ช่วยผมด้วย

          " แง ! ๆๆ  ปล่อย ! ๆๆ ปล่อยกูนะ " พร้อมเสียงดิ้น ขลุก ขลัก อยู่บนเตียงขนาดหนึ่งคนนอน ข้างเตียงมีชายยืนขนาบข้างละคน คนหนึ่งท่าทางกะตุ้ง กะติ้ง กะเดียดไปทางผู้ชายนะยะชัดเจน เขายืนอยู่ที่หัวเตียงใช้มือสองข้าง กดไหล่ของเด็กชายจ้ำหม้ำวัยราวซักห้าขวบได้ ในขณะที่ปากก็คอยพูดปลอบใจเจ้าหนูไปเรื่อย ๆ ผสมกับเสียงกร่นด่า และดิ้นอย่างแรงของเด็กชายจ้ำหม้ำ ที่ถูกจับให้นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง    โดยมีชายอีกคนหนึ่งที่ร่างกายกำยำพอประมาณ ยืนอยู่ข้างเตียงใช้มือกดลงที่สะโพกของเด็กชาย เด็กชายก็ดิ้นอย่างสุดชีวิต แต่ก็ไม่อาจสู้แรงของบุคคลทั้งสองได้ หลังจากที่เด็กชายอ่อนแรงลง ชายคนที่ยืนอยู่ข้างเตียง จึงใช้มือขวา รูดกางเกงของเด็กชายลงไปถึงเข่าส่วนมือซ้ายกดเอวเอาไว้จนเด็กดิ้นไม่ถนัด เพราะผู้ชายอีกคนที่อยู่หัวเตียงได้กดบ่าเด็กเอาไว้ และยังมีหญิงท่าทางใจดี เดินมาสมทบทีหลังใช้มือช่วยกดข้อเท้าเด็กตรึงไว้กับเตียง โดยไม่ให้ขาของเด็กชายทั้งสองข้าง สามมารถขยับเขยื้อนได้ 

          เด็กชายปล่อย โฮ..และออกแรงดิ้นอย่างสุดแรงเกิดเท่าทีมีแรง พร้อมกับเสียงด่า ออกมาเป็นระยะ ๆ " ปล่อย ๆๆ เ...้...นี่" แต่ก็ไม่สามารถจะสู้แรงของคนทั้งสามได้ เด็กชายเริ่มหมดแรงที่จะขัดขืนแล้ว จนกระทั่งมีผู้หญิ่งอีกคนหนึ่ง รูปร่างเจ้าเนื้อพอประมาณ หล่อนเดินตรงมาที่สะโพกเด็กชาย พร้อมกับสั่งกำชับคนทั้งสามให้จับเด็กให้แน่น อย่าให้เด็กดิ้นได้ ..หลักจากนั้นเด็กชายก็สะดุ้งขึ้นสุดตัว พร้อมกับอ้าปากตะโกนอย่างดัง " โอ๊ย ! ๆ ๆ แม่ ๆ ๆครับ ช่วยผมด้วย....! 

          " เฮ้อ "! เสียงอุทานของผู้เป็นแม่ของเด็กชาย จ้ำหม้ำ พร้อมกับบ่นพึมพำออกมาพอได้ยิน กว่าจะฉีดยาได้ต้องใช้พยาบาลหลายคนมาช่วยจับทุกครั้ง....!.