เปิดตำนาน "แม่นางกวัก"

              "แม่นางกวัก" เป็นเทพีแห่งโชคลาภตามความเชื่อของคนไทย  มีลักษณะเป็นรูปศักดิ์สิทธิ์ ทำเป็นรูปหญิงสวมเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับอย่างธรรมเนียมไทย นั่งพับเพียบ มือซ้ายวางลงแตะข้างลำตัว หรือวางบนตัก  ส่วนมือขวายกขึ้นระดับไหล่ทำท่ากวักมือหรือเรียกเข้ามาหา  เชื่อกันว่าเทพีองค์นี้จะกวักมือเรียกทรัพย์เข้ามา  เป็นที่นิยมนับถือกันอย่างยิ่งในหมู่พ่อค้าแม่ค้าคนไทย เพราะถือว่าเทพีองค์นี้จะเรียกลูกค้าให้เข้ามาอุดหนุนสินค้าในร้าน และทำให้ขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

               แต่มีใครรู้บ้างว่า "แม่นางกวัก" มีตำนานความเป็นมาอย่างไร ? เราลองมาดูกันสิครับ

              เมื่อ 2500 กว่าปีที่แล้วในสมัยพุทธกาล มีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งชื่อ สุภาวดี บิดาชื่อ สุจิตพราหมณ์ และมารดาชื่อ สุมณฑา ได้อาศัยอยู่ที่เมืองมัจฉิกาสัณฑ์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองสาวัตถี ในประเทศอินเดีย ครอบครัวของนางประกอบอาชีพค้าขาย ซึ่งรายได้ก็แค่พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไปวัน ๆ

               และอยู่มาวันหนึ่ง นางสุภาวดีได้ไปช่วยครอบครัวขายของที่ตลาด จึงได้มีโอกาสพบกับพระกัสสปะเถระเจ้า ซึ่งในขณะนั้นท่านกำลังแสดงธรรมเทศนา  ตัวนางเองมีความมุ่งมั่นตั้งใจในการฟังธรรมเป็นอย่างมาก  พระกัสสปะเถระ (หนึ่งในพระอรหันต์) จึงได้ประสาทพรให้แก่นางและครอบครัว

                 ในเวลาต่อมา นางก็ได้ติดตามไปช่วยบิดาขายของเช่นเคย และก็ได้มีโอกาสฟังธรรมจากพระสิวลีเถระเจ้า (ท่าน มีชีวิตที่วิเศษมาก ท่านอยู่ในครรภ์มารดาเป็นเวลานานถึง 7 ปี 7 เดือน และได้คลอดออกมาพร้อมด้วยบารมี โชคลาภ วาสนาที่ดี ท่านจึงประสบพบเจอแต่กับสิ่งดีและมีโชคลาภเสมอๆ)  นางสุภาวดีก็ได้ฟังธรรมอย่างตั้งอกตั้งใจ จนแตกฉานในหลักธรรมคำสอน  เมื่อนางจะเดินทางกลับ พระสิวลีจึงตั้งจิตอธิษฐาน และประสาทพรให้แก่นางและครอบครัว  หลังจากนั้นมา ครอบครัวของนางนั้นก็เจริญรุ่งเรือง ทำมาค้าขายประสบความสำเร็จ เพราะได้รับพรจากพระอรหันต์ถึงสององค์

                 บิดาของนางจึงมักให้นางไปช่วยทำมาค้าขายด้วยเสมอๆ  เพราะเชื่อว่านางเป็นสิริมงคลที่ช่วยให้ทำมาค้าขายดี หลังจากนางได้เสียชีวิตลงแล้ว ชาวบ้านก็ได้ทำการสร้างรูปนางสุภาวดีเพื่อบูชา  ขอให้ทำมาค้าขายดี ประสบความสำเร็จ และต่อมาหลังจากนั้น ความเชื่อนี้จึงได้แพร่หลายเข้ามาในประเทศไทยจนเป็นที่นิยมกันอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

คาถาบูชาแม่นางกวัก

              ตั้งนะโม ๓ จบ

              โอมปู่เจ้าเขาเขียวมีลูกสาวคนเดียว ชื่อว่าแม่นางกวัก หญิงเห็นหญิงรัก ชายเห็นชายรัก อยู่ทุกถ้วนหน้า

              เอหิมามะมะ อาคัจเฉยยะ อาคัจฉาหิ เอหิมามะมะ จะ ค้าขายก็ขอให้เป็นเศรษฐี หนึ่งปีให้เป็นพ่อค้าสำเภาทอง จะค้าเงินขอให้เงินเข้ามากอง จะค้าทองขอให้ไหลมาเทมาเต็มบ้านเต็มเรือน จะค้าขายสิ่งหนึ่งประการใด ขอให้ซื้อง่ายขายคล่อง ขอให้ซื้อง่ายขายดี ขอให้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี

              อาคัจเฉยยะ อาคัจฉาหิ เอหิมามะมะ นะมะอะอุ นะชาลีติ อิกะวิติ พุทธะสังมิ ทุสะมะนิ อิธะคะมะ จะพะกะสะ นาสังสิโม สุมะโมโล นะโมพุทธายะ นะมะพะทะ นะเมตตา โมขายดี พุทธไม่ต่อ ธาซื้อดี ยะใจดี มิใจอ่อน รักพุทโธ ปฏิรูปัง สัมปะฏิจฉามิ เพี้ยง สิทธิโภคา สิทธิพะลา สิทธิจะมหาเดชา นะชาลีติ เอหิจงมา พุทธะสังมิ นิมามะมามา

              มาช่วยกันค้า มาช่วยกันขาย กวักเอาเงินมา กวักเอาทองมา กวักเอาโชคลาภ แก้วแหวนเงินทองข้าวของ หน้าที่การงาน ผู้คน ชื่อเสียงเกียรติยศ ข้าทาสหญิงชายมา

              มาด้วยนะโมพุทธายะ ปฏิรูปัง สัมปะฏิจฉามิ เพี้ยง พุทธังขอให้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี ธัมมังขอให้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี สังฆังขอให้เป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี เตชะสุเนมะภูจะนาวิเวอิติ นะเยปะรังยุตเต

              ขอจงนำเอาโชคลาภ แก้วแหวนเงินทองข้าวของ มาสู่ในสถานที่นี้ด้วย เทอญ

              พุทธังรักษา ธัมมังรักษา สังฆังรักษา

              พุทธังคุ้ม ธัมมังคุ้ม สังฆังคุ้ม

              เอหิพุทธานุภาเวนะ เอหิธัมมานุภาเวนะ เอหิสังฆานุภาเวนะ

              อายุ วรรโณ สุขัง พลัง