหลายอย่างแต่ที่สดุดตาก็เห็นจะเป็น กระเพราะกุ้งกรอบ
เขียนโดย เดซี่ กลีบสีทอง
นักเขียนที่เขียนเรื่องการใช้ชีวิต อาหารสมุนไพร เรื่องการให้กำลังใจ ตลกเรื่องสั้น ดอกไม้ ท่องเที่ยว นิยายสั้น เรื่องที่ทำให้ผ่อนคลาย
อำเภอที่มีชื่ออำเภอสั้นที่สุด 3 อำเภอเท่านั้นในประเทศไทย
ฝนหนักทั่วไทย ! เช็กพื้นที่เสี่ยงน้ำท่วมก่อนออกจากบ้าน วันนี้ 19 ก.ย. 69
หมู่บ้านของไทยมีคนไม่ถึง 100 คน เปิดข้อมูลจริง บางแห่งเหลือไม่ถึง 10 คน
อาจารย์หนู งวด 1 ต.ค. 69 เปิดเลขร้อยมาลัย เทียบชุดพญานาคนำโชค
โรงเรียนที่มีนักเรียนมากที่สุดในไทย
ทำไมตี่จู้เอี๊ยะต้องตั้งติดพื้นในบ้าน..และเเตกต่างกับศาลตายายของไทยอย่างไร?
ตาราง “เด่นเหนือเด่นใต้” งวด 1 ต.ค. 69 เปิดข้อมูลตามโพย เลขไหนอยู่ตรงไหน
ทำไมลูกกอล์ฟต้องมีรอยบุ๋ม?
สลด! ตู้คอนเทนเนอร์หลุดจากรถพ่วง พุ่งข้ามเลนทับรถทีมฟุตบอลอาวุโส เสียชีวิต 2 ราย
3 กาแฟนมยอดฮิต: ลาเต้ คาปูชิโน แฟลตไวต์ แตกต่างกันอย่างไร?
แค่ “ไฟล์ภาพ” ไฟล์เดียว ทำไมถึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเจาะเข้า OpenAI ได้?
โรงเรียนหญิงล้วนของรัฐบาล ที่เด็กอยากเข้าเรียนที่สุด
ถ้าเอามดทั้งโลกมาชั่งรวมกัน จะหนักเท่ามนุษย์จริงหรือไม่
ทำไม LEGO 2x4 เพียง 6 ก้อนจึงสร้างแบบต่อได้มหาศาล
ทองคำละลายในมหาสมุทรมีมากถึง 20 ล้านตันจริงหรือไม่
โรงเรียนเพียงแห่งเดียวของประเทศไทย ที่อยู่มาตั้งแต่ยุครัชกาลที่ 4
ทำไมเรานอนนิ่งได้ทั้งที่โลกหมุนและโคจรด้วยความเร็วสูง
47 โรนิน ญี่ปุ่น ตำนานล้างแค้นสะเทือนแผ่นดิน จากซามูไรไร้นายสู่วีรบุรุษ
ทำไมสบู่ถึงล้างคราบมันได้ ทั้งที่น้ำกับน้ำมันไม่เข้ากัน ?
แปรงสีฟันเกิดขึ้นเมื่อไร ? จากกิ่งไม้ธรรมดาสู่ของใช้ที่ทุกบ้านมี
บ้านของคนโบราณเย็นได้อย่างไรโดยไม่ต้องใช้แอร์ ? ภูมิปัญญาการออกแบบที่น่าทึ่ง