How to. เขียนนิยายยังไงให้เป็นนิยาย

สวัสดีค่ะสมาชิกทุกท่านวันนี้ เณชิภา มีเรื่องมาแนะนำให้ทุกท่านค่ะ

การเขียนนิยาย

1.หาเรื่องที่เราจะเขียนและจดบันทึกเป็นเรื่องย่อ เรื่องนี้สำคัญมากๆค่ะ ถ้าเราอยากเขียนแต่เราไม่รู้จะเขียนอะไรมันจะพาเราตันเพราะฉนั้นให้เราวางโครงเรื่อง ต้น กลาง จบ ให้ดีเราจะได้รู้ว่าจะเริ่มอะไร เนื้อเรื่องจะดำเนินแบบไหน และจะจบตรงจุดไหน เรื่องปกสำหรับเณชิภาเอาไว้อันดับกลางๆหรือท้ายๆ ถ้าเราเขียนจบ ปกจะตามมาเอง ส่วนชื่อเรื่องเขียนไปเดี๋ยวก้ได้มาแต่ เณชิภาจะได้ชื่อเรื่องมา ก่อนจะเขียนเสมอ และชื่อตัวละครอันนี้นักเขียนหลายๆคนจะประสบปัญหาแต่อย่าไปยึดติด เพราะถ้าเขียนไปเราจะมีชื่อผลุดมาให้เราได้เปลี่ยนอย่างแน่นอน ด้วยคาแร็คเตอร์ของตัวละครที่เราวาง ยึดมั่นที่เนื้อเรื่องการบรรยายของเรา

2.ทำทรีตเม้นพล็อตหรือเรื่องย่อรายตอน วางพล็อตเสร็จแล้วเราก็จะมาวางเรื่องย่อรายตอนกันค่ะเพื่อกันเราออกทะเล การทำแบบนี้สำหรับเณชิภาว่ามันดีกว่าเราด้นสดค่ะป้องการการตันเนื้อหาในการเขียน และทำให้เราทำนิยายายตามเส้นเรื่องที่มันควรจะเป็นด้วยแถมทำให้เราเขียนจบเร็วด้วยนะคะ

3.เขียนรายละเอียดเนื้อเรื่องลงไปตอนละไม่ต่ำกว่า1,200คำ แต่ถ้าจะให้ดี1,500+ขึ้นไปจะดีมาก สำหรับนักเขียนหน้าใหม่ควรเริ่มต้นที่ 1,200คำ ที่ให้เริ่มต้นเท่านี้คือเราเอาใจนักอ่านค่ะ ทุกคนเคยเห็นนักเขียนที่เขาประสบความสำเร็จไหมคะ นั้นแหละค่ะ คำรายตอนนี่สำคัญถ้าเราเขียนมากจะเป็นการดีแต่ไม่ใช่เราจะพิมพ์เวิ่นเว้อนะคะ เราพิมพ์เนื้อเรื่องบทสนทนา แต่ไม่ใช่ให้เวิ่นเว้อจนเกินควร

4.เขียนสม่ำเสมอหรือเขียนให้จบค่อยเผยแพร่ต่อสาธารณะ สำหรับเณชิภาแล้ว การเขียนให้จบเป็นเรื่องๆก่อนค่อยเอาออกมาวางให้คนได้อ่านค่ะ การเขียนให้จบก่อนนี้มันจะการันตีความเป็นมืออาชีพของนักเขียนทุกคนค่ะ ว่าเรามีความรับผิดชอบต่อนักอ่าน เณชิภาเคยทดลองกับตัวเอง เรื่องที่เราเขียนจบก่อนและเอาลง กับเรื่องที่เราเขียนไปเผยแพร่ไป เรื่องที่เราเขียนจบแล้วเอาลงคือไปสิบเรื่อง แต่เรื่องเขียนไปเผยแพร่ไป ณ.ตอนนี้ยังไม่จบเลยค่ะ เดี๋ยวคงต้องเอามาทำอย่างจริงจังสักที

5.ถ้าอยากให้นิยายเป็นที่รู้จักต้องทำโฆษณาแล้วแต่การตลาดที่เราวางแผน เช่น เฟสบุ๊ค ติ๊กตอก ทวิตเตอร์ หลักๆที่นักเขียนลงงาน

แต่ใดๆ คือการตั้งเป้าหมาย และ ความรับผิดชอบค่ะ การตั้งเป้าหมายให้เราตั้งจากใหญ่ๆก่อนค่ะ คือ ปีนี้ฉันจะทำนิยายกี่เรื่อง และ ย่อลงมาว่าแต่ละเดือนต้องทำกี่เรื่อง และย่อลงมาอีกว่าแต่ละวันฉันต้องพิมพ์กี่บท ถ้าเราตั้งเป้าหมายว่าเดือนนี้ฉันจะออกนิยายให้ได้ 1 เรื่อง เป้าหมายก็แค่เอื้อม แต่จะขาดความรับผิดชอบไปไม่ได้ค่ะ

และสุดท้ายนี้เณชิภา ขอเป็นกำลังใจให้กับคนที่คิดเริ่ม หรือเริ่มนานแล้ว แต่ยังไม่เห็นผลเพราะปัจจัยรอบข้าง เณชิภา เคยเริ่มและหยุดไปถ้าเณชิภาทำต่อเนื่องคงวิ่งตามพี่ๆ แม่ๆ ที่เริ่มพร้อมๆกันทันค่ะ อย่าลืมนะว่า คนเรามีเวลาเท่ากัน มีสองมือสองเท้าเหมือนกัน หูตาจมูกมีเหมือนกัน คติที่ทำให้เณชิภาพยายามได้คือ อะไรที่คนทำได้เราก็ทำได้ คำนี้ใช้ได้ผลค่ะ เราแค่บริหารเวลาบริหารชีวิตให้ดีความสำเร็จอยู่แค่2ก้าว เรามาเริ่มไปพร้อมๆกันค่ะ สู้ๆเณชิภาเป็นกำลังใจให้